Οι Ηνωμένες Πολιτείες επανεκτιμούν την παγκόσμια πολιτική τους και επανατοποθετούνται σε διάφορες περιοχές.
Ωστόσο, αυτή η επανατοποθέτηση συχνά παρουσιάζεται ως αποχώρηση από τον κόσμο.
Είναι σημαντικό να διευκρινιστεί αμέσως ότι η στρατιωτική αποχώρηση των ΗΠΑ από χώρες που έχουν καταλάβει, όπως παρατηρήθηκε στο Ιράκ μετά το Αφγανιστάν, δεν σημαίνει πλήρη αποχώρηση από αυτές τις χώρες. Αντίθετα, αποσύρουν τις δυνάμεις τους μόνο αφού εξασφαλίσουν τα οικονομικά τους συμφέροντα και τα γεωπολιτικά τους οφέλη, γράφει ο Μπουρτζάν Τουτάρ στην τουρκική εφημερίδα Σαμπάχ.
Αυτή η νέα στρατηγική ονομάζεται «μοντέλο της Βενεζουέλας»
Στις 3 Ιανουαρίου 2026, ο πρόεδρος της χώρας, Νικολάς Μαδούρο, και η σύζυγός του, Σίλια Φλόρες, συνελήφθησαν σε επιχείρηση που πραγματοποιήθηκε στο Καράκας και μεταφέρθηκαν στο ομοσπονδιακό κέντρο κράτησης στο Μανχάταν της Νέας Υόρκης.
Στη συνέχεια, ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ υπέγραψε συμφωνία βάσει της οποίας η νέα κυβέρνηση ανέλαβε τον έλεγχο των αποθεμάτων πετρελαίου της Βενεζουέλας, ύψους 65 δισεκατομμυρίων βαρελιών.
Μια παρόμοια διαδικασία, χωρίς την ανάγκη στρατιωτικής παρέμβασης, έχει εφαρμοστεί μέσω εκλογικών παρεμβάσεων σε άλλες χώρες της Λατινικής Αμερικής.
Το μοντέλο της Βενεζουέλας έχει επίσης εφαρμοστεί στην Ουκρανία και τη Γροιλανδία, με ποικίλα αποτελέσματα. Τώρα είναι η σειρά του Ιράν και της Κούβας.
Το Ιράκ μπορεί να φαίνεται κάπως διαφορετικό εδώ, δεδομένου ότι βρισκόταν υπό κατοχή πριν από 23 χρόνια.
Αλλά όσον αφορά τα αποτελέσματα και τους στόχους των ΗΠΑ, το Ιράκ, όπως και η Βενεζουέλα, αφήνεται «μόνο του» αφού οι ενεργειακοί του πόροι τίθενται υπό πλήρη έλεγχο.
Το μόνο πρόβλημα που αντιμετώπιζαν οι Ηνωμένες Πολιτείες ήταν ο κίνδυνος το Ιράκ, το οποίο άφηναν πίσω τους, να μετατραπεί σε ένα ιρανικό κράτος-δορυφόρο.
Ελήφθησαν επίσης μέτρα για την αντιμετώπιση αυτής της απειλής.
Σε αυτό το πλαίσιο, οι Ηνωμένες Πολιτείες συστηματικά εξάλειψαν ή εργάστηκαν για την εξάλειψη της επιρροής των ιρανικών δυνάμεων-πληρεξουσίων στις χώρες όπου στάθμευαν. Έτσι, οι πρώτες επιχειρήσεις που στρέφονταν κατά του Ιράν ξεκίνησαν στο Αφγανιστάν. Οι Ηνωμένες Πολιτείες αποσύρθηκαν από την Καμπούλ στις 31 Αυγούστου 2021, τερματίζοντας μια 20ετή κατοχή. Αυτό έφερε το τέλος της κυριαρχίας μιας κοσμικής σιιτικής κυβέρνησης στενά συνδεδεμένης με το Ιράν.
Ο Πρόεδρος Άσραφ Γάνι διέφυγε από τη χώρα και το Αφγανιστάν επέστρεψε στον έλεγχο των Ταλιμπάν.
Ο πραγματικός στόχος της στρατηγικής στο Αφγανιστάν δεν ήταν οι Ταλιμπάν, αλλά η περικύκλωση του Ιράν.
Πράγματι, πριν από τις επιθέσεις κατά του Ιράν στις 28 Φεβρουαρίου 2016, η επιρροή των δυνάμεων-αντιπροσώπων της Τεχεράνης υπονομεύτηκε σε χώρες όπως ο Λίβανος, η Υεμένη, η Συρία και το Ιράκ, ενώ γεωπολιτικοί ελιγμοί πραγματοποιήθηκαν επίσης σε ορισμένες περιοχές γειτονικών χωρών όπως η Αρμενία, το Αζερμπαϊτζάν, το Πακιστάν, το Τουρκμενιστάν και η Τουρκία.
Με μεγάλες δυνάμεις όπως η Ρωσία και η Κίνα, επιτεύχθηκε συμφωνία για ένα «χωρίς πυρηνικά Ιράν». Μετά από αυτή τη συμφωνία και τους γεωπολιτικούς ελιγμούς, ξεκίνησε η άμεση επίθεση στο Ιράν.
Οι ΗΠΑ μετέφεραν τις εννέα βάσεις τους
Συνεπώς, η αποχώρηση των ΗΠΑ από το Ιράκ δείχνει ότι η στρατηγική οικονομικής και πολιτικής πίεσης στο Ιράν θα γίνει πιο αυστηρή, ειδικά στην επόμενη φάση.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες μετέφεραν τις εννέα βάσεις τους στο Ιράκ, οι οποίες ήταν ευάλωτες σε επιθέσεις από ιρανικές δυνάμεις πληρεξουσίων, σε άλλες χώρες.
Έτσι, οι Ηνωμένες Πολιτείες, οι οποίες εισήλθαν στο Ιράκ στις 20 Μαρτίου 2003, τερμάτισαν επίσημα την 23χρονη στρατιωτική τους κατοχή στις 30 Σεπτεμβρίου 2006.
Παρά την αποχώρησή τους, οι Ηνωμένες Πολιτείες εξακολουθούν να ελέγχουν τους ενεργειακούς πόρους του Ιράκ και τα έσοδα που προέρχονται από αυτούς.
Από το 2003, τα δολάρια που λαμβάνει το Ιράκ από τις πωλήσεις πετρελαίου κατατίθενται πρώτα στην Ομοσπονδιακή Τράπεζα της Νέας Υόρκης και στη συνέχεια οι Ηνωμένες Πολιτείες στέλνουν αυτά τα κεφάλαια στη Βαγδάτη.
Επειδή τα δολάρια έπεφταν στα χέρια ομάδων προσκείμενα του Ιράν, οι Ηνωμένες Πολιτείες σταμάτησαν πρόσφατα τη ροή μετρητών στο Ιράκ.
Στο Ιράκ, όπου το 90% των εσόδων προέρχεται από το πετρέλαιο και του οποίου τα ταμεία εξαντλήθηκαν εντελώς από την κρίση του Στενού του Ορμούζ, οι Ηνωμένες Πολιτείες, οι οποίες έχουν αυξήσει σημαντικά την επιρροή τους πρόσφατα, έθεσαν τον αφοπλισμό των Δυνάμεων Λαϊκής Κινητοποίησης ως προϋπόθεση για την επανέναρξη της ροής μετρητών.
Πριν από αυτό, είχαν υπογραφεί αρκετές μακροπρόθεσμες ενεργειακές συμφωνίες μεταξύ του Ιρακινού πρωθυπουργού Αλί Ζαίντι και των Ηνωμένων Πολιτειών. Με άλλα λόγια, αυτή τη φορά, οι πετρελαϊκές εταιρείες εισήλθαν στο Ιράκ μετά την αποχώρηση των αμερικανικών στρατευμάτων.
Η Τουρκία βλέπει με ανακούφιση την απομάκρυνση των Αμερικανών
Στο νέο Ιράκ, το οποίο σταδιακά απομακρύνεται από τη σφαίρα επιρροής του Ιράν, όλα τα βλέμματα είναι αναμφίβολα στραμμένα στην Τουρκία, μετά την αμερικανική αποχώρηση.
Η Τουρκία έχει γίνει ο νέος περιφερειακός παράγοντας και βασικός παράγοντας στη διαμόρφωση των κανόνων του παιχνιδιού.
Υπάρχει μια ευρέως διαδεδομένη πεποίθηση ότι η Τουρκία από μόνη της είναι ικανή να καλύψει το κενό που άφησαν οι Ηνωμένες Πολιτείες.
Επομένως, όπως είδαμε στη Συρία, ξεκινά μια εντελώς διαφορετική φάση στο Ιράκ, στην οποία η Τουρκία θα είναι ο πιο ισχυρός παράγοντας.
—
