ΝΑΤΟ: Μόνο 4 από τα 11 αεροπλανοφόρα των ΗΠΑ είναι ετοιμοπόλεμα...

  Η εικόνα των αμερικανικών αεροπλανοφόρων που εμφανίζονται σε κάθε μεγάλη διεθνή κρίση αποτελεί εδώ και δεκαετίες ένα από τα ισχυρότερα σύμβολα της στρατιωτικής υπεροχής των ΗΠΑ.
Πίσω όμως από αυτή την εντυπωσιακή βιτρίνα διαμορφώνεται ένα

ολοένα σοβαρότερο πρόβλημα: ο αμερικανικός στόλος δυσκολεύεται να διατηρεί ταυτόχρονα αρκετά αεροπλανοφόρα διαθέσιμα για παρατεταμένες επιχειρήσεις σε διαφορετικά μέτωπα του πλανήτη.
Η Γαλλική επιθεώρηση Meta-Defense, που ειδικεύεται σε θέματα ΝΑΤΟ, προειδοποίησε πρόσφατα ότι οι συνεχώς αυξανόμενες επιχειρησιακές απαιτήσεις στη Μέση Ανατολή, στην Ευρώπη και στον Ειρηνικό πιέζουν στα όριά του τον στόλο των 11 πυρηνοκίνητων αεροπλανοφόρων του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ.
Το πρόβλημα δεν είναι ο συνολικός αριθμός των πλοίων αλλά πόσα μπορούν πραγματικά να βρίσκονται στη θάλασσα την ίδια στιγμή.
Στις αρχές Ιουλίου, τέσσερα από τα 11 αμερικανικά αεροπλανοφόρα βρίσκονταν αναπτυγμένα επιχειρησιακά, ενώ τα υπόλοιπα βρίσκονταν σε λιμάνια, σε συντήρηση, επισκευές ή σε διαφορετικές φάσεις του κύκλου προετοιμασίας.
Αυτό δεν σημαίνει ότι τα υπόλοιπα επτά είναι «ανενεργά», αλλά αναδεικνύει μια θεμελιώδη πραγματικότητα: ένα αεροπλανοφόρο δεν μπορεί να πολεμά συνεχώς χωρίς μήνες συντήρησης, εκπαίδευσης και επισκευών.

Το Abraham Lincoln έγινε ηχηρή προειδοποίηση

Η περίπτωση του USS Abraham Lincoln αποκαλύπτει με τον πιο χαρακτηριστικό τρόπο το τίμημα της υπερεπέκτασης.
Το αεροπλανοφόρο παρέμεινε σε αποστολή για περισσότερες από 250 ημέρες, υποστηρίζοντας τις αμερικανικές επιχειρήσεις στη Μέση Ανατολή.
Η παρατεταμένη ανάπτυξή του συνοδεύτηκε από αναφορές για ελλείψεις σε φρέσκα τρόφιμα και είδη υγιεινής, προβλήματα ύδρευσης και αποχέτευσης, αλλά και έντονη ψυχολογική πίεση στο πλήρωμα των περίπου 5.000 ανθρώπων.
Το ζήτημα όμως δεν αφορά μόνο τους ναύτες.
Κάθε επιπλέον μήνας επιχειρησιακής χρήσης σημαίνει μεγαλύτερη καταπόνηση στους αντιδραστήρες, στα συστήματα πρόωσης, στα ηλεκτρονικά, στους καταπέλτες, στους ανελκυστήρες πυρομαχικών και σε χιλιάδες άλλα εξαρτήματα ενός πλοίου που λειτουργεί ουσιαστικά ως πλωτή αεροπορική βάση.
Ο πρώην αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ και αναλυτής του Hudson Institute Bryan Clark προειδοποίησε ότι οι πιέσεις που έχουν δημιουργηθεί συνολικά στον στόλο από τον πόλεμο με το Ιράν θα μπορούσαν να χρειαστούν έως και τρία χρόνια για να απορροφηθούν και να επιστρέψει ο στόλος στο επιθυμητό επίπεδο ετοιμότητας.
Αυτό είναι ίσως το πιο ανησυχητικό στοιχείο για το Πεντάγωνο: μια επιχείρηση που διαρκεί μερικούς μήνες μπορεί να αφήσει αποτύπωμα στη διαθεσιμότητα του στόλου για χρόνια.

Μετακινούν ένα αεροπλανοφόρο και ανοίγουν κενό αλλού

Η αντικατάσταση του Abraham Lincoln από το USS George Washington προσφέρει ένα ακόμη παράδειγμα του προβλήματος.
Το George Washington, που έχει ως βασική περιοχή επιχειρήσεων τον δυτικό Ειρηνικό και εδρεύει στην Ιαπωνία, ανακατευθύνθηκε προς τη Μέση Ανατολή για να ανακουφίσει το εξαντλημένο Lincoln.
Στις 20 Αυγούστου είχε ήδη φτάσει στην περιοχή.
Όμως κάθε τέτοια κίνηση έχει τίμημα.
Η απομάκρυνση του George Washington από τον Ειρηνικό μειώνει προσωρινά την αμερικανική παρουσία σε μια περιοχή όπου η Κίνα αποτελεί τη σημαντικότερη μακροπρόθεσμη στρατιωτική πρόκληση για τις ΗΠΑ.
Έτσι δημιουργείται ένα στρατηγικό δίλημμα που δύσκολα λύνεται μόνο με περισσότερα χρήματα: για να ενισχύσει η Ουάσιγκτον τη Μέση Ανατολή, πρέπει να αποδυναμώσει προσωρινά την παρουσία της αλλού.
Και εάν ξεσπούσε ταυτόχρονα μια σοβαρή κρίση στον Ειρηνικό;
Εκεί βρίσκεται το πραγματικό πρόβλημα.

Δύο ναυπηγεία για έναν παγκόσμιο στόλο

Η κατάσταση επιδεινώνεται από τη βιομηχανική βάση των ΗΠΑ.
Τα πυρηνοκίνητα αεροπλανοφόρα δεν επισκευάζονται σε οποιοδήποτε ναυπηγείο.
Οι δυνατότητες βαριάς συντήρησής τους είναι εξαιρετικά περιορισμένες, με αναλυτές να επισημαίνουν ότι ουσιαστικά μόνο δύο μεγάλα ναυπηγικά συγκροτήματα μπορούν να αναλάβουν κρίσιμες εργασίες αυτού του επιπέδου.
Όταν περισσότερα πλοία χρειάζονται επισκευές ταυτόχρονα, δημιουργούνται ουρές.
Οι καθυστερήσεις ενός αεροπλανοφόρου μεταφέρονται στο επόμενο και τελικά επηρεάζουν ολόκληρο τον επιχειρησιακό σχεδιασμό.
Το Ναυτικό Ινστιτούτο των ΗΠΑ είχε προειδοποιήσει εδώ και χρόνια ότι σχεδόν κάθε σοβαρή περίοδος συντήρησης αμερικανικού αεροπλανοφόρου κατέληγε σε καθυστέρηση, με ένα πρόβλημα σε ένα πλοίο να προκαλεί αλυσιδωτές επιπτώσεις στην ανάπτυξη άλλων.


Το παράδοξο της αμερικανικής υπερδύναμης

Οι ΗΠΑ εξακολουθούν να διαθέτουν μακράν την ισχυρότερη δύναμη αεροπλανοφόρων στον κόσμο.
Κανένα άλλο κράτος δεν διαθέτει σήμερα έντεκα πυρηνοκίνητες πλωτές αεροπορικές βάσεις αυτού του μεγέθους και των δυνατοτήτων τους.
Αλλά ο αριθμός από μόνος του μπορεί να είναι παραπλανητικός.
Το πραγματικό μέτρο στρατιωτικής ισχύος δεν είναι πόσα αεροπλανοφόρα υπάρχουν στο νηολόγιο, αλλά πόσα μπορούν να πολεμήσουν, για πόσο καιρό και σε πόσα μέτωπα ταυτόχρονα.
Και εκεί η εικόνα γίνεται πολύ πιο δύσκολη για την Ουάσιγκτον.
Οι παρατεταμένοι πόλεμοι, οι συνεχείς αποστολές και η ανάγκη ταυτόχρονης παρουσίας απέναντι στο Ιράν, στην Κίνα και σε άλλες εστίες έντασης δημιουργούν ένα είδος στρατηγικής φθοράς που ούτε τα πιο προηγμένα πλοία του κόσμου μπορούν να αποφύγουν.
Το Abraham Lincoln είναι σήμερα περισσότερο από ένα κουρασμένο αεροπλανοφόρο.
Είναι ένα προειδοποιητικό σημάδι.
Η αμερικανική ναυτική ισχύς παραμένει τεράστια — αλλά δεν είναι ανεξάντλητη.
Και όσο περισσότερο η Ουάσιγκτον επιχειρεί να βρίσκεται στρατιωτικά παντού ταυτόχρονα, τόσο μεγαλύτερος γίνεται ο κίνδυνος να ανακαλύψει ότι ακόμη και ένας στόλος 11 αεροπλανοφόρων έχει πολύ πραγματικά όρια.

«Σύνδρομο του Περσικού»: Μπαράζ με απόπειρες αυτοκτονίας από ναύτες στο USS Abraham Lincoln

Την ίδια στιγμή το «νέο σύνδρομο του Περσικού Κόλπου» χτυπά το αμερικανικό στράτευμα, καθώς έντονη ανησυχία προκαλούν στο Πεντάγωνο οι αναφορές για σοβαρή ψυχική επιβάρυνση Αμερικανών στρατιωτικών που συμμετέχουν στις παρατεταμένες επιχειρήσεις στη Μέση Ανατολή, με περιστατικά απόπειρας αυτοκτονίας στο αεροπλανοφόρο USS Abraham Lincoln και σειρά θανάτων από αυτοκτονία μεταξύ στελεχών που συνδέονται με τη διοίκηση κυβερνοπόλεμου.
Οι εξελίξεις επαναφέρουν στο προσκήνιο το ανθρώπινο κόστος των επιχειρήσεων κατά του Ιράν, όχι μόνο για όσους βρίσκονται επί μήνες σε πολεμικά πλοία αλλά και για προσωπικό που συμμετέχει σε επιχειρήσεις κυβερνοπολέμου μακριά από το συμβατικό πεδίο μάχη.
Σύμφωνα με το Military Times, οικογένειες μελών του πληρώματος του USS Abraham Lincoln ανέφεραν πολλαπλά περιστατικά αυτοκαταστροφικής συμπεριφοράς κατά τη διάρκεια της ιδιαίτερα παρατεταμένης αποστολής του αεροπλανοφόρου.
Σε δύο περιστατικά που έχουν γίνει γνωστά, στρατιωτικοί φέρονται να επιχείρησαν να πέσουν στη θάλασσα, με τον έναν να διασώζεται και τον δεύτερο να εμποδίζεται από συναδέλφους του.
Το αμερικανικό Ναυτικό δεν έχει δημοσιοποιήσει συνολικό αριθμό περιστατικών αυτοτραυματισμού.

Πάνω από 260 ημέρες διήρκεσε η αποστολή

Περίπου 5.000 ναύτες και πεζοναύτες επιβιβάστηκαν στο USS Abraham Lincoln όταν η ανάπτυξή του ξεκίνησε στις 21 Νοεμβρίου 2025.
Η αποστολή αναμενόταν αρχικά να ολοκληρωθεί τον Μάιο, όμως παρατάθηκε εξαιτίας των αμερικανικών στρατιωτικών επιχειρήσεων στη Μέση Ανατολή και της σύγκρουσης με το Ιράν.
Μέχρι τα μέσα Αυγούστου, το πλήρωμα είχε συμπληρώσει περισσότερες από 260 ημέρες υπηρεσίας, με εξαιρετικά μεγάλα διαστήματα χωρίς επίσκεψη σε λιμάνι.
Οι οικογένειες των στρατιωτικών έχουν καταγγείλει κόπωση, προβλήματα στις συνθήκες διαβίωσης και αυξανόμενη ψυχολογική πίεση.
Οι ανησυχίες μεταφέρθηκαν απευθείας στην ηγεσία του Πολεμικού Ναυτικού κατά τη διάρκεια συνάντησης στο San Diego, όπου συγγενείς στρατιωτικών περιέγραψαν μια κατάσταση έντονης σωματικής και ψυχικής εξάντλησης.
Η υπόθεση πήρε τέτοιες διαστάσεις ώστε ο διοικητής της CENTCOM, Ναύαρχος Brad Cooper, επισκέφθηκε προσωπικά το αεροπλανοφόρο.
Ο Cooper αναγνώρισε ότι μια τόσο μεγάλη παραμονή στη θάλασσα δημιουργεί ιδιαίτερες πιέσεις και ότι κάθε στρατιωτικός αντιδρά διαφορετικά στο στρες.
Παράλληλα, υποστήριξε ότι το Lincoln παρουσιάζει έναν από τους χαμηλότερους αριθμούς περιστατικών ψυχικής υγείας μεταξύ των 11 ενεργών αμερικανικών αεροπλανοφόρων.
Η αμερικανική στρατιωτική ηγεσία απορρίπτει, συνεπώς, την εικόνα μιας γενικευμένης κατάρρευσης του πληρώματος, χωρίς όμως να αμφισβητεί ότι έχουν υπάρξει σοβαρά περιστατικά και ότι η πρωτοφανής διάρκεια της ανάπτυξης αποτελεί σημαντικό παράγοντα πίεσης.

www.bankingnews.gr