Ο εισαγγελέας της Minab,
Ebrahim Taheri, επιβεβαίωσε την τραγική αύξηση των θυμάτων, καθιστώντας
τον βομβαρδισμό του σχολείου το πιο πολύνεκρο συμβάν μαζικής σφαγής
αμάχων από την έναρξη της αμερικανοϊσραηλινής εκστρατείας.
Στο αίμα εκατοντάδων αθώων παιδιών βάφτηκε η επιχείρηση
«Epic Fury» των ΗΠΑ και του Ισραήλ που συνιστά ξεκάθαρα ένα τρομερό έγκλημα πολέμου, αφού το πρώτο κύμα της επίθεσης που σκότωσε τον Ανώτατο ηγέτη της χώρας Ayatollah Ali Khamenei, στοίχησε τη ζωή σε σχεδόν 150 μαθήτριες του σχολείου που χτυπήθηκε από βόμβα.Η φρίκη που εκτυλίχθηκε το Σάββατο 28 Φεβρουαρίου στην επαρχία Hormozgan του νότιου Ιράν δεν μπορεί να περιγραφεί με λέξεις.
Το άψυχο σώμα ενός μικρού κοριτσιού, ντυμένο ακόμα με τη σχολική του ποδιά και βουτηγμένο στο αίμα, το άψυχο χέρι ενός παιδιού που προβάλλει μέσα από τα συντρίμμια και μια στοίβα από σκονισμένες σχολικές τσάντες γεμάτες τετράδια, συνθέτουν το σκηνικό της απόλυτης θηριωδίας.
Ο απολογισμός της θηριωδίας στο δημοτικό σχολείο θηλέων στην πόλη Minab του νότιου Ιράν λαμβάνει εφιαλτικές διαστάσεις.
Σύμφωνα
με τα επίσημα κρατικά μέσα ενημέρωσης της Ισλαμικής Δημοκρατίας και το
πρακτορείο ειδήσεων Mizan (το επίσημο όργανο της δικαστικής εξουσίας),
οι νεκρές μαθήτριες από το πυραυλικό πλήγμα του Σαββάτου ανήλθαν πλέον
στις 148, ένας αριθμός που θα συνεχίσει να ανεβαίνει γιατί 95 ακόμη άνθρωποι νοσηλεύονται με σοβαρά τραύματα, εκ των οποίων οι 22 μαθήτριες του σχολείου θηλέων.
Ο
εισαγγελέας της Minab, Ebrahim Taheri, επιβεβαίωσε την τραγική αύξηση
των θυμάτων, καθιστώντας τον βομβαρδισμό του σχολείου το πιο πολύνεκρο
συμβάν μαζικής σφαγής αμάχων από την έναρξη της αμερικανοϊσραηλινής
εκστρατείας.
Η είδηση έχει προκαλέσει παγκόσμιο
αποτροπιασμό, με τις εικόνες από το σημείο να δείχνουν ένα κτίριο
μερικώς κατεδαφισμένο και πνιγμένο στους καπνούς, ενώ εκατοντάδες
πολίτες σκάβουν με τα χέρια στα συντρίμμια αναζητώντας επιζώντες ανάμεσα
σε σχολικές τσάντες και ματωμένα βιβλία.
«Τα πιο πικρά νέα»: Το Ιράν θρηνεί την επόμενη γενιά του
Ο εκπρόσωπος του Υπουργείου Υγείας του Ιράν, Hossein Kermanpour, χαρακτήρισε τον βομβαρδισμό ως «τα πιο πικρά νέα» του πολέμου μέχρι στιγμής, διερωτώμενος με απόγνωση πόσα ακόμα σώματα παιδιών θα ανασυρθούν από τα ερείπια.
Παράλληλα, η βραβευμένη με Νόμπελ Ειρήνης Malala Yousafzai, σε μια οργισμένη δήλωση, τόνισε ότι οι
ζωές αυτών των κοριτσιών, που πήγαν στο σχολείο με όνειρα για το
μέλλον, κόπηκαν βίαια και απαίτησε δικαιοσύνη και λογοδοσία,
υπενθυμίζοντας ότι το διεθνές δίκαιο επιβάλλει την προστασία των αμάχων
και των σχολείων.
Η κυνική απάντηση των ΗΠΑ και οι στρατιωτικοί στόχοι
Από την πλευρά της, η Κεντρική Διοίκηση των Ηνωμένων Πολιτειών (CENTCOM), μέσω του εκπροσώπου της, πλοιάρχου Tim Hawkins, περιορίστηκε σε μια τυπική δήλωση, αναφέροντας ότι οι ΗΠΑ «έχουν γνώση των αναφορών για απώλειες αμάχων» και ότι «εξετάζουν σοβαρά το ζήτημα».
Ωστόσο, στρατιωτικοί αναλυτές επισημαίνουν ότι το σχολικό συγκρότημα βρισκόταν ακριβώς δίπλα σε στρατώνες των Φρουρών της Επανάστασης (IRGC), γεγονός που υποδηλώνει ότι οι επιτιθέμενοι αποδέχθηκαν συνειδητά τον κίνδυνο των «παράπλευρων απωλειών» προκειμένου να πλήξουν στρατιωτικές υποδομές.
Το τρομερό αυτό έγκλημα πολέμου στη Minab πυροδοτεί ήδη ένα κύμα οργής που ξεπερνά τα σύνορα του Ιράν, καθώς η στοχοποίηση παιδιών ενισχύει το αφήγημα περί «γενοκτονικής εκστρατείας».
Παρά
τους περιορισμούς στη διεθνή δημοσιογραφία εντός της χώρας, τα βίντεο
που έχουν επαληθευτεί δείχνουν τη φρίκη της στιγμής, με τις κραυγές των
γονιών να σκίζουν την ατμόσφαιρα πάνω από τα ερείπια ενός σχολείου που
μετατράπηκε σε ομαδικό τάφο.
Τι θα γινόταν αν αυτό συνέβαινε αντίστροφα...
Η υπόθεση ενός απρόκλητου, μαζικού πυραυλικού πλήγματος από το Ιράν που θα ισοπέδωνε ένα δημοτικό σχολείο στις ΗΠΑ ή το Ισραήλ δεν αποτελεί απλώς μια θεωρητική άσκηση, αλλά τον ορισμό του παγκόσμιου ολέθρου.
Αν ένας ιρανικός πύραυλος έπληττε ένα σχολείο στο Maryland ή στο Tel Aviv, σκοτώνοντας 150 μαθήτριες, η διεθνής κοινότητα δεν θα μιλούσε ποτέ για «στρατιωτική επιχείρηση» ή «παράπλευρες απώλειες».
Η πράξη θα καταδικαζόταν ακαριαία ως η ειδεχθέστερη τρομοκρατική επίθεση στην ιστορία, ξεπερνώντας σε συμβολισμό ακόμα και την 11η Σεπτεμβρίου.
Στην περίπτωση των ΗΠΑ,
θα γινόταν άμεση επίκληση του Άρθρου 5 για συλλογική άμυνα,
υποχρεώνοντας ολόκληρη τη Δύση, από την Ευρώπη μέχρι τον Καναδά και την
Αυστραλία, να κηρύξει τον πόλεμο στο Ιράν μέσα σε λίγα λεπτά,
μετατρέποντας τη σύγκρουση σε παγκόσμια ανάφλεξη.
Η διαφορά στη κάλυψη από τα διεθνή ΜΜΕ
Ενώ τώρα οι ειδήσεις για τη Minab αντιμετωπίζονται με μια δόση σκεπτικισμού λόγω των περιορισμών στην ενημέρωση από την Τεχεράνη, στο αντίστροφο σενάριο θα βιώναμε ένα καθεστώς παγκόσμιου πένθους.
Οι εικόνες των νεκρών παιδιών στις ΗΠΑ ή το Ισραήλ θα μεταδίδονταν σε ζωντανή σύνδεση 24 ώρες το 24ωρο από κάθε μεγάλο ειδησεογραφικό δίκτυο όπως το CNN και το BBC.
Θα βλέπαμε τα ονόματα, τις φωτογραφίες και τα όνειρα κάθε παιδιού χωριστά, δημιουργώντας μια αφόρητη παγκόσμια ψυχολογική πίεση για την ολοκληρωτική εξόντωση του Ιράν, καθώς η προσωποποίηση των θυμάτων θα καθιστούσε κάθε συμβιβασμό αδύνατο.
Η στρατιωτική απάντηση: Θα εξεταζόταν μέχρι και... πυρηνική ανταπόδοση
Σε
αντίθεση με το Ιράν, που αυτή τη στιγμή προσπαθεί να ισορροπήσει
ανάμεσα στα αντίποινα και την επιβίωση, το Ισραήλ και οι ΗΠΑ διαθέτουν
πυρηνικό οπλοστάσιο που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως απάντηση.
Για το Ισραήλ, ένα πλήγμα τέτοιας κλίμακας σε άμαχο πληθυσμό θα μπορούσε να ενεργοποιήσει το ακραίο αμυντικό «Δόγμα Samson», οδηγώντας όχι σε «χειρουργικά πλήγματα», αλλά στην πλήρη ισοπέδωση κάθε ιρανικής πόλης.
Ο Donald Trump θα είχε την απόλυτη «λευκή επιταγή» από τη βάση του και το Κογκρέσο να εξαπολύσει έναν ολοκληρωτικό πόλεμο χρησιμοποιώντας κάθε διαθέσιμο όπλο, χωρίς κανέναν περιορισμό από το διεθνές δίκαιο.
Η στάση του ΟΗΕ και η διπλωματική απομόνωση
Στο τρέχον σενάριο ο ΟΗΕ περιορίζεται στο να εκφράζει απλή ανησυχία, όμως στο
αντίστροφο σενάριο το Συμβούλιο Ασφαλείας θα εξέδιδε άμεσα ψήφισμα για
την ομόφωνη καταδίκη και τον πλήρη αποκλεισμό του Ιράν.
Οποιαδήποτε χώρα, όπως η Ρωσία ή η Κίνα, επιχειρούσε να ασκήσει βέτο, θα αντιμετώπιζε πρωτοφανείς κυρώσεις και διεθνή χλευασμό.
Οι εντολές σύλληψης από το Δικαστήριο της Χάγης για ολόκληρη την ιρανική ηγεσία θα εκδίδονταν εντός ωρών, ενώ η έννοια της «διπλωματικής διεξόδου» θα εξαφανιζόταν οριστικά από το τραπέζι των συζητήσεων.
Συμπερασμα; Ασυμμετρία ηθικής
Αυτή η υποθετική αντιστροφή αποκαλύπτει την τρομακτική ασυμμετρία με την οποία αντιμετωπίζεται η ανθρώπινη ζωή στη διεθνή σκακιέρα.
Όταν το έγκλημα πολέμου συμβαίνει στο Ιράν, θεωρείται ένα τραγικό αποτέλεσμα μιας αναγκαίας σύγκρουσης, μια... «παράπλευρη απώλεια» ενώ αν συνέβαινε στη Δύση θα θεωρούνταν το τέλος του πολιτισμού.
Αυτή ακριβώς η διπλή ηθική είναι που τροφοδοτεί
την οργή του Αγιατολάχ Shirazi και την κήρυξη του Τζιχάντ, καθώς η
Τεχεράνη αντιλαμβάνεται ότι για τη Δύση το αίμα των παιδιών στη Minab
ζυγίζει πολύ λιγότερο από το αίμα των παιδιών στην Ουάσιγκτον ή το Tel Aviv.
www.bankingnews.gr
