Μυστικό σχέδιο Ιράν, Ομάν και Πακιστάν για Περσικό Κόλπο...

 Τα Στενά του Hormuz, από όπου διέρχεται περίπου το ένα πέμπτο της παγκόσμιας διακίνησης πετρελαίου, βρίσκονται ξανά στο επίκεντρο της διεθνούς προσοχής.
Κάθε εξέλιξη στην περιοχή επηρεάζει άμεσα τις παγκόσμιες αγορές ενέργειας, τη ναυσιπλοΐα και τις ισορροπίες ισχύος στη Μέση Ανατολή.

Σε αυτό το ήδη τεταμένο περιβάλλον, το γεωπολιτικό κανάλι Transition Protocol με τον Βραζιλιάνο αναλυτή Pepe Escobar, επικαλούμενο πηγές που, όπως αναφέρει, συμμετέχουν ή γνωρίζουν τις σχετικές διεργασίες, υποστηρίζει ότι διαμορφώνεται ένα νέο περιφερειακό πλαίσιο ασφαλείας, στο οποίο το Ιράν και το Ομάν αποκτούν ολοένα πιο ενεργό ρόλο γύρω από τα Στενά του Ηormuz, με τη στήριξη της Κίνας και του Πακιστάν.
Σύμφωνα με την ανάλυση του Transition Protocol, οι εξελίξεις αυτές θα μπορούσαν να αποτελούν μέρος μιας ευρύτερης αναδιάταξης ισχύος στη Μέση Ανατολή, όπου οι παραδοσιακές αμερικανικές εγγυήσεις ασφαλείας αμφισβητούνται ολοένα και περισσότερο, ενώ αναδύονται νέοι περιφερειακοί και διεθνείς παίκτες που επιδιώκουν να διαμορφώσουν μια διαφορετική αρχιτεκτονική ασφάλειας.
Η συζήτηση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς το Ομάν εξακολουθεί να διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο ως διαμεσολαβητής στις επαφές μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ιράν, ενώ η Κίνα έχει ενισχύσει θεαματικά την οικονομική και διπλωματική της παρουσία στον Περσικό Κόλπο τα τελευταία χρόνια.

Καθοριστικός ο ρόλος του Πακιστάν 

Παράλληλα, το Πακιστάν διατηρεί στενούς στρατιωτικούς και πολιτικούς δεσμούς τόσο με τις αραβικές μοναρχίες όσο και με το Πεκίνο, γεγονός που ενισχύει τις εκτιμήσεις ότι ενδέχεται να διαδραματίσει σημαντικότερο περιφερειακό ρόλο στο μέλλον.
Η ανάλυση του καναλιού εξετάζει επίσης το ενδεχόμενο οι διαπραγματεύσεις μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών και Ιράν να μην έχουν τερματιστεί οριστικά, παρά τις δημόσιες αντιπαραθέσεις των τελευταίων μηνών.
Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, παραμένουν ανοιχτά ζητήματα όπως τα δεσμευμένα ιρανικά κεφάλαια, η διαμεσολάβηση του Ομάν και του Κατάρ, καθώς και οι ευρύτερες ισορροπίες ασφαλείας στον Κόλπο.
Σε κάθε περίπτωση, τα Στενά του Hormuz παραμένουν ένας από τους σημαντικότερους γεωπολιτικούς κόμβους του πλανήτη, όπου οποιαδήποτε μεταβολή στους συσχετισμούς ισχύος μπορεί να έχει άμεσες συνέπειες για την παγκόσμια οικονομία και την ενεργειακή ασφάλεια.

Γιατί τα Στενά του Hormuz αποτελούν το σημαντικότερο ενεργειακό πέρασμα του κόσμου

Δεν είναι τυχαίο ότι κάθε ένταση γύρω από τα Στενά του Hormuz προκαλεί άμεσες αναταράξεις στις διεθνείς αγορές.
Πρόκειται για το σημαντικότερο θαλάσσιο πέρασμα μεταφοράς πετρελαίου και υγροποιημένου φυσικού αερίου στον κόσμο, από το οποίο διέρχεται καθημερινά περίπου το 20% της παγκόσμιας διακίνησης πετρελαίου.
Οι εξαγωγές ενέργειας από χώρες όπως η Σαουδική Αραβία, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, το Κουβέιτ, το Ιράκ, το Κατάρ και το ίδιο το Ιράν εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από την ασφαλή λειτουργία αυτού του στενού θαλάσσιου διαδρόμου.
Οποιαδήποτε διακοπή της ναυσιπλοΐας ή ακόμη και η απειλή αποκλεισμού του μπορεί να οδηγήσει σε απότομη άνοδο των διεθνών τιμών της ενέργειας και να προκαλέσει αλυσιδωτές επιπτώσεις στην παγκόσμια οικονομία.
Για τον λόγο αυτό, οι Ηνωμένες Πολιτείες διατηρούν εδώ και δεκαετίες ισχυρή στρατιωτική παρουσία στον Περσικό Κόλπο, θεωρώντας την ελεύθερη ναυσιπλοΐα στα Στενά του Hormuz ζήτημα στρατηγικής σημασίας. Η παρουσία του αμερικανικού στόλου λειτουργεί ως παράγοντας αποτροπής, αλλά και ως μέσο προστασίας των ενεργειακών διαδρομών που τροφοδοτούν την παγκόσμια αγορά.
Τα τελευταία χρόνια, όμως, το γεωπολιτικό τοπίο έχει αρχίσει να μεταβάλλεται.

Η Κίνα ενισχύει τη θέση της 

Η Κίνα ενισχύει σταθερά την οικονομική και διπλωματική της επιρροή στον Κόλπο, ενώ το Ιράν επιχειρεί να αξιοποιήσει τη γεωγραφική του θέση για να ενισχύσει τον περιφερειακό του ρόλο.
Παράλληλα, χώρες όπως το Ομάν επιδιώκουν να διατηρήσουν τον ρόλο του διαμεσολαβητή ανάμεσα στις αντίπαλες δυνάμεις, αποφεύγοντας την περαιτέρω στρατιωτικοποίηση της περιοχής.
Σύμφωνα με την ανάλυση του Transition Protocol, οι παραπάνω εξελίξεις ενδέχεται να συνδέονται με μια ευρύτερη προσπάθεια διαμόρφωσης ενός νέου συστήματος περιφερειακής ασφάλειας, στο οποίο οι χώρες της περιοχής θα αποκτήσουν μεγαλύτερο ρόλο, μειώνοντας σταδιακά την εξάρτησή τους από την αμερικανική στρατιωτική παρουσία. Το κανάλι παρουσιάζει αυτή την εκτίμηση ως πληροφορία από πηγές και όχι ως ανεξάρτητα επιβεβαιωμένο γεγονός.
Αν ένα τέτοιο σενάριο επαληθευθεί, δεν θα πρόκειται απλώς για μια αλλαγή ισορροπιών στον Περσικό Κόλπο.
Θα σηματοδοτούσε μια βαθύτερη γεωπολιτική μεταβολή, με επιπτώσεις στην παγκόσμια ενεργειακή ασφάλεια, στο διεθνές εμπόριο και στην επιρροή που ασκούν οι Ηνωμένες Πολιτείες σε μία από τις πιο κρίσιμες περιοχές του πλανήτη.

Μια νέα αρχιτεκτονική ασφαλείας χωρίς τις ΗΠΑ

Πέρα από το ζήτημα των Στενών του Hormuz, η ανάλυση του Transition Protocol επιχειρεί να απαντήσει σε ένα ευρύτερο ερώτημα: βρισκόμαστε μπροστά στη σταδιακή διαμόρφωση ενός νέου συστήματος ασφαλείας στη Μέση Ανατολή, όπου οι περιφερειακές δυνάμεις θα αναλαμβάνουν πρωταγωνιστικό ρόλο, περιορίζοντας την παραδοσιακή επιρροή των Ηνωμένων Πολιτειών;
Σύμφωνα με το κανάλι, υπάρχουν ενδείξεις ότι το Ιράν, το Ομάν, το Πακιστάν και η Κίνα επιδιώκουν στενότερο συντονισμό σε ζητήματα ασφάλειας και σταθερότητας στον Περσικό Κόλπο.
Σσυνδέονται με μια πραγματική τάση που παρατηρείται τα τελευταία χρόνια: την αυξανόμενη διπλωματική και οικονομική παρουσία της Κίνας στην περιοχή και την προσπάθεια αρκετών κρατών να διευρύνουν τις στρατηγικές τους συνεργασίες πέρα από το παραδοσιακό αμερικανικό πλαίσιο.
Η εικόνα αυτή ενισχύεται από τις πρωτοβουλίες που έχουν αναληφθεί τα τελευταία χρόνια για την αποκατάσταση των σχέσεων μεταξύ περιφερειακών δυνάμεων, αλλά και από τη σταδιακή ενίσχυση οργανισμών όπως οι BRICS, οι οποίοι επιδιώκουν μεγαλύτερη επιρροή στο διεθνές οικονομικό και γεωπολιτικό σύστημα.
Για τους αναλυτές του Transition Protocol, η ουσία των εξελίξεων δεν βρίσκεται μόνο στις στρατιωτικές ισορροπίες.
Βρίσκεται κυρίως στη μετατόπιση της διεθνούς ισχύος προς έναν περισσότερο πολυπολικό κόσμο, όπου οι αποφάσεις δεν θα λαμβάνονται αποκλειστικά από την Ουάσιγκτον, αλλά θα διαμορφώνονται μέσα από πολύπλοκες συνεργασίες μεταξύ περιφερειακών και παγκόσμιων δυνάμεων.
Αν αυτή η τάση συνεχιστεί, ο Περσικός Κόλπος ενδέχεται να εξελιχθεί στο πρώτο μεγάλο πεδίο όπου θα δοκιμαστεί στην πράξη η μετάβαση από τη μεταψυχροπολεμική αμερικανική κυριαρχία σε μια νέα, περισσότερο πολυκεντρική γεωπολιτική πραγματικότητα.
Πρόκειται για ένα σενάριο που παρακολουθούν στενά κυβερνήσεις, αγορές και στρατηγικοί αναλυτές, καθώς οι επιπτώσεις του θα μπορούσαν να επηρεάσουν όχι μόνο τη Μέση Ανατολή, αλλά και το παγκόσμιο εμπόριο, την ενεργειακή ασφάλεια και τις διεθνείς ισορροπίες ισχύος.

www.bankingnews.gr