Σε μια κίνηση που προκαλεί έντονο προβληματισμό και εύλογα ερωτήματα για τη σταθερότητα του διεθνούς χρηματοπιστωτικού συστήματος,
η Γαλλία φαίνεται να «κλείνει λογαριασμούς» με τις Ηνωμένες Πολιτείες,
αποσύροντας και ρευστοποιώντας το
Η Τράπεζα της Γαλλίας προχώρησε στην πώληση 129 τόνων χρυσού, εξασφαλίζοντας περίπου 12,8 δισ. ευρώ, εκμεταλλευόμενη τις ιστορικά υψηλές τιμές του πολύτιμου μετάλλου.
Ωστόσο, η ουσία της υπόθεσης δεν βρίσκεται στο οικονομικό όφελος, αλλά στο γεγονός ότι πρόκειται για το τελευταίο τμήμα των γαλλικών αποθεμάτων που φυλάσσονταν υπό την «ομπρέλα» της Ομοσπονδιακής Τράπεζας των ΗΠΑ.
Η διαδικασία εκτυλίχθηκε αθόρυβα, από τον Ιούλιο του 2025 έως τον Ιανουάριο του 2026, μέσα από 26 ξεχωριστές συναλλαγές.
Τα έσοδα δεν παρέμειναν ανενεργά: διοχετεύθηκαν στην αγορά νέου χρυσού εντός Ευρώπης, ο οποίος αποθηκεύτηκε στο Παρίσι, ενισχύοντας την πλήρη «επιστροφή» του πολύτιμου μετάλλου στη γαλλική επικράτεια.
Επισήμως, η απόφαση παρουσιάζεται ως τεχνική και όχι πολιτική.
Ο διοικητής της Τράπεζας της Γαλλίας, François Villeroy de Galhau, υποστήριξε ότι η ευρωπαϊκή αγορά προσφέρει χρυσό υψηλότερων προδιαγραφών, καθιστώντας πιο συμφέρουσα την αγορά νέων ράβδων αντί της ανακύκλωσης των παλαιών.
Όμως, πίσω από τις διατυπώσεις, πολλοί βλέπουν μια βαθύτερη ανησυχία: την απώλεια εμπιστοσύνης.
Σήμερα, τα γαλλικά αποθέματα φτάνουν τους 2.437 τόνους, τοποθετώντας τη χώρα στην τέταρτη θέση παγκοσμίως, ενώ το σύνολο σχεδόν του χρυσού φυλάσσεται πλέον εντός συνόρων.
Παράλληλα, βρίσκεται σε εξέλιξη πρόγραμμα τυποποίησης των παλαιών ράβδων έως το 2028, ενισχύοντας περαιτέρω τον έλεγχο και τη διαφάνεια.
«Αλυσιδωτή αντίδραση»
Το πιο ανησυχητικό στοιχείο, ωστόσο, είναι η «αλυσιδωτή αντίδραση» που φαίνεται να ξεκινά.
Στη Γερμανία, οικονομικοί κύκλοι και πολιτικά πρόσωπα εκφράζουν ανοιχτά φόβους για την ασφάλεια των αποθεμάτων τους στις ΗΠΑ.
Ο Michael Jäger,
επικεφαλής της Ένωσης Φορολογουμένων, προχώρησε σε μια δήλωση που
προκαλεί αίσθηση: «Ο Trump είναι απρόβλεπτος και πρόθυμος να κάνει τα
πάντα για κέρδος.
Ο χρυσός μας δεν είναι πλέον ασφαλής».
Αντίστοιχες φωνές ακούγονται και από τη Marie-Agnes Strack-Zimmermann, η οποία ζητά ανοιχτά τον επαναπατρισμό του γερμανικού χρυσού.
Υπενθυμίζεται
ότι η Bundesbank διατηρεί ακόμη περίπου 1.236 τόνους στις ΗΠΑ – ποσοστό
που αγγίζει το 37% των συνολικών της αποθεμάτων.
Η ανησυχία δεν περιορίζεται εκεί.
Η Ιταλία,
με περίπου 1.060 τόνους (43% των αποθεμάτων της) επίσης αποθηκευμένους
στις Ηνωμένες Πολιτείες, βρίσκεται σε εσωτερικό διάλογο, αν και μέχρι
στιγμής δεν έχουν ληφθεί αποφάσεις.
Η Giorgia Meloni είχε στο παρελθόν δεσμευθεί για επιστροφή του χρυσού, αλλά μετά την ανάληψη της εξουσίας το 2022, το θέμα «πάγωσε».
Την
ίδια στιγμή, χώρες όπως η Ολλανδία έχουν ήδη κινηθεί προληπτικά,
επαναπατρίζοντας μέρος των αποθεμάτων τους από το 2014, ενώ Βέλγιο και Ελβετία διατηρούν σιγή ιχθύος για τις πραγματικές διαστάσεις και τα σχέδιά τους.
Το ερώτημα που πλανάται πλέον πάνω από την Ευρώπη είναι σαφές και ανησυχητικό: πρόκειται για μεμονωμένες κινήσεις διαχείρισης ή για την αρχή μιας ευρύτερης αποδέσμευσης από την αμερικανική χρηματοπιστωτική επιρροή;
Σε μια εποχή γεωπολιτικής αβεβαιότητας και οικονομικών αναταράξεων, ο χρυσός – το απόλυτο καταφύγιο αξίας – φαίνεται να επιστρέφει εκεί όπου τα κράτη αισθάνονται ότι μπορούν πραγματικά να τον ελέγξουν.
Και αυτό, από μόνο του, είναι ένα μήνυμα που δεν μπορεί να αγνοηθεί.
www.bankingnews.gr
