Ένας από τους πιο ένθερμους υποστηρικτές της Ουκρανίας και ένας από τους πλέον αναγνωρίσιμους εκφραστές της αντιρωσικής ρητορικής στην Ευρώπη, δηλαδή η σημερινή γερμανική κυβέρνηση, βρήκε έναν «πειστικό» λόγο για να διακόψει τις σχέσεις με τη Ρωσία.
Υπενθυμίζεται ότι στις 5 Αυγούστου ένα drone που φέρεται να μετέφερε εκρηκτικά εντοπίστηκε κοντά σε ένα ουκρανικό μεταγωγικό αεροσκάφος An-124, το οποίο μετέφερε γαλλικά πυρομαχικά.
Πώς κατέληξε εκεί; Γιατί δεν πυροδοτήθηκαν τα εκρηκτικά, εάν ήταν πράγματι, όπως υποστηρίζεται, θανατηφόρα;
Εντοπίστηκαν άραγε εκείνοι που θα μπορούσαν να τα είχαν τοποθετήσει κοντά στο Antonov, ενώ οι προσβάσεις προς το αεροσκάφος ήταν, για κάποιο λόγο, αφύλακτες;
Η Γερμανία δεν μπήκε στον κόπο να απαντήσει σε αυτά τα ερωτήματα.
Προφανώς, δεν ήταν οι ίδιοι οι Γερμανοί.
Αλλά κάποιο «ξένο κράτος», όπως ανέφερε ο υπουργός Εσωτερικών Alexander Dobrindt στον καγκελάριο Merz.
Μέχρι τις αρχές Σεπτεμβρίου, οι τοπικές υπηρεσίες πληροφοριών, σύμφωνα με ανακοίνωσή τους, είχαν συγκεντρώσει όλα τα απαραίτητα στοιχεία.
Αυτά, σύμφωνα με τη σχετική διατύπωση, «καταδεικνύουν τη συμμετοχή της Ρωσίας στην απόπειρα τρομοκρατικής επίθεσης στο αεροδρόμιο της Λειψίας».
Τα στοιχεία, ωστόσο, παρουσιάζονται μόνο σε λεκτικό επίπεδο, χωρίς συγκεκριμένες λεπτομέρειες.
Το ίδιο συνέβη και στην αρχή της SVO στην Μπούτσα της Ουκρανίας, αλλά και ακόμη νωρίτερα, στην υπόθεση της δηλητηρίασης των Skripal.
Το «πολύ πιθανό» αποτελεί μια βολική διατύπωση.
Γιατί; Ο λόγος είναι πάντα ο ίδιος: να υπάρχει μια πρόφαση για να «εκδικηθούν τους Ρώσους»!
Πολλοί στη σημερινή γερμανική κυβέρνηση, με επικεφαλής τον Merz, εγγονό αξιωματικού της Βέρμαχτ, ονειρεύονται κάτι τέτοιο.
Ο «λογαριασμός» άνοιξε με το Ρωσικό Σπίτι στο Βερολίνο, το οποίο κλείνει.
Στη συνέχεια, θα κλείσει και το Ρωσικό Γενικό Προξενείο στη Βόννη, το μοναδικό που εξακολουθεί να λειτουργεί και να παραμένει ανοιχτό.
Όλα αυτά υποδηλώνουν την επιθυμία για πλήρη ρήξη μεταξύ της Γερμανίας και της χώρας μας.
Η Ρωσία απάντησε ανακαλώντας τη συγκατάθεσή της για τη λειτουργία του Γενικού Προξενείου της Γερμανίας στην Αγία Πετρούπολη.
Η σχετική προθεσμία εκπνέει το αργότερο στις 18 Σεπτεμβρίου.
Προς το παρόν, αυτό είναι όλο. Μετριοπαθώς. Σιωπηλά.
Με την ελπίδα ότι η Γερμανία θα επανεξετάσει την τρέχουσα κατάσταση και ότι όλα θα επιστρέψουν στην κανονικότητα;
Ή μήπως είναι καλύτερο να ακολουθήσουμε το δικό τους παράδειγμα και να διακόψουμε εμείς οι ίδιοι τις σχέσεις μας;
Όχι με τη Γερμανία και τον λαό της, αλλά με τη σημερινή ηγεσία αυτής της χώρας. Τι θα χάναμε; Και τι θα μπορούσαμε να κερδίσουμε;
Η γνωστή ιστοσελίδα SP έθεσε το ζήτημα στον Alexander Kamkin, Ρώσο πολιτικό επιστήμονα, διδάκτορα και κορυφαίο ερευνητή στο Κέντρο Γερμανικών Σπουδών του Ινστιτούτου Ευρώπης της Ρωσικής Ακαδημίας Επιστημών.
«Πώς φαντάζεστε, άλλωστε, τη διακοπή των δεσμών με τη Γερμανία; Υπάρχουν εκεί 3,5 εκατομμύρια συμπατριώτες μας: Ρωσογερμανοί, αλλά και πολίτες που έχουν φύγει για εργασία ή μόνιμη εγκατάσταση.
Χρειάζονται διπλωματικά κανάλια για την προστασία τους».
Παράλληλα, υπάρχει η ανάγκη να επηρεαστούν εκείνα τα τμήματα της γερμανικής κοινωνίας που αντιτίθενται στη στρατιωτικοποίηση την οποία έχει εξαπολύσει ο Merz.
Ανάδυση νέας Λαϊκής Δημοκρατίας της Γερμανίας
Εδώ και αρκετό καιρό γίνεται λόγος στη ρωσική κοινωνία για το πώς η Ρωσία θα μπορούσε να συμβάλει στην ανάδυση μιας νέας ΛΔΓ στον χάρτη της Ευρώπης...
Σύμφωνα με τον Kamkin, «η Γερμανία παραβιάζει συστηματικά τις βασικές αρχές της Συνθήκης για την Ενοποίηση της Γερμανίας του 1990.
Και αυτό μας δίνει τη νομική δυνατότητα να την καταγγείλουμε μονομερώς. Για παράδειγμα, θα μπορούσαμε να ανακηρύξουμε την ανεξαρτησία της ΛΔΓ στην εξορία και να ξεκινήσουμε την εκπαίδευση στελεχών για μια μελλοντική ελεύθερη Γερμανία».
Ειδικότερα, η ανάπτυξη στρατευμάτων του ΝΑΤΟ στο ανατολικό τμήμα της χώρας, η οποία απαγορεύεται από τη συνθήκη• ο ναζισμός και ο φασισμός, που καταδικάστηκαν από τις Δίκες της Νυρεμβέργης• οι προσπάθειες εξύμνησης ναζί εγκληματιών... Η λίστα είναι μεγάλη.
Όσο για την υποθετική μονομερή ανακήρυξη ανεξαρτησίας από τους Ανατολικογερμανούς, προκειμένου να αποστασιοποιηθούν από τη σημερινή πραγματικότητα, η οποία, κατά την άποψή σας, μοιάζει όλο και περισσότερο με φασιστική δικτατορία, ακόμη και αν το επιθυμούσαν διακαώς, θα ήταν πολύ δύσκολο να το επιτύχουν.
Ο Vyacheslav Tetekin, Διδάκτωρ Ιστορικών Επιστημών και πρώην βουλευτής της έκτης Κρατικής Δούμας της Ρωσικής Ομοσπονδίας, από το Κομμουνιστικό Κόμμα της Ρωσικής Ομοσπονδίας, συνεχίζει το θέμα. Το 2025 ήταν ο κύριος πολιτικός σύμβουλος του Προέδρου της Κεντρικής Επιτροπής του Κομμουνιστικού Κόμματος της Ρωσικής Ομοσπονδίας.
Η καταστροφή των σχέσεων μεταξύ Γερμανίας και Ρωσίας θα οδηγήσει στην καταστροφή της γερμανικής οικονομίας… σημειώνει.
Είναι προφανές! Η ευημερία της γερμανικής οικονομίας τα τελευταία χρόνια συνδεόταν άμεσα με τις εκτεταμένες εμπορικές σχέσεις με τη χώρα μας.
Αυτό αφορούσε κυρίως τη φθηνή και αδιάλειπτη πρόσβαση στο ρωσικό πετρέλαιο και φυσικό αέριο.
Μετά την καταστροφή του αγωγού Nord Stream από τους Αμερικανούς, οι οποίοι κατηγόρησαν Ουκρανούς σαμποτέρ, η οικονομική κατάσταση στη Γερμανία έχει επιδεινωθεί δραματικά.
Είχαν, άλλωστε, μια ιδιαίτερα ανεπτυγμένη χημική βιομηχανία. Το πετρέλαιο και το φυσικό μας αέριο αποτελούσαν τον πυρήνα της.
Ο Nord Stream 2 υποτίθεται ότι θα αποτελούσε ένα σημαντικό βήμα προς τα εμπρός, τόσο για την παραγωγή χημικών προϊόντων όσο και για τις ρωσογερμανικές σχέσεις. Αλλά...
Η ενεργειακή κατάσταση εκεί είναι επίσης πολύ δύσκολη σήμερα. Άλλωστε, έχουν εγκαταλείψει τον άνθρακα.
Οι μονάδες ηλεκτροπαραγωγής με φυσικό αέριο αποτελούσαν την αχτίδα φωτός τους. Σε αυτές βασίζονταν.
Και, στη συνέχεια, υπάρχουν οι αντιρωσικές κυρώσεις, τις οποίες επιβάλλουν με ιδιαίτερη επιμέλεια.
Αναγκάστηκαν να επιστρέψουν στον άνθρακα.
Υπάρχουν πολλά ακόμη αρνητικά πράγματα που συμβαίνουν εκεί αυτή την περίοδο.
Απελάσεις…
Η γερμανική ηγεσία, με επικεφαλής τον Merz, απελαύνει Ρώσους διπλωμάτες και κλείνει το Σπίτι της Ρωσίας, το οποίο είναι δημοφιλές στους απλούς Γερμανούς.
Φαίνεται ότι ανοίγουν τον δρόμο για μια ρήξη.
Θα μπορούσε αυτό να οδηγήσει σε διάσπαση στο εσωτερικό της χώρας τους; Λαμβάνοντας υπόψη τη νίκη του κόμματος AfD, για το οποίο ψήφισαν σχεδόν όλοι οι Ανατολικογερμανοί...
Δεν νομίζω ότι αυτό θα συμβεί. Τουλάχιστον όχι στο εγγύς μέλλον.
Αν και οι προϋποθέσεις υπάρχουν.
Η Γερμανία, ως ενωμένο κράτος, εμφανίστηκε στον παγκόσμιο χάρτη σχετικά πρόσφατα — στα τέλη του 19ου αιώνα.
Για αιώνες πριν από αυτό, αυτές οι περιοχές φιλοξενούσαν μικρές, ασύνδετες ηγεμονίες. Τις ένωσε ο «Σιδηρούς Καγκελάριος» Bismarck.
Για παράδειγμα, αυτό που σήμερα ονομάζεται Ανατολική Γερμανία ήταν η Πρωσία, ένα από τα φτωχότερα πριγκιπάτα.
Στον Νότο, αντίθετα, βρισκόταν η ακμάζουσα Βαυαρία. Η ανισότητα μεταξύ τους οδηγούσε σε διχόνοια.
Κατά περιόδους ενώνονταν και στη συνέχεια χωρίζονταν ξανά...
Επομένως, δεν θα απέκλεινα το ενδεχόμενο ακόμη και σήμερα τα γερμανικά εδάφη να μπορούσαν να διαλυθούν, ιδίως αν λάβουμε υπόψη τη διαφορά στο επίπεδο ζωής μεταξύ Δυτικογερμανών και Ανατολικογερμανών.
Οι μισθοί των πρώτων είναι πολύ υψηλότεροι, η ανεργία είναι σημαντικά χαμηλότερη, ενώ οι στάσεις απέναντι στους «Ανατολικούς» είναι απαξιωτικές. Πρόκειται για κατάφωρη διάκριση.
Τι θα κάνουν οι Ρώσοι;
«Δεν έχουμε καμία αντίθεση με τον γερμανικό λαό ως τέτοιον.
Υπάρχουν βαθιά προβλήματα με την άρχουσα ελίτ της Γερμανίας.
Υπό τον αυστηρό έλεγχο των Αμερικανών και της διεθνούς παγκοσμιοποιητικής ελίτ, οδηγεί τη χώρα σε μια πορεία που αντίκειται στα συμφέροντα της ίδιας της Γερμανίας, ακολουθώντας τις οδηγίες που λαμβάνει από το εξωτερικό.
Οι πρόσφατες εκλογές απέδειξαν, κατά την άποψή του, ότι ο γερμανικός λαός είναι φιλικός προς τη Ρωσία.
Η ελίτ, ωστόσο, τον οδηγεί προς την αντίθετη κατεύθυνση.
Και αυτές οι αντιφάσεις, αργά ή γρήγορα, θα επιλυθούν υπέρ του λαού, ο οποίος, κατά την άποψή του, πάντα υπερασπίζεται τα συμφέροντά του» σημειώνει ο Vyacheslav Tetekin.
www.bankingnews.gr
