Η αποπομπή της Κίμπερλι Γκιλφόιλ από την πρεσβεία των ΗΠΑ στην Αθήνα δεν συνιστά απλώς μια διπλωματική εμπλοκή ή ένα επικοινωνιακό πλήγμα για την κυβέρνηση Μητσοτάκη.
Εξελίσσεται σε μείζον στρατηγικό πονοκέφαλο, καθώς απειλεί να
τινάξει στον αέρα τον πυρήνα της εθνικής ενεργειακής πολιτικής, όπως διαμορφώθηκε μετά την -άμυαλη- εγκατάλειψη του χαμηλού κόστους ρωσικού φυσικού αερίου: Την υλοποίηση του Κάθετου Διαδρόμου φυσικού αερίου, στον οποίο είχε επενδύσει τόσο επικοινωνιακά όσο και στρατηγικά.Με τις διαδικασίες έγκρισης και τοποθέτησης νέου Αμερικανού πρέσβη από τη Γερουσία να απαιτούν τουλάχιστον ένα εξάμηνο, η Αθήνα θα βρεθεί σε ένα επικίνδυνο διπλωματικό κενό, πρακτικά με όλα τα θέματα ανοικτά, δεν υπάρχει διπλωματική εκπροσώπηση στην Ελλάδα σε επίπεδο διορισμένου πρέσβη.
Χωρίς έναν πρέσβη με απευθείας πρόσβαση στον στενό κύκλο του Ντόναλντ Τραμπ, η προώθηση των συμφωνιών του Κάθετου Διαδρόμου που αποτελούν το «πετράδι» της κυβέρνησης σε ότι αφορά την ενεργειακή της πολιτική, κινδυνεύει.
Αν σκεφθούμε πόσα έχει επενδύσει η κυβέρνηση στον Κάθετο Διάδρομο και το γεγονός ότι δεν θα υπάρχει Αμερικανός πρέσβης στην Ελλάδα με την «ευλογία» του Ν.Τραμπ, αυτό μόνο καλό δεν είναι.
Για την ελληνική κυβέρνηση, τυχόν ναυάγιο ή πάγωμα του Κάθετου Διαδρόμου θα αποτελέσει βαριά πολιτική ήττα, καθώς έχει παρουσιάσει το project ως το κορυφαίο γεωπολιτικό της επίτευγμα στην ενεργειακή σκακιέρα.
Εάν ο Κάθετος Διάδρομος για οποιοδήποτε λόγο «βαλτώσε», θα συμβεί ότι έγινε με τον South Stream: Η Τουρκία -η οποία έχει ήδη εξασφαλίσει τον ρωσικό TurkStream- θα καταστεί κύριος κόμβος μεταφοράς του αμερικανικού LNG προς την Ευρώπη, μετατρέποντας την Ελλάδα από ενεργειακό κόμβο σε απλό καταναλωτή!
Στη διπλωματία και την ενέργεια δεν υπάρχουν ιδεολογικές συμπάθειες, μόνο σκληρά οικονομικά συμφέροντα.
Το ερώτημα πλέον για το Μαξίμου και το υπουργείο Εξωτερικών είναι εάν διαθέτουν τους εναλλακτικούς διαύλους στην Ουάσιγκτον ώστε να κρατήσουν ζωντανό το έργο, προτού η Άγκυρα κλείσει οριστικά την ενεργειακή πόρτα των Βαλκανίων. Από ότι γνωρίζουμε, όχι!
Και με αντίπαλο τον δαιμόνιο και πανίσχυρο Τομ Μπάρακ στην Τουρκία (διορισμένος απεσταλμένος του Ν.Τραμπ σε όλη την Μέση Ανατολή), το φιάσκο θα μπορούσε να πάρει διαστάσεις εθνικής ήττας.
Όπως προαναφέρθηκε η παντελής απουσία Αμερικανού πρέσβη από την Αθήνα σε ένα τόσο κρίσιμο γεωπολιτικό σταυροδρόμι αφήνει την Ελλάδα επικίνδυνα εκτεθειμένη και χωρίς άμεσο δίαυλο επιρροής στο Οβάλ Γραφείο.
Με τις χρονοβόρες διαδικασίες διαδοχής στην Ουάσιγκτον να απαιτούν τουλάχιστον ένα εξάμηνο, η χώρα κινδυνεύει να παρακολουθεί ως απλός παρατηρητής τις ενεργειακές και διπλωματικές ανακατατάξεις στην περιοχή, την ώρα που η Άγκυρα κινείται ταχύτατα και ο Τομ Μπάρακ να «καλπάζει» ιδιαίτερα μετά την απομάκρυνση της Γκιλφόιλ.
Για την κυβέρνηση, η εξέλιξη αυτή συνιστά στρατηγικό εφιάλτη: Έχοντας επενδύσει σχεδόν το σύνολο του πολιτικού της κεφαλαίου στο αφήγημα του «ισχυρού γεωστρατηγικού πυλώνα» των ΗΠΑ, τυχόν πάγωμα ή ναυάγιο του Κάθετου Διαδρόμου θα αποτελέσει συντριπτικό πλήγμα στην αξιοπιστία της.
Και όλα αυτά σε μια κρίσιμη συγκυρία, καθώς η χώρα εισέρχεται σταδιακά σε άτυπη προεκλογική τροχιά ενόψει του 2027, γεγονός που μπορεί να μετατρέψει μια διπλωματική εμπλοκή σε μείζονα εσωτερική κρίση.
Πίσω από τα στοχευμένα δημοσιεύματα της Wall Street Journal κατά της Κ.Γκιλφόιλ (αληθινά ή όχι, δεν έχει σημασία), διπλωματικοί και επιχειρηματικοί κύκλοι διαβλέπουν μια αδυσώπητη ενδοαμερικανική (ή καλύτερα ενδο-ρεπουμπλικανική) σύγκρουση συμφερόντων γύρω από το υγροποιημένο φυσικό αέριο (LNG).
Στο επίκεντρο βρίσκεται ο εταίρος της Τουρκίας, η Argent LNG και η ελληνοαμερικανική σύμπραξη της Venture Global με την Atlantic-SEE LNG Trade (όπου συμμετέχουν η AKTOR με 60% και η ΔΕΠΑ Εμπορίας με 40%).
Το σχέδιο προβλέπει την εισαγωγή αμερικανικού LNG στην Ελλάδα και τη διοχέτευσή του μέσω του Κάθετου Διαδρόμου προς τις αγορές της Κεντρικής και Νοτιοανατολικής Ευρώπης, παρακάμπτοντας πλήρως την Τουρκία.
Η αμερικανική Argent LNG έχει συνάψει συμφωνία με το τουρκικό ενεργειακό χρηματιστήριο EPIAS για την προμήθεια 5 εκατομμυρίων τόνων LNG ετησίως, με μεσολάβηση του Αμερικανού πρέσβη στην Άγκυρα, του διαβόητου Τομ Μπάρακ.
Στόχος της είναι να χρησιμοποιήσει την Τουρκία ως πύλη εισόδου του αμερικανικού αερίου προς τα Βαλκάνια.
Το έργο κατασκευής τερματικού σταθμού υγροποίησης 25 εκατ. τόνων της εταιρείας στη Λουιζιάνα (Port Fourchon) παραμένει σε εκκρεμότητα λόγω ομοσπονδιακών εγκρίσεων.
Για να λάβει το πράσινο φως, η εταιρεία χρειάζεται εξασφαλισμένες αγορές και η μόνη διέξοδος είναι να «μπλοκάρει» τον ανταγωνιστικό ελληνικό διάδρομο.
Το λόμπι της Άγκυρας και τα στελέχη των Δημοκρατικών
Ενδεικτικό της πίεσης είναι το γεγονός ότι στο πλευρό της Argent LNG συντάχθηκε ανοιχτά η Ρόμπιν Σ. Μπρουκς πρώην σύμβουλος της Κάμαλα Χάρις και επί σειρά ετών στέλεχος της αμερικανικής πρεσβείας στην Άγκυρα με γνωστές φιλοτουρκικές θέσεις.
Η Μπρουκς κατηγόρησε ευθέως την Γκιλφόιλ ότι παρείχε «προνομιακή μεταχείριση» στην ελληνοαμερικανική κοινοπραξία, την ίδια στιγμή που ο διευθύνων σύμβουλος της Argent LNG, Τζόναθαν Μπας, κατήγγειλε δημόσια τις επαφές της Αθήνας στα Βαλκάνια.
Το παράδοξο είναι εμφανές: μια αμερικανική εταιρεία, συνδεδεμένη με χορηγούς των Ρεπουμπλικανών, συμπράττει με το τουρκικό κράτος και αξιοποιεί πρώην στελέχη της κυβέρνησης Μπάιντεν για να υπονομεύσει ένα εγκεκριμένο ελληνοαμερικανικό στρατηγικό έργο.
