Ιστορική ανατροπή στις ισραηλινές εκλογές της 27ης Οκτωβρίου.
Ο Benjamin Netanyahu διατηρεί το προβάδισμα, αλλά δεν εξασφαλίζει κοινοβουλευτική πλειοψηφία, ενώ ο Gadi Eisenkot αδυνατεί να συγκροτήσει κυβέρνηση χωρίς τους Άραβες βουλευτές.
Οι βουλευτικές εκλογές στο Ισραήλ δεν ανέδειξαν ξεκάθαρο νικητή, αλλά δημιούργησαν μια νέα και εξαιρετικά σύνθετη πολιτική πραγματικότητα.
Ο Benjamin Netanyahu παραμένει ισχυρός, χωρίς όμως να διαθέτει την απαραίτητη κοινοβουλευτική πλειοψηφία για να συνεχίσει απρόσκοπτα τη διακυβέρνηση.
Την ίδια στιγμή, οι αντίπαλοί του βρίσκονται αντιμέτωποι με ένα βαθύ πολιτικό παράδοξο: οι έδρες που χρειάζονται για να τον απομακρύνουν από την εξουσία βρίσκονται στα χέρια των αραβικών κομμάτων, με τα οποία σημαντικό τμήμα της αντιπολίτευσης αρνείται να συνεργαστεί.
Με καταμετρημένο σχεδόν το 90% των ψήφων, ο κυβερνητικός συνασπισμός του Netanyahu συγκεντρώνει 54 έδρες στην Knesset των 120 μελών, έναντι 49 εδρών του αντιπολιτευόμενου μπλοκ υπό τον πρώην αρχηγό του Γενικού Επιτελείου Gadi Eisenkot.
Οι υπόλοιπες 17 έδρες καταλήγουν στα αραβικά κόμματα, τα οποία καταγράφουν ιστορική επίδοση και αναδεικνύονται σε δυνητικούς ρυθμιστές των πολιτικών εξελίξεων.
Για τον σχηματισμό κυβέρνησης απαιτούνται τουλάχιστον 61 έδρες.
Επομένως, καμία από τις δύο βασικές παρατάξεις δεν μπορεί να κυβερνήσει αυτοδύναμα.
Η αραβική ψήφος ανατρέπει τις πολιτικές ισορροπίες
Η σημαντικότερη εξέλιξη των εκλογών δεν είναι μόνο η απώλεια της κυβερνητικής πλειοψηφίας από τον Netanyahu, αλλά η εντυπωσιακή ενίσχυση της αραβικής πολιτικής εκπροσώπησης.
Οι Άραβες πολίτες του Ισραήλ, που αποτελούν περίπου το ένα πέμπτο του πληθυσμού, κινητοποιήθηκαν μαζικά, με την επιδίωξη απομάκρυνσης της σημερινής κυβέρνησης να αποτελεί σημαντικό παράγοντα της αυξημένης συμμετοχής.
Το αποτέλεσμα αποκτά ιδιαίτερο πολιτικό βάρος σε μια περίοδο κατά την οποία η ισραηλινή στρατιωτική πολιτική στη Γάζα και η ευρύτερη αντιπαράθεση με τους Παλαιστινίους έχουν οξύνει τις κοινωνικές και εθνοτικές διαιρέσεις.
Οι 19 έδρες των αραβικών κομμάτων δεν αποτελούν απλώς αριθμητικό μέγεθος.
Συνιστούν μια δυνητικά αποφασιστική δύναμη μέσα σε ένα πολιτικό σύστημα όπου η συμμετοχή των Αράβων στην άσκηση της εξουσίας εξακολουθεί να προκαλεί έντονες αντιδράσεις.
Η ισλαμική παράταξη Ra'am, υπό τον Mansour Abbas, δίνει προτεραιότητα στη βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης των Αράβων πολιτών, στις δημόσιες υποδομές, στην αντιμετώπιση της εγκληματικότητας και στην αύξηση της χρηματοδότησης των αραβικών δήμων.
Δεν πρόκειται για δύναμη που αποκλείει εκ των προτέρων τη συμμετοχή σε κυβερνητικούς συνασπισμούς.
Το 2021 είχε ήδη συμμετάσχει στον συνασπισμό των Naftali Bennett και Yair Lapid, δημιουργώντας ένα σημαντικό προηγούμενο.
Από την άλλη πλευρά, η Joint List εκφράζει εντονότερα την παλαιστινιακή εθνική ταυτότητα, αντιτίθεται στις στρατιωτικές επιχειρήσεις στη Γάζα και προτάσσει την ανάγκη πολιτικής επίλυσης του παλαιστινιακού ζητήματος.
Παρά τις σημαντικές διαφορές τους, οι δύο παρατάξεις έχουν πλέον τη δυνατότητα να επηρεάσουν καθοριστικά τη συγκρότηση της επόμενης κυβέρνησης.
Το παράδοξο της αντιπολίτευσης: Θέλουν να φύγει ο Netanyahu, αλλά απορρίπτουν τις ψήφους που χρειάζονται
Εδώ βρίσκεται η μεγαλύτερη αντίφαση του εκλογικού αποτελέσματος.
Ο Gadi Eisenkot και οι δυνάμεις που αντιπολιτεύονται τον Netanyahu έχουν οικοδομήσει την πολιτική τους εκστρατεία στην ανάγκη αλλαγής κυβέρνησης, καταγγέλλοντας τον πρωθυπουργό για αποτυχίες στη διαχείριση του πολέμου, πολιτικοποίηση των ζητημάτων ασφάλειας και διάβρωση της εμπιστοσύνης στους κρατικούς θεσμούς.
Ωστόσο, η αντιπολίτευση δεν αποτελεί ενιαίο πολιτικό μέτωπο.
Οι Naftali Bennett και Avigdor Lieberman απορρίπτουν την προοπτική κυβερνητικής εξάρτησης από τα αραβικά κόμματα, περιορίζοντας δραστικά τις πιθανότητες σχηματισμού αντιπολιτευτικού συνασπισμού.
Αντίθετα, ο επικεφαλής των Δημοκρατών Yair Golan υποστηρίζει τη συγκρότηση κοινής κυβέρνησης, θεωρώντας ότι η συνεργασία Εβραίων και Αράβων αποτελεί αναγκαία προϋπόθεση για την αλλαγή εξουσίας.
Έτσι, η αντιπολίτευση βρίσκεται αντιμέτωπη με ένα κρίσιμο δίλημμα: να αποδεχθεί τους Άραβες βουλευτές ως ισότιμους κυβερνητικούς εταίρους ή να διατηρήσει τους αποκλεισμούς που ενδέχεται να επιτρέψουν στον Netanyahu να παραμείνει στην εξουσία.
'Netanyahu lost': Yair Golan calls for government with 'Arab' parties, rejects exclusion of Palestinian votes —— Israeli so-called "Democratic Party" leader Yair Golan called on the opposition, led by Gadi Eisenkot, to form a government in partnership with 'Arab' (Palestinian) parties following Israel's elections. In a post on X, Golan declared that Netanyahu had lost, arguing that the opposition commands a 65-seat majority against Netanyahu's 55. He condemned Netanyahu's distinction between Jewish and 'Arab' votes as racist, insisting that the vote of a Palestinian citizen in Tayibe carries exactly the same weight as that of a Jewish citizen in Givat Shmuel. Responding to Netanyahu's insistence on a "Zionist majority," Golan pointed to the 16 lawmakers from non-Zionist ultra-Orthodox parties within Netanyahu's bloc, criticizing their support for widespread military draft exemptions. He argued that the opposition holds both a Zionist majority of 49 seats against 39 and an overall parliamentary majority of 65 against 55 when Palestinian parties are included. Golan urged opposition leaders to abandon their reluctance to cooperate with Palestinian representatives and establish a government serving all citizens. "We have a majority. We have responsibility. And we have an opportunity to form a government of change in partnership with Israel's Arab citizens," he wrote. Meanwhile, with counting still underway, the latest reported results give Netanyahu's bloc 54 seats, Eisenkot's bloc 48, and Arab parties 18, leaving no bloc with a majority on its own.
— The Cradle (@TheCradleMedia) October 28, 2026
Πολιτική βόμβα στο Ισραήλ: Ο Yair Golan ζητά κυβέρνηση με τους Άραβες για να εκδιώξουν τον Netanyahu
Ρήγμα στην ισραηλινή αντιπολίτευση προκαλεί η πρόταση του ηγέτη των Δημοκρατών για συνεργασία με τις αραβικές παρατάξεις, οι οποίες αναδεικνύονται σε καθοριστικό παράγοντα για την αλλαγή εξουσίας
Σε μια πολιτική κίνηση με ιδιαίτερη σημασία για το μετεκλογικό τοπίο του Ισραήλ, ο Yair Golan κάλεσε τις δυνάμεις της αντιπολίτευσης να σχηματίσουν κυβέρνηση με τη συμμετοχή των αραβικών κομμάτων, προκειμένου να απομακρύνουν τον Benjamin Netanyahu από την εξουσία.Ο επικεφαλής των Δημοκρατών υποστήριξε ότι η συνεργασία Εβραίων και Αράβων αποτελεί τη μοναδική ρεαλιστική κοινοβουλευτική διέξοδο από το πολιτικό αδιέξοδο.
Ο Golan κατήγγειλε την προσπάθεια διαχωρισμού των εβραϊκών από τις αραβικές ψήφους, υπογραμμίζοντας ότι υπάρχει δυνατότητα συγκρότησης κυβέρνησης που θα εκπροσωπεί όλους τους πολίτες.
Η Joint List εμφανίζεται ήδη διατεθειμένη να στηρίξει μια πολιτική αλλαγή.
Ο ηγέτης της, Yousef Jabareen, δήλωσε έτοιμος να συμβάλει στην απομάκρυνση του Netanyahu.
Ο πόλεμος, οι ευθύνες και η βαθιά κρίση εμπιστοσύνης
Το εκλογικό αποτέλεσμα αντανακλά τις βαθιές αντιθέσεις που διαπερνούν την ισραηλινή κοινωνία.
Για τους υποστηρικτές του Netanyahu, η ασφάλεια και η συνέχιση της σκληρής στρατιωτικής πολιτικής παραμένουν κεντρικές προτεραιότητες, ιδιαίτερα απέναντι στο Ιράν και στις ένοπλες παλαιστινιακές οργανώσεις.
Οι αντίπαλοί του, αντίθετα, του καταλογίζουν σοβαρά λάθη στη διαχείριση των πολεμικών επιχειρήσεων, παρατεταμένη πολιτική αστάθεια και προσπάθεια διατήρησης της εξουσίας παρά το αυξανόμενο κοινωνικό και θεσμικό κόστος.
Στην κορυφή της αντιπολιτευτικής ατζέντας βρίσκονται η διερεύνηση των αποτυχιών ασφαλείας της 7ης Οκτωβρίου 2023, η επανεξέταση των απαλλαγών των υπερορθόδοξων από τη στρατιωτική θητεία και η αποκατάσταση της αποτελεσματικής λειτουργίας των θεσμών.
Ωστόσο, η αμφισβήτηση του Netanyahu δεν σημαίνει αυτομάτως και αμφισβήτηση της σκληρής ισραηλινής στρατηγικής ασφαλείας.
Ο ίδιος ο Eisenkot προέρχεται από την ανώτατη στρατιωτική ηγεσία και υποστηρίζει μια αυστηρή προσέγγιση στα ζητήματα εθνικής ασφάλειας.
Αυτό περιορίζει τις προσδοκίες ότι μια πιθανή κυβερνητική αλλαγή θα οδηγούσε αναγκαστικά σε ουσιαστική μεταβολή της πολιτικής απέναντι στους Παλαιστινίους.
Σχέδιο πολιτικής εξόδου για Netanyahu: Πλήρης αμνηστία με αντάλλαγμα την αποχώρησή του από την εξουσία
Την ίδια στιγμή, μια νέα, εξαιρετικά σημαντική παράμετρος έρχεται να προστεθεί στο μετεκλογικό θρίλερ του Ισραήλ, καθώς στο παρασκήνιο φέρεται να εξετάζεται σχέδιο πλήρους αμνηστίας του Benjamin Netanyahu με αντάλλαγμα την οριστική αποχώρησή του από την πολιτική ζωή.
Σύμφωνα με το ισραηλινό Channel 14, ο πρόεδρος Isaac Herzog φέρεται να προωθεί μια συμβιβαστική φόρμουλα, βάσει της οποίας ο Netanyahu θα παραμείνει πρωθυπουργός για δύο ακόμη χρόνια και στη συνέχεια θα παραδώσει την εξουσία στον Gadi Eisenkot, εξασφαλίζοντας πλήρη χάρη για τις εκκρεμείς δικαστικές υποθέσεις διαφθοράς.
Η πληροφορία, την οποία η ισραηλινή προεδρία έσπευσε να διαψεύσει, αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα μετά το αδιέξοδο των εκλογών της 27ης Οκτωβρίου.
Ένα τέτοιο σχέδιο θα μπορούσε να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για μια μεταβατική κυβερνητική συμφωνία, αποτρέποντας νέες εκλογές και περιορίζοντας την ανάγκη εξάρτησης της αντιπολίτευσης από τα αραβικά κόμματα.
Το ζήτημα της αμνηστίας δεν είναι καινούργιο.
Ο Netanyahu έχει ήδη ζητήσει προεδρική χάρη για τις κατηγορίες δωροδοκίας, απάτης και κατάχρησης εμπιστοσύνης που αντιμετωπίζει, τις οποίες αρνείται κατηγορηματικά.
Μάλιστα, ο Naftali Bennett έχει ταχθεί υπέρ μιας συμφωνίας που θα συνδυάζει τον τερματισμό της δικαστικής διαδικασίας με την οριστική πολιτική αποχώρηση του Netanyahu.
Ωστόσο, ο ίδιος ο πρωθυπουργός είχε απορρίψει τον Δεκέμβριο του 2025 την προοπτική εγκατάλειψης της πολιτικής ως αντάλλαγμα για την απονομή χάριτος.
Το κρίσιμο ερώτημα είναι εάν το νέο εκλογικό αδιέξοδο μπορεί να τον αναγκάσει να επανεξετάσει αυτή τη θέση.
Μια τέτοια διευθέτηση θα προκαλούσε αναπόφευκτα έντονη αντιπαράθεση για την ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης και την αρχή της ισότητας απέναντι στον νόμο.
Παράλληλα, θα αναδείκνυε ένα ακόμη βαθύτερο πολιτικό παράδοξο: την πιθανότητα το ισραηλινό κατεστημένο να αναζητήσει λύση μέσω μιας συμφωνίας προσωπικής ασυλίας και εναλλαγής στην εξουσία, αντί της δημιουργίας ενός κυβερνητικού συνασπισμού με ουσιαστική συμμετοχή των αραβικών κομμάτων.
Εφόσον το σενάριο επιβεβαιωθεί, η επόμενη κυβέρνηση ενδέχεται να προκύψει όχι μόνο από τη βούληση των ψηφοφόρων, αλλά και από έναν εξαιρετικά αμφιλεγόμενο συμβιβασμό γύρω από το πολιτικό και δικαστικό μέλλον του Netanyahu.
Πρόκειται επί της ουσίας για ένα σχέδο αμερικανικής έμπνευσης.
Το μεγάλο ερώτημα για την επόμενη ημέρα
Τα τελικά επίσημα αποτελέσματα αναμένονται στις 4 Νοεμβρίου, μετά την ολοκλήρωση της καταμέτρησης και των ειδικών ψηφοδελτίων στρατιωτικών, διπλωματών και άλλων κατηγοριών ψηφοφόρων.
Στη συνέχεια, ο πρόεδρος Isaac Herzog θα πραγματοποιήσει διαβουλεύσεις με τα κοινοβουλευτικά κόμματα, προκειμένου να αναθέσει την εντολή σχηματισμού κυβέρνησης.
Οι διαπραγματεύσεις ενδέχεται να αποδειχθούν ιδιαίτερα δύσκολες.
Μια κυβέρνηση συνεργασίας, η συμμετοχή αραβικών κομμάτων σε νέο κυβερνητικό σχήμα ή ακόμη και η προσφυγή σε νέες εκλογές αποτελούν ενδεχόμενα που παραμένουν ανοιχτά.
Το αποτέλεσμα της 27ης Οκτωβρίου δεν σηματοδοτεί αυτόματα το πολιτικό τέλος του Netanyahu.
Αποκαλύπτει, όμως, τα όρια της ισχύος του και την αδυναμία των αντιπάλων του να συμφωνήσουν σε μια εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης.
Η ιστορική ειρωνεία είναι ότι οι Άραβες ψηφοφόροι, των οποίων η πολιτική εκπροσώπηση αντιμετωπίζεται με καχυποψία από σημαντικό τμήμα του ισραηλινού πολιτικού συστήματος, ενδέχεται να κρατούν στα χέρια τους το κλειδί για την επόμενη κυβέρνηση.
Το ουσιαστικό διακύβευμα ξεπερνά επομένως το πρόσωπο του Netanyahu.
Είναι κατά πόσον το Ισραήλ μπορεί να διαμορφώσει μια νέα πολιτική ισορροπία με ουσιαστική συμμετοχή των Αράβων πολιτών του ή αν οι χρόνιοι αποκλεισμοί θα οδηγήσουν σε ένα ακόμη αδιέξοδο.
Για πρώτη φορά με τέτοια ένταση, η απάντηση στο ερώτημα ποιος θα κυβερνήσει το Ισραήλ συνδέεται άμεσα με ένα άλλο, πολύ βαθύτερο: πόσο έτοιμο είναι το ισραηλινό πολιτικό σύστημα να αποδεχθεί τους Άραβες ως ισότιμους παράγοντες της εξουσίας;
