Ο ισραηλινός στρατός ανακοίνωσε την εκτόξευση
πυραύλου από την Υεμένη το πρωί του Σαββάτου, με αποτέλεσμα να σημάνει
συναγερμός στη Μπερσέμπα, στο νότιο Ισραήλ.
Μερικές ώρες μετά, ακολούθησε εκτόξευση ενός πυραύλου cruise εναντίον
του Ισραήλ.
Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί η δυνατότητά τους να επηρεάσουν τη ναυσιπλοΐα στην Ερυθρά Θάλασσα, και ειδικότερα στο στενό Μπαμπ αλ-Μαντέμπ, ένα από τα σημαντικότερα περάσματα του παγκόσμιου εμπορίου και της ενεργειακής τροφοδοσίας, μαζί με τα Στενά του Ορμούζ. Την περίοδο 2023-2025 οι Χούθι απέδειξαν ότι μπορούν να διαταράξουν τη θαλάσσια κυκλοφορία, με μπαράζ επιθέσεων σε εμπορικά πλοία την περίοδο 2023-2025, οι οποίες προκάλεσαν στρατιωτική απάντηση από τις ΗΠΑ, το Ηνωμένο Βασίλειο και άλλες χώρες και οδήγησαν σε μία εύθραυστη κατάπαυση του πυρός.
Με μια επιφανειακή ανάγνωση των εξελίξεων, θα μπορούσε κανείς να υποθέσει ότι η ανώτερη πολεμική τεχνολογία των ΗΠΑ και του Ισραήλ είναι αρκετή για να “συνετίσει” τους Χούθι. Όμως, κάτι τέτοιο δεν είναι τόσο εύκολο, όσο πιθανώς πιστεύουν πολλοί. Οι Χούθι είναι μια ιδιόρρυθμη πολεμική μηχανή που διαθέτει συμμετρικές και ασύμμετρες ικανότητες, αξιοποιώντας τόσο χαμηλή, όσο και υψηλή τεχνολογία. Όπως έχουν δείξει και οι παλαιότερες επιθέσεις τους, είναι μια πυραυλική υπερδύναμη.
Tα όπλα των Χούθι
Οι Χούθι έχουν στο παρελθόν χρησιμοποιήσει πυραύλους Burkan-2H εναντίον στόχων στη Σαουδική Αραβία, πάνω στους οποίους εμφανίζονταν οχήματα επανεισόδου από το διάστημα στην ατμόσφαιρα, με ικανότητες διεξαγωγής ελιγμών (maneuverable reentry vehicles/MaRV) κάτι που θεωρούνταν μέχρι τώρα προνόμιο μόνο προηγμένων τεχνολογικά κρατών!
Παρόμοια βλήματα MaRV εξοπλίζουν τους διάσημους κινεζικούς βαλλιστικούς πυραύλους εναντίον πλοίων (ASBM) DF21D και θεωρούνται ως μια στρατηγική ασύμμετρη απειλή για τις ομάδες μάχης των αμερικανικών αεροπλανοφόρων. Ο Burkan-2H αναφέρεται ως παραλλαγή του βαλλιστικού πυραύλου Qiam, που έχει τροποποιηθεί ώστε να προσβάλει στόχους σε αποστάσεις μεγαλύτερες των 1000 χλμ. Με πυραύλους Burkan-3 οι Χούθι έχουν πλήξει σαουδαραβική στρατιωτική εγκατάστασης στο Dammam στην ανατολική Σαουδική Αραβία, την 1η Αυγούστου 2019 και παλαιότερα με drones τον πετρελαϊκό γίγαντα της Aramco.
Αλλά και σε πιο τακτικό επίπεδο, οι Χούθι έχουν αναπτύξει όπλα μεγάλης καταστρεπτικής ικανότητες και υψηλής ακρίβειας πλήγματος. Για παράδειγμα, στις 28 Οκτωβρίου 2018 παρουσίασαν μια κατευθυνόμενη έκδοση του πυραύλου Badr-1, τον Badr-1P, για τον οποίο υποστήριξαν ότι επιτυγχάνει βεληνεκές 130 χλμ και την εντυπωσιακή ακρίβεια πλήγματος τριών μέτρων.
Ο αρχικός Badr-1 είναι μια μη κατευθυνόμενη βαρέα ρουκέτα πυροβολικού που είχε παρουσιαστεί τον Μάρτιο του 2018. Έχει διάμετρο μεταξύ 300 και 350 χιλιοστών και χρησιμοποιεί πτερύγια στο πίσω μέρος για να σταθεροποιεί την τροχιά του, παρόμοια με αυτά που διαθέτει η οικογένεια των ιρανικών τακτικών πυραύλων Fateh-110.
Επίσης, στις 16 Απριλίου 2019, οι Χούθι παρουσίασαν μια νέα έκδοση της σειράς πυραύλων Badr, τον Badr-F, ο οποίος έχει εναέρια εκρηγνυόμενη κεφαλή (air burst). Δηλαδή, εκρήγνυται στον αέρα ώστε να μεγιστοποιήσει τα φονικά αποτελέσματα στο έδαφος. Σύμφωνα με εκπρόσωπο της οργάνωσης ο πύραυλος έχει βεληνεκές 160 χλμ. και εκρήγνυται 20 μέτρα πάνω από το έδαφος, γαζώνοντας με θραύσματα μια περιοχή με διάμετρο 350 μέτρων. Παρεμπιπτόντως, παρόμοια όπλα μπορούν να αποτελέσουν κρίσιμους παράγοντες διαμόρφωσης του αποτελέσματος (game changers) στο ελληνοτουρκικό σύστημα.
Αντιαεροπορικοί πύραυλοι από αγροτικά φορτηγάκια
Ακόμη, στις 21 Μαρτίου 2018, οι Χούθι είχαν πλήξει με αντιαεροπορικό πύραυλο ένα σαουδαραβικό μαχητικό αεροσκάφος F-15. Πράγματι, ένα F-15 της Βασιλικής Σαουδαραβικής Αεροπορίας είχε προσβληθεί εκείνη τη μέρα, αλλά ο χειριστής του κατάφερε να το επιστρέψει στη βάση του. Το ενδιαφέρον είναι ότι οι Χούθι είχαν χρησιμοποιήσει τότε έναν σοβιετικής προέλευσης πύραυλο αέρος-αέρος R-27 που εξόπλιζε τα μαχητικά αεροσκάφη MiG-29 της Αεροπορίας της Υεμένης πριν από τον πόλεμο και τον οποίο μετέτρεψαν ώστε να μπορεί να εκτοξεύεται από τροποποιημένα αγροτικά φορτηγάκια, καθοδηγούμενος από ηλεκτροπτικό σύστημα.
Ο R-27T όταν εκτοξεύεται από αέρος έχει μέγιστο βεληνεκές 65 χλμ, το οποίο φυσικά μειώνεται δραστικά σε περίπτωση εκτόξευσης από το έδαφος. Αυτή η μετατροπή οπλικών συστημάτων από μια αντάρτικη δύναμη μιας υποανάπτυκτης χώρας δείχνει τι μπορεί να κάνει μια χώρα που έχει πρόσβαση σε προηγμένες τεχνολογίες, αν έχει φαντασία και θέληση να αποκτήσει πλεονεκτήματα έναντι του αντιπάλου, αφήνοντας κατά μέρος τις δικαιολογίες…
Επιθετικά drones και ρομποτικά βλήματα
Επίσης, στις 11 Μαρτίου 2021 οι Χούθι, παρουσίασαν 21 νέα όπλα νέας τεχνολογίας, στα οποία περιλαμβάνονται και πολλά ρομποτικά αεροχήματα κρούσης. Μεταξύ των άλλων επιδείχθησαν πύραυλοι Cruise Qud, ένα δελταπτέρυγο μη επανδρωμένο αερόχημα (UAV) που αναφέρεται ως Waeid και νέες εκδόσεις της οικογένειας των “αυτοκτονικών” UAV μεγάλης εμβέλειας Samad. Οι αρχικές εκδόσεις Samad χρησιμοποιήθηκαν για αναγνώριση, αλλά το Samad-3 διαθέτει εκρηκτική κεφαλή και προσβάλει άμεσα τον στόχο μετατρεπόμενο σε “περιφερόμενο πυρομαχικό” (loitering munition). Το νεότερο Samad-4 εκτός από την εκρηκτική του κεφαλή μεταφέρει και από μια βόμβα των 25 κιλών κάτω από την κάθε ημιπτέρυγα. Σύμφωνα με τους Χούθι επιτυγχάνει την εντυπωσιακή εμβέλεια των 2000 χλμ.
Ακόμη, είχε παρουσιαστεί και ένα νέο περιφερόμενο πυρομαχικό που λέγεται Khatif. Η οργάνωση έχει υποστηρίξει ότι το αερόχημα διαθέτει αισθητήρα στο ρύγχος που μπορεί να εντοπίσει και να προσβάλει έναν κινούμενο στόχο με την εκρηκτική κεφαλή που διαθέτει η οποία μπορεί να καταστρέψει τεθωρακισμένα οχήματα. Τέλος είχαν παρουσιαστεί και βαλλιστικοί πύραυλοι διαφόρων τύπων και επιδόσεων.
Αντιπλοϊκοί βαλλιστικοί πύραυλοι από τους Χούθι
Στα τέλη του 2022, οι Χούθι είχαν παρουσιάσει μια σειρά από νέα πυραυλικά συστήματα, ιρανικής ως επί το πλείστον καταγωγής, με πιο εντυπωσιακό τον αντιπλοϊκό βαλλιστικό πύραυλο (ASBM) Asif, ο οποίος, όπως ο ιρανικός Khalij Fars, χρησιμοποιεί ηλεκτροοπτικό αισθητήρα για τερματική καθοδήγηση. Ο Asif έχει μήκος 10 μέτρων, διάμετρο 70 εκατοστών και επιτυγχάνει βεληνεκές 400 χλμ, μεταφέροντας φορτίο 550 κιλών.
Επίσης, και αυτό είναι μάλλον ακόμη πιο εντυπωσιακό, παρουσιάστηκε ένας μικρότερος αντιπλοϊκός πύραυλος που αναφέρεται ως Al-Bahr al Ahmar (Red Sea), που δεν φαίνεται να αποτελεί παραλλαγή κάποιας ιρανικής σχεδίασης. Σύμφωνα με το υπουργείο Άμυνας της Allah Ansar, ο πύραυλος αυτός αναπτύχθηκε από τον βαλλιστικό πύραυλο εδάφους-εδάφους Saeer και χρησιμοποιεί συνδυασμό υπέρυθρης κάμερας και καθοδήγησης ραντάρ για να προσβάλει τα πλοία-στόχους. Ένας ακόμη αντιπλοϊκός βαλλιστικός πύραυλος που παρουσιάστηκε τότε είναι ο Falaq-1 και τρεις ακόμα βαλλιστικοί πύραυλοι.
Ένας εξ αυτών, ο Falaq, παρόμοιος με μια έκδοση του ιρανικού Qiam. Ο Qiam είναι υγρών καυσίμων και έχει ένα όχημα επανεισόδου στην ατμόσφαιρα (reentry vehicle) με πτερύγια σταθεροποίησης. Ένας άλλος πύραυλος αναφέρεται από την Ansar Allah ως Burkan 2H και ένας άλλος ως Zuliqar. Οι πύραυλοι αυτοί δείχνουν να είναι ιρανικοί Qiam, που έχουν τροποποιηθεί ώστε να αυξηθεί το βεληνεκές, ενώ έχουν και πτερύγια στον βασικό πυραυλοκινητήρα, σε αντίθεση με τους αρχικούς Qiam.
Είχαν παρουσιαστεί επίσης οι πύραυλοι Karar και Hatim που δείχνουν να
είναι τροποποιημένες εκδόσεις των ιρανικών Fateh-110. Ο Karar έχει
μήκος εννέα μέτρων, διάμετρο 60 εκατοστών, βεληνεκές 300 χλμ και
μεταφέρει πολεμική κεφαλή βάρους 500 κιλών.
Ο Hatim δείχνει να είναι έκδοση του Kheibar Shekan του Ιράν, που με τη
σειρά του είναι μια νέα έκδοση του Fateh-110 που παρουσιάστηκε τον
Φεβρουάριο του 2022. Υποστηρίζεται ότι επιτυγχάνει βεληνεκές 1450 χλμ.
Έχουν παρουσιαστεί επίσης πύραυλοι cruise της σειράς Qud. Τρεις εξ αυτών αναφέρονται ως Qud-3 αλλά δεν είχαν κάποια εξωτερική διαφορά με προηγούμενα μοντέλα.
Περιφερόμενος αντιαεροπορικός πύραυλος Cruise
Επίσης, το κίνημα Ansar Allah έχει παρουσιάσει και έναν περιφερόμενο πύραυλο εδάφους-αέρος (loitering SAM). Ο πύραυλος αυτός είχε εντοπιστεί στο παρελθόν σε πλοία που μετέφεραν ιρανικά όπλα από το Ιράν στην Υεμένη. Τρία φορτηγά μετέφεραν συνολικά 39 εξ αυτών των πυραύλων, που αναφέρονται ως Saqr-1. Ίσως το πιο εντυπωσιακό σύστημα των Χούθι, όπως μας πληροφορεί άρθρο των New York Times της 19ης Φεβρουαρίου 2020 είναι ακριβώς αυτός ο νέου τύπου πύραυλος εδάφους-αέρος, ο οποίος έχει το καινοτόμο χαρακτηριστικό ότι μπορεί να περιφέρεται (loitering) στην περιοχή του στόχου αναζητώντας στόχους.
Ο πύραυλος φαίνεται πως διαθέτει ηλεκτροοπτικό αισθητήρα και έναν οπτικό πυροσωλήνα προσέγγισης (optical proximity fuze). Διαθέτει πυραυλοκινητήρα στερεών καυσίμων αρχικής προώθησης (solid-propellant booster) τον οποίο απορρίπτει εν συνεχεία και ενεργοποιεί έναν κινητήρα τζετ με τον οποίο περιπλανιέται σε μια περιοχή ψάχνοντας για στόχους. Ένα ιδιαίτερα επικίνδυνο χαρακτηριστικό του είναι ότι ακριβώς επειδή χρησιμοποιεί παθητικό σύστημα εντοπισμού στόχου, αλλά και έχει κινητήρα τζετ πιθανώς δεν γίνεται αντιληπτό από συστήματα αυτοπροστασίας ελικοπτέρων και αεροσκαφών σταθερής πτέρυγας ώστε να εκτοξεύσουν θερμοβολίδες (flares) παραπλάνησης.
Αυτό το νέας φιλοσοφίας όπλο θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως αντιαεροπορικός πύραυλος cruise, κάτι που αποτελεί μια καινοτομική προσέγγιση στην αεράμυνα, που δεν έχει όμοιο της στον κόσμο. Ο οίκος Jane’s εκτιμά ότι οι πύραυλοι αυτοί αποτελούν σοβαρή απειλή μόνον εναντίον αργά κινούμενων αεροπλάνων και ελικοπτέρων, αν και η Ansar Allah αναφέρει ότι επιτυγχάνουν μέγιστη ταχύτητα 200 μέτρων ανά δευτερόλεπτο.
Παρουσιάστηκε επίσης ο αντιαεροπορικός πύραυλος MiraJ, ο οποίος όπως αναφέρεται αναπτύχθηκε από τον πύραυλο Badr P1 και χρησιμοποιεί υπέρυθρη κάμερα και καθοδήγηση από ραντάρ. Ο πύραυλος είναι εφοδιασμένος με ηλεκτροοπτικό αισθητήρα και ο εκτοξευτής είναι τοποθετημένος σε ένα τρέιλερ που έχει ένα ραντάρ το οποίο δείχνει να είναι αυτό που χρησιμοποιούσαν τα αυτοκινούμενα συστήματα αεράμυνας ZSU-23-4. Τα πυροβόλα καθοδηγούνταν από ραντάρ επιτήρησης P-19 και δύο τύπους κινητών ηλεκτροοπτικών συστημάτων εντοπισμού και ιχνηλάτησης εναέριων στόχων (detection and tracking).
Παρουσιάστηκαν επίσης και σκάφη Tufan-3 εφοδιασμένα με κάμερες, καθώς και με θαλάσσια ραντάρ στους ιστούς τους, ώστε να μπορούν να οδηγούνται εξ αποστάσεως σε πλοία αντί να βασίζονται σε προ-προγραμματισμένες συντεταγμένες.
Εκμεταλλευόμενοι την γεωγραφία και την τεχνολογία, οι Χούθι έδειξαν ότι μπορούν να πλήξουν ευρέως στόχους στην Ερυθρά Θάλασσα, αφού πρώτα κατάφεραν να φέρουν σε αδιέξοδο το Ριάντ και τον υπό την αιγίδα του πολυεθνικό συνασπισμό, παρά τους σφοδρούς βομβαρδισμούς της σαουδαραβικής αεροπορίας έναντι της Υεμένης, ενώ άντεξαν και πολεμική εκστρατεία που ξεκίνησε ο Τραμπ εναντίον τους, σχεδόν έναν χρόνο πριν, όπως και στις επιθέσεις των Ισραηλινών, παρόλο που αυτές εξόντωσαν μέχρι και στελέχη της ηγεσίας τους.
