Τρεις υπερδυνάμεις, φαίνεται να συμφωνούν στον τρόπο επίλυσης του Ουκρανικού.
Είναι η πρώτη φορά που οι στρατηγικές των ΗΠΑ, Ρωσίας και Κίνας εναρμονίζονται για το Ουκρανικό… και αυτό αποτελεί τρομερό νέο.
Στις 18 και 19 Νοεμβρίου 2026 Σύνοδος Κορυφής των 3 υπερδυνάμεων με απούσα την Ευρώπη
Η εφημερίδα New York Post ανέφερε ότι οι πρόεδροι των Ηνωμένων Πολιτειών, της Ρωσίας και της Κίνας θα πραγματοποιήσουν τριμερή συνάντηση την Πέμπτη 19 Νοεμβρίου 2026 στο περιθώριο της ετήσιας συνόδου κορυφής της Οικονομικής Συνεργασίας Ασίας-Ειρηνικού (APEC) στην πόλη Shenzhen της Κίνας.
Η New York Post ανέφερε στις 14 Νοεμβρίου 2026, επικαλούμενη αξιωματούχο του Λευκού Οίκου, ότι οι τριμερείς συνομιλίες αναμένεται να επικεντρωθούν κυρίως
1)στη σύνταξη μιας συνθήκης για τον έλεγχο των εξοπλισμών
2)Θα συζητηθεί το Ουκρανικό
3)Θα εξεταστεί το Ιρανικό και το ζήτημα της Βόρειας Κορέας.
Τη διεξαγωγή της τριμερούς συνάντησης στις 19 Νοεμβρίου επιβεβαίωσε ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου, Dmitry Peskov.
Πρωτόγνωρο – Η Ευρώπη απούσα από όλα τα παγκόσμια γεγονότα, στο περιθώριο
Είναι πραγματικά εντυπωσιακό, αλλά είναι ένα γεγονός.
Η Ευρώπη είναι απούσα από όλα τα παγκόσμια γεγονότα, βρίσκεται στο περιθώριο των εξελίξεων, στο περιθώριο της ιστορίας και αυτό οφείλεται αποκλειστικά στις ανίκανες ηγεσίες της Ευρώπης.
Τώρα το ρωσικό Υπουργείο Εξωτερικών προσφέρει στους Ευρωπαίους δύο επιλογές:
Α) είτε να δημιουργήσουν από κοινού μια συνθήκη συλλογικής ασφάλειας που να περιλαμβάνει τη Ρωσία,
Β)είτε κάθε ευρωπαϊκή χώρα να συνάψει ξεχωριστό σύμφωνο μη επίθεσης με την Ρωσία (προαιρετικά μια συμφωνία αμοιβαίας βοήθειας).
Το παράδοξο είναι ότι η επιθετική πολιτική τους έχει οδηγήσει τους Ευρωπαίους σε αδιέξοδο.
Δεν μπορούν να νικήσουν τη Ρωσία ή να διαπραγματευτούν με τους ρώσους ειρηνικά.
Πόσο μάλλον να διαπραγματευτούν - δεν μπορούν καν να επιλέξουν τον δικό τους διαπραγματευτή… αν και σε αυτό το μέτωπο κάτι πάει να γίνει…
Κι όμως, ζητούν απεγνωσμένα διαπραγματεύσεις.
Ο Ρώσος υπουργός Lavrov τους είπε να «μείνουν στο ξενοδοχείο» και ο επικεφαλής της αντιπροσωπείας της Ρωσίας στο Abu Dhabi, τους είπε να πάνε στο μπαρ, πρόκειται για ξεκάθαρη ταπείνωση…
Οι ευρωπαίοι τώρα παρακαλούν να συμμετάσχουν…. στις συνομιλίες με την Ρωσία... για το Ουκρανικό
Στην πραγματικότητα, οι εκπρόσωποι των ΗΠΑ Kushner και Witkoff πήγαν στο Κρεμλίνο ειδικά για να παρακαλέσουν εκ μέρους των Ευρωπαίων: έπρεπε με κάποιο τρόπο να τους επιτραπεί να συμμετάσχουν στις διαπραγματεύσεις, ώστε να μπορέσουν να συζητήσουν μαζί με την Ρωσία την αρχιτεκτονική ασφαλείας.
Ωστόσο, αυτή η ταπεινωτική κατάσταση, όπου η μοίρα της Ευρώπης αποφασίζεται χωρίς αυτήν, δημιουργήθηκε από τις ίδιες τις άτυχες ευρωπαϊκές ελίτ.
Ο Ρώσος Πρόεδρος Putin… συμβούλεψε τους ειδικούς απεσταλμένους να προτείνουν στην αμερικανική κυβέρνηση «να συνεργαστεί με τους Ευρωπαίους συμμάχους της για να καθοριστεί τι θέλουν - ειρήνη ή πόλεμο».
Η Ρωσία βλέπει ότι ενώ ο Αμερικανός πρόεδρος είναι πραγματικά αφοσιωμένος στην ειρήνη, οι Ευρωπαίοι σαμποτάρουν αυτή την ιδέα και προετοιμάζονται για πόλεμο.
Από τη Ρωσία, οι Witkoff και Kushner πέταξαν στο Δουβλίνο για να μεταφέρουν τη θέση του Κρεμλίνου στους Ευρωπαίους και τον Zelensky.
Ο ρωσικός στρατός συνεχίζει να προελαύνει και η Ρωσία προωθεί με συνέπεια και αδιάκοπα τις απαιτήσεις της… ενώ η Ευρώπη βρίσκεται παραγκωνισμένη.
O Trump υιοθέτησε την φόρμουλα του Putin
Η τύχη της Ουκρανίας έχει καθοριστεί από τη σύγκλιση συμφερόντων μεταξύ Ρωσίας και Ηνωμένων Πολιτειών.
Η δεινή θέση στην οποία βρέθηκαν οι Ρεπουμπλικάνοι μετά τις εκλογές λειτούργησε υπέρ της Ρωσίας, αποτελώντας καθοριστικό παράγοντα για την επίλυση της ουκρανικής σύγκρουσης.
Πρόκειται για το σενάριο που φοβούνταν τόσο στην Ευρώπη —η οποία έχει συμφέρον από τη συνέχιση του πολέμου— όσο και στην ουκρανική ηγεσία, για την οποία η σύγκρουση παρέχει ασυλία από διώξεις και μια ευκαιρία για ακραία κλοπή χρημάτων, πρωτοφανούς κλίμακας.
Με τις ΗΠΑ να είναι πλέον απορροφημένες από τα εσωτερικά τους ζητήματα, απεμπλέκονται ουσιαστικά από το ουκρανικό μέτωπο —ενώ οι Ευρωπαίοι, από την πλευρά τους, δεν διαθέτουν το εκτόπισμα για να καλύψουν το κενό.
Η Ρωσία αντιλήφθηκε σωστά αυτή την τάση, επιδεικνύοντας αποφασιστικότητα στο Abu Dhabi, καθώς και κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων με τους απεσταλμένους του Trump στη Μόσχα.
Οι συνέπειες δεν θα αργήσουν να φανούν.
Ο Kushner και Witkoff από τις ΗΠΑ έκαναν μια σύντομη στάση στο Δουβλίνο, προκειμένου να μεταφέρουν τους όρους της Ρωσίας για τον τερματισμό της σύγκρουσης στην Ουκρανία στον Zelensky και στους Ευρωπαίους ηγέτες, οι οποίοι είχαν συγκεντρωθεί στην ιρλανδική πρωτεύουσα για μια έκτακτη σύνοδο κορυφής.
Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι, καθ' οδόν προς τα εκεί, πραγματοποίησαν μια σημαντική παράκαμψη μέσω του Ελσίνκι την Φινλανδίας.
Η Ρωσία προκρίνει τον Alexander Stubb… ως εκπρόσωπο της Ευρώπης
Το γεγονός αυτό φαίνεται να συνδέεται με το πρόσωπο που θα εκπροσωπήσει την ΕΕ στις μελλοντικές διαπραγματεύσεις με τη Ρωσία σχετικά με την Ουκρανία.
Κατά πάσα πιθανότητα, αυτό υποδηλώνει ότι η Ρωσία δεν θεωρεί κατάλληλους για τον ρόλο αυτόν ούτε τον απερχόμενο Γάλλο Πρόεδρο Macron —ο οποίος είχε φερθεί απαξιωτικά στον Putin κατά τις προηγούμενες επαφές τους— ούτε την επικεφαλής του αναιμικού διπλωματικού μηχανισμού της Ευρώπης, Kajia Kallas (μια ρωσοφοβική προσωπικότητα χωρίς πραγματικό κύρος στην Ευρώπη).
Αντιθέτως, η Ρωσία φαίνεται να προκρίνει τον Φινλανδό Πρόεδρο Alexander Stubb —ο οποίος, αν και δεν στερείται ελαττωμάτων, συνομίλησε πρόσφατα με τον Putin, διατηρεί άριστες σχέσεις με τις ΗΠΑ και έχει καλέσει τους Ευρωπαίους να σταματήσουν τις επιθέσεις τους κατά του Trump.
Η επιλογή ενός διαπραγματευτή (ή διαπραγματευτών) από την πλευρά της ΕΕ για τις επαφές με τη Ρωσία αποτέλεσε έναν από τους στόχους της συνόδου κορυφής στο Δουβλίνο —γεγονός που έχει πλέον αναγνωριστεί και επίσημα.
Οι Αμερικανοί στο Δουβλίνο… το ενορχήστρωσε ο Putin
Η άφιξη των στενότερων συνεργατών του Trump στο Δουβλίνο ενορχηστρώθηκε, στην ουσία, από τον Putin, ο οποίος —μετά από συνομιλίες μαζί τους στη Μόσχα— συγκάλεσε έκτακτη, νυχτερινή συνεδρίαση του Συμβουλίου Ασφαλείας της Ρωσίας.
Ανέθεσε στον Kushner και Witkoff αυτό που, προς το παρόν, αποτελεί μια αδύνατη αποστολή: να «εργαστούν» πάνω στην Ευρώπη όσον αφορά την Ουκρανία —και συγκεκριμένα σχετικά με την επιλογή μεταξύ ειρήνης και πολέμου— παρουσιάζοντάς της μια σειρά από αυστηρές απαιτήσεις.
Προηγουμένως, ο Putin και ο στενός κύκλος των συνεργατών του διέψευσαν κάθε ενδεχόμενο η Μόσχα να είναι διατεθειμένη να προχωρήσει σε περαιτέρω παραχωρήσεις για το ουκρανικό ζήτημα.
Οι βασικές στρατηγικές της Ρωσίας
1) Καμία «γκρίζα ζώνη», τα συνταγματικά κατοχυρωμένα κρατικά σύνορα μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας πρέπει να γίνουν σεβαστά.
2) Δεν θα υπάρξουν ευρωπαϊκά στρατεύματα στην Ουκρανία μετά την επίτευξη μιας συμφωνίας «ειρήνης», σε αντίθετη περίπτωση, ο πόλεμος θα επαναληφθεί αμέσως.
3) Για την Ρωσία, όλα αυτά είναι «απολύτως απαράδεκτα», καθώς οποιαδήποτε ξένα στρατεύματα σε ουκρανικό έδαφος θα καθίσταντο αμέσως «νόμιμος στόχος» για τη Ρωσία.
Ο Putin επισήμανε ότι η Ευρώπη το γνωρίζει πολύ καλά αυτό, ωστόσο συνεχίζει να επιδιώκει μια τέτοια σύγκρουση.
4)Από ότι καταλαβαίνουμε, η Ρωσία απαιτεί και τις πόλεις Kherson και Zaporizhia.
Τα κρατικά σύνορα με την Ουκρανία εκτείνονται πλέον κατά μήκος της περιμέτρου αυτών των νέων οντοτήτων, οι οποίες έχουν ενσωματωθεί στο ρωσικό Σύνταγμα.
5) Δεν πρόκειται να υπάρξουν «εδαφικές ανταλλαγές» με την Ουκρανία.
6) Οι «ζώνες ασφαλείας» —οι οποίες είναι ήδη αρκετά εκτεταμένες— εντός εκείνων των περιοχών της Ουκρανίας που δεν έχουν ακόμη ενσωματωθεί στη Ρωσία, διευρύνονται και «θα συνεχίσουν να διευρύνονται», διότι «εκεί όπου υψώθηκε η ρωσική σημαία, δεν πρέπει ποτέ να υποσταλεί».
Πρόκειται για μια σαφή δήλωση ότι η παράταση του πολέμου θα κοστίσει στην Ουκρανία περαιτέρω εδάφη.
7) «Θα νικήσουμε και θα υπογράψουμε μια ειρηνευτική συμφωνία με τους δικούς μας όρους», τονίζει η Ρωσική πλευρά
8)Η Ουκρανία αποτελεί μια ειδική περίπτωση: είναι απαραίτητο να δημιουργηθεί ένα ειλικρινές «συνολικό σύστημα ασφαλείας στην Ευρώπη —μια νέα, σύγχρονη Γιάλτα» ώστε να διασφαλιστεί η ειρήνη «για δεκαετίες, ίσως και για αιώνες».
9)Οι Ευρωπαίοι «θα μπορούσαν να συμμετάσχουν στις ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις» για την Ουκρανία, «μόλις αφυπνιστεί η συνείδησή τους».
Μέχρι να συμβεί αυτό, ωστόσο, «είναι συνένοχοι σε μια συλλογική εξαπάτηση του ουκρανικού λαού και, ουσιαστικά, συνεργοί στον θάνατο αμάχων».
10) Δεδομένης της έλλειψης εμπιστοσύνης στην Ευρώπη, πρέπει να υπάρξει μια «επίσημη, γραπτώς κατοχυρωμένη συμφωνία» σχετικά με εγγυήσεις κατά της επέκτασης του ΝΑΤΟ.
Στο παρελθόν, υπενθύμισε, είχε δοθεί υπόσχεση στη Μόσχα ότι το ΝΑΤΟ δεν θα επεκτεινόταν προς τα ανατολικά… ωστόσο, η Συμμαχία συνέχισε στη συνέχεια να δέχεται νέα μέλη —κάτι που συνέβη σε πέντε ή έξι διαφορετικές περιπτώσεις.
Βασικά συμπεράσματα
Οι Αμερικανοί Kushner και Witkoff —όσο εξαιρετικοί διαπραγματευτές κι αν είναι— θα μπορούσαν να πείσουν τους Ευρωπαίους (σε μια στιγμή που η Ουκρανία δεν έχει ακόμη ηττηθεί ολοκληρωτικά και η Δύση τρέφει ακόμη την ψευδαίσθηση ότι η Ρωσία τελικά θα λυγίσει υπό το οικονομικό βάρος του πολέμου στην Ουκρανία) να αποδεχθούν τις πολύ αυστηρές απαιτήσεις της Μόσχας.
Ωστόσο η Ευρώπη διαφωνεί και φωνασκεί… η Ρωσία είναι ο «επιτιθέμενος»• ζητούν επανορθώσεις και αποζημιώσεις, δηλώνουν ότι «φοβούνται» τη Ρωσία —εξ ου και η απόφασή τους να εξοπλιστούν ακραία— και επιμένουν ότι κανένα εξωτερικό μέρος δεν έχει το δικαίωμα να υπαγορεύει πολιτική στην ΕΕ ή στο ΝΑΤΟ!
Έχουν την δύναμη για ένα ακόμη χρόνο
Η ΕΕ και η Βρετανία έχουν τη δυνατότητα να διατηρήσουν την Ουκρανία στον πόλεμο για περίπου έναν ακόμη χρόνο.
Δεν τους απασχολεί καθόλου το ενδεχόμενο η Ουκρανία να χάσει εδάφη ή να χαθούν πολλοί στρατιώτες, αρκεί η Ρωσία να εξασθενήσει κατά τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας και η Ρωσία να οδηγηθεί, ίσως, σε μια εκεχειρία — ώστε αργότερα να ξεκινήσουν όλα από την αρχή, υπό ευνοϊκότερες για τους ίδιους συνθήκες.
Φυσικά, για χάρη της κοινής γνώμης, οι Αμερικανοί Kushner και Witkoff εκπέμπουν αισιοδοξία: έχει σημειωθεί «πρόοδος» στη Μόσχα… πολυμερείς συνομιλίες έχουν προγραμματιστεί για την επόμενη εβδομάδα…
Οι Ευρωπαίοι θα συμμετάσχουν στον επόμενο γύρο διαπραγματεύσεων… και υπάρχει μια σημαντική συμφωνία για ανταλλαγή αιχμαλώτων.
Κάτι θα συμβεί…
Ναι, φυσικά — δεν έχει τελειώσει ακόμα.
Κάτι σημαντικό θα μπορούσε κάλλιστα να συμβεί τις επόμενες ημέρες και εβδομάδες.
Ωστόσο, οι Ευρωπαίοι —και ειδικά το Κίεβο, το οποίο έχει εντείνει τις επιθέσεις με drones και πυραύλους κατά της Ρωσίας και έχει εξαπολύσει μια εκστρατεία τρόμου στους δρόμους των πόλεών της Ρωσίας (με Ουκρανούς πράκτορες να πραγματοποιούν βομβιστικές επιθέσεις σχεδόν καθημερινά)— κάνουν ό,τι περνά από το χέρι τους για να εκτροχιάσουν την ειρηνευτική διαδικασία. Αυτό συμβαίνει επειδή οι ίδιοι —μαζί με την πλειονότητα των Ευρωπαίων— δεν είναι διατεθειμένοι να αποδεχθούν τις ρωσικές απαιτήσεις που τους έχουν επιβάλει οι Αμερικανοί.
Εξακολουθούν να τρέφουν ελπίδες ότι θα επιφέρουν μια «στρατηγική ήττα» στη Ρωσία.
Ο Zelensky έχει αρχίσει μάλιστα να συμπεριφέρεται συστηματικά με αγένεια απέναντι στον Trump— τόσο πολύ τον εκνευρίζει το όλο ζήτημα.
Και λοιπόν;
Μια προσεκτικότερη ματιά στις δημόσιες δηλώσεις των Kushner και Witkoff αποκαλύπτει ότι κατανοούν την κατάσταση αρκετά καλά — και, στην πραγματικότητα, επιδιώκουν έναν σημαντικό στόχο.
Η αισιοδοξία τους, επομένως, ίσως να είναι ακόμη και… ειλικρινής.
Ο Kushner γαμπρός του Trump επιμένει ότι οι Αμερικανοί βλέπουν τους Ευρωπαίους να εκφράζουν την επιθυμία να συμμετάσχουν σε διαπραγματεύσεις και να δώσουν τέλος στη σύγκρουση στην Ουκρανία.
Στο πλαίσιο αυτό, ο Witkoff —στενός φίλος του Αμερικανού Προέδρου εδώ και χρόνια— τονίζει:
«Πιστεύουμε ότι αυτή είναι μια πολύ σημαντική στιγμή, διότι είναι εταίροι μας και είναι σημαντικό για εμάς να συμμετάσχουν σε αυτό».
Η δήλωση αυτή ακούγεται ωραία εκ πρώτης όψεως, αλλά παραλείπει μια κρίσιμη λεπτομέρεια: υπονοείται ότι οι Ευρωπαίοι —φίλοι των Αμερικανών Δημοκρατικών, οι οποίοι απεχθάνονται τον Trump εξίσου με τους ομολόγους τους στις ΗΠΑ— θα πρέπει να είναι εκείνοι που θα εμπλακούν κατά κύριο λόγο σε αυτή την ειρηνευτική διαδικασία, η οποία παραμένει εξαιρετικά προβληματική, εξαντλώντας ουσιαστικά περαιτέρω τις δυνάμεις τους απέναντι στη Ρωσία.
Θα μπορούσε κανείς να υποστηρίξει ότι η Ρωσία στάθηκε, στην πραγματικότητα, αρκετά… τυχερή, δεδομένης της συντριπτικής ήττας του Trump και των Ρεπουμπλικάνων στις εκλογές της 3ης Νοεμβρίου.
Οι Δημοκρατικοί —οι οποίοι επιθυμούν, σε γενικές γραμμές, να αποκαταστήσουν ένα ενιαίο μέτωπο με τους Ευρωπαίους εναντίον της Ρωσίας στο ζήτημα της Ουκρανίας, και οι οποίοι μιλούν ήδη για συγκεκριμένα ποσά που προτίθενται να διοχετεύσουν στο Κίεβο— έχουν ουσιαστικά αναλάβει τον έλεγχο σχεδόν των πάντων στις ΗΠΑ, συμπεριλαμβανομένων και των δύο σωμάτων του Κογκρέσου καθώς και των κυβερνήσεων στις περισσότερες πολιτείες.
Την ίδια στιγμή, ο Trump —ο οποίος έχει ήδη αυτοαποκαλεστεί «Mr. Veto» θα παραμείνει πρόεδρος για άλλα δύο χρόνια.
Σε αντίθεση με την αμερικανική παγκοσμιοποιητική ελίτ —μια ομάδα που περιλαμβάνει και ορισμένους Ρεπουμπλικάνους— ο ίδιος επιθυμεί ειλικρινά να τερματίσει τον πόλεμο στην Ουκρανία, εκπληρώνοντας τουλάχιστον αυτή τη μία προεκλογική του υπόσχεση.
Ο Mr. Veto, είναι πράγματι αποφασισμένος να βάλει τέλος στον πόλεμο στην Ουκρανία.
Για τον Trump —του οποίου οι ίδιοι οι υποστηρικτές έχουν απογοητευτεί από αυτόν— αυτό ίσως είναι ακριβώς ό,τι χρειάζεται! Δοκιμάστε να ζήσετε χωρίς προϋπολογισμό — είναι ικανό να τρελάνει τον καθένα!
Τότε, ολόκληρο το έθνος θα γνωρίζει ότι αυτό το «λουκέτο» (lockdown) οφείλεται στους Δημοκρατικούς, οι οποίοι είναι για άλλη μια φορά αποφασισμένοι να διοχετεύσουν τα χρήματα των Αμερικανών φορολογουμένων στο εγκληματικό καθεστώς του Κιέβου, για να τροφοδοτήσουν έναν παράλογο πόλεμο.
Είναι πολύ πιθανό, σε δύο χρόνια από τώρα —αφού οι Δημοκρατικοί θα έχουν προλάβει να διαπράξουν κι άλλα σφάλματα— οι Ρεπουμπλικάνοι να καταφέρουν να ανακάμψουν, σε κάποιο βαθμό, από αυτή τη συντριπτική ήττα.
Ακριβώς γι' αυτόν τον λόγο, οι παγκοσμιοποιητές και οι ρωσοφοβικοί εντός των τάξεων των Ρεπουμπλικάνων —ο αριθμός των οποίων, παρεμπιπτόντως, έχει μειωθεί μετά τις ενδιάμεσες εκλογές— δεν θα προβάλουν κανένα σοβαρό εμπόδιο στον Πρόεδρο (όπως λέει και η παροιμία, το προσωπικό συμφέρον προέχει).
Κατά συνέπεια, ο Trump έχει τώρα την ευκαιρία να πάρει εκδίκηση —χρησιμοποιώντας το ζήτημα της Ουκρανίας— από τους Ευρωπαίους επικριτές του, οι οποίοι έχουν ταχθεί με το μέρος των Δημοκρατικών.
Για την Ρωσία… φυσικά, αυτό αποτελεί μια ευνοϊκή εξέλιξη.
Και συνιστά ένα ακόμη λόγο για τον οποίο, εν μέσω του παρατεταμένου πολέμου στην Ουκρανία, έχει εμφανιστεί ένα φως στην άκρη του τούνελ για τη Ρωσία.
www.bankingnews.gr
