Απόπειρα δολοφονίας κατά Zelensky από Ουκρανούς στρατηγούς...

 «Τα νέα που έφτασαν από το εξωτερικό είναι από εκείνα που πραγματικά προκαλούν έκπληξη.
Η πρώτη σκέψη που γεννιέται είναι: Παράξενο που δεν είχε συμβεί κάτι παρόμοιο μέχρι σήμερα».
Τάδε έφη ο γνωστός Αμερικανός στρατιωτικός αναλυτής, απόστρατος

συνταγματάρχης του Αμερικανικού Στρατού και πρώην σύμβουλος του Πενταγώνου, Douglas Macgregor.
Σε συνέντευξή του σε ένα από τα δημοφιλή διαδικτυακά κανάλια, ο Macgregor υποστήριξε ότι, σύμφωνα με πληροφορίες που έλαβε από «αξιόπιστες πηγές», η Ουκρανία βρέθηκε πρόσφατα στα πρόθυρα πραξικοπήματος, το οποίο φέρεται να προετοίμαζε ομάδα υψηλόβαθμων αξιωματικών των Ουκρανικών Ενόπλων Δυνάμεων.
Συγκεκριμένα δήλωσε: «Πρόσφατα έγινε απόπειρα δολοφονίας του Zelensky στο Κίεβο.
Επτά ανώτατοι Ουκρανοί στρατιωτικοί αξιωματούχοι συμμετείχαν στη συνωμοσία, ενώ τουλάχιστον ένας από αυτούς ήταν αξιωματικός των υπηρεσιών πληροφοριών.»
Σύμφωνα με τον ίδιο, η απόπειρα αποτράπηκε από την ουκρανική υπηρεσία ασφαλείας, με τη συνδρομή της βρετανικής MI6, η οποία, όπως ισχυρίζεται, διατηρεί ισχυρή παρουσία στο Κίεβο.
Οι υπηρεσίες πληροφοριών εντόπισαν εγκαίρως τους συνωμότες και έτσι η δολοφονία του Zelensky δεν πραγματοποιήθηκε.
Πώς θα πρέπει να αντιμετωπίσει κανείς αυτούς τους ισχυρισμούς;
Προφανώς, δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτοί ως δεδομένο γεγονός, ιδιαίτερα όταν δεν είναι γνωστό πόσο αξιόπιστες είναι οι πηγές του πρώην συμβούλου ή ποια πρόσβαση διαθέτει σε πληροφορίες από το Κίεβο, το Λονδίνο ή την Ουάσινγκτον.
Από την άλλη πλευρά, δεν μπορεί να αποκλειστεί το ενδεχόμενο ότι, αν πράγματι μια ομάδα Ουκρανών στρατιωτικών και στελεχών των υπηρεσιών πληροφοριών είχε επιχειρήσει να απομακρύνει τον Zelensky από την εξουσία, το κοινό δεν θα είχε ενημερωθεί μέσω επίσημων πηγών.
Κάθε σχετική πληροφορία θα είχε, κατά πάσα πιθανότητα, παραμείνει απόρρητη στα αρχεία της Υπηρεσίας Ασφαλείας της Ουκρανίας (SBU).
Υπό αυτό το πρίσμα, η ιδέα ενός στρατιωτικού πραξικοπήματος στο Κίεβο δεν θα έμοιαζε σήμερα εντελώς απίθανη.
Αντίθετα, θα μπορούσε να θεωρηθεί λογική από ορισμένες πλευρές, ακόμη και μέσα από το πρίσμα του ίδιου του ουκρανικού καθεστώτος ή από κύκλους που υποστηρίζουν σθεναρά την υφιστάμενη πολιτική γραμμή.
Είναι επίσης γνωστό ότι, υπό τις παρούσες στρατιωτικές και πολιτικές συνθήκες, ο Ρώσος πρόεδρος Vladimir Putin δεν προτίθεται να καθίσει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων με τον Zelensky.
Έχει υποστηρίξει ότι θεωρεί τη νομιμότητα της προεδρίας του αμφισβητούμενη και, κατά συνέπεια, εκτιμά πως οποιαδήποτε συμφωνία θα μπορούσε να συναφθεί μαζί του δεν θα είχε ουσιαστική ισχύ.

Διαπραγματεύσεις

Αλλά, αν δεν υπάρξουν διαπραγματεύσεις, τότε θα συνεχιστούν οι στρατιωτικές επιχειρήσεις σε ολόκληρη τη γραμμή του μετώπου.
Και η Ουκρανία βρίσκεται πλέον, αναμφίβολα, στα όρια της αντοχής της.
Επομένως, το κλειδί για την επίλυση του προβλήματος θα μπορούσε —και ίσως θα έπρεπε— να είναι η άμεση απομάκρυνση του Zelensky από την εξουσία.
Αυτή φαίνεται να είναι η άποψη πολλών, ακόμη και στο ίδιο το Κίεβο.
Ανάμεσά τους βρίσκονται ακόμη και ένθερμοι υποστηρικτές του Bandera, καθώς και όσοι επιθυμούν, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, να επιβιώσει η χώρα τους.
Πιστεύω ότι αυτή η λογική των αντιπάλων μας μοιάζει με τα πολιτικά κίνητρα που οδήγησαν μια ομάδα ανώτερων αξιωματικών της Wermacht να επιχειρήσουν να απαλλάξουν τη Γερμανία από τον Hitler, τον Ιούλιο του 1944.
Τα γεγονότα αυτά είναι σήμερα γνωστά στους ιστορικούς ως η «Συνωμοσία των Στρατηγών».
Εκείνη την περίοδο, όπως είναι γνωστό, η κατάσταση για τη ναζιστική Γερμανία στο λεγόμενο Ανατολικό Μέτωπο ήταν εξαιρετικά δυσμενής.
Ο Κόκκινος Στρατός προέλαυνε ασταμάτητα προς τα δυτικά.
Παράλληλα, οι συμμαχικές αεροπορικές δυνάμεις ισοπέδωναν συστηματικά, μέρα με τη μέρα, τις μεγαλύτερες πόλεις και τα βιομηχανικά κέντρα της Γερμανίας.
Και στις 6 Ιουνίου 1944 πραγματοποιήθηκε η στρατηγικής σημασίας απόβαση των αμερικανικών και βρετανικών στρατευμάτων στις ακτές της Νορμανδίας, στη Γαλλία.
Ήταν πλέον φανερό, ακόμη και στον πιο αδαή παρατηρητή, ότι το ναζιστικό καθεστώς κατέρρεε αργά αλλά σταθερά.
Πολλοί στη Γερμανία πίστευαν πως μόνο οι άμεσες διαπραγματεύσεις με τους Δυτικούς Συμμάχους θα μπορούσαν να σώσουν το Reich, επιτρέποντάς του να συμπαραταχθεί με τις Ηνωμένες Πολιτείες και τη Μεγάλη Βρετανία στον αγώνα κατά του μπολσεβικισμού.
Ήταν όμως εξίσου προφανές ότι οποιαδήποτε τέτοια πρωτοβουλία, ακόμη και μέσω μυστικών διαύλων και εξ ονόματος του Hitler, ήταν αδύνατη.
Η εικόνα του Fuhrer είχε καταστεί τόσο απεχθής, ώστε ο ίδιος δεν θα διανοούνταν ποτέ να εγκαταλείψει την εξουσία, ούτε καν στον χειρότερο εφιάλτη του.
Έτσι, το καλοκαίρι του 1944, πολλοί στην πολιτική και στρατιωτική ηγεσία της Γερμανίας κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι ο Hitler έπρεπε να απομακρυνθεί βίαια από την πολιτική σκηνή το συντομότερο δυνατό.
Έτσι γεννήθηκε η συνωμοσία.
Έχουν γραφτεί αμέτρητα βιβλία και επιστημονικές μελέτες για τα γεγονότα αυτά, επομένως δεν χρειάζεται να επεκταθούμε στις λεπτομέρειες.
Αρκεί να σημειώσουμε ότι ο συνταγματάρχης Klaus von Stauffenberg, ένας από τους πλέον έμπιστους αξιωματικούς του Hitler, ανέλαβε να μεταφέρει κρυφά μια βόμβα, τοποθετημένη μέσα σε χαρτοφύλακα με απόρρητα έγγραφα, στο αυστηρά φυλασσόμενο καταφύγιο του Fuhrer, το Wolfsschanze («Λημέρι του Λύκου»), στην Ανατολική Πρωσία.
Ο Stauffenberg ακολούθησε πιστά το σχέδιο.
Στις 20 Ιουλίου, κατά τη διάρκεια σύσκεψης με τον Χίτλερ, τοποθέτησε τον χαρτοφύλακα με τα εκρηκτικά κάτω από ένα βαρύ δρύινο τραπέζι, κοντά στη θέση του Fuhrer.
Ωστόσο, η σύσκεψη ξεκίνησε μισή ώρα νωρίτερα, λόγω της προγραμματισμένης άφιξης του Μουσολίνι στο Wolfsschanze.
Έτσι, ο Stauffenberg πρόλαβε να ενεργοποιήσει μόνο έναν από τους δύο πυροκροτητές.
Ως αποτέλεσμα, η έκρηξη ήταν πολύ ασθενέστερη από ό,τι είχε προβλεφθεί και ο Hitler επέζησε.
Κατά τη διάρκεια των ερευνών που ακολούθησαν στο Βερολίνο, το Παρίσι, τη Βιέννη και σε άλλες σημαντικές πόλεις του Ράιχ, η Γκεστάπο συνέλαβε περισσότερα από 7.000 άτομα.
Από αυτούς, 4.980 εκτελέστηκαν λίγο αργότερα. Και ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος συνεχίστηκε για σχεδόν έναν ακόμη χρόνο.
Ας επιστρέψουμε τώρα στην Ουκρανία και ας ακούσουμε ξανά τον συνταγματάρχη McGregor:
«Νομίζω ότι ο Zelensky αντιλαμβάνεται πως βρίσκεται σε εξαιρετικά δύσκολη θέση. Η κυβέρνησή του είναι εξαιρετικά εύθραυστη.
Πολλοί στο Κίεβο προσπάθησαν να τον πείσουν ότι έχει έρθει η ώρα να τερματιστεί ο πόλεμος.
Δεν πρόκειται να τον κερδίσει σε καμία περίπτωση. Άλλωστε, η χώρα έχει ήδη μετατραπεί σε ερείπια.»

Αποφασιστική επιχείρηση

Ο MacGregor εκτιμά ότι μέσα στο καλοκαίρι ή, το αργότερο, στα μέσα του φθινοπώρου, η Ρωσία θα προχωρήσει σε μια πολύ πιο αποφασιστική επιχείρηση, με στόχο να πετύχει μια πλήρη και οριστική νίκη στην παρατεταμένη «ειδική στρατιωτική επιχείρησή» της.
Κατά την άποψή του, δεν θα έχει ιδιαίτερη σημασία αν ο Zelensky θα παραμείνει στην εξουσία ή αν μέχρι τότε θα έχει απομακρυνθεί ή σκοτωθεί.
Ο πρώην συνταγματάρχης του Αμερικανικού Στρατού αναφέρει: «Στη Ρωσία υπάρχει εδώ και καιρό έντονη δυσαρέσκεια για τον τρόπο με τον οποίο διεξαγόταν μέχρι σήμερα η στρατιωτική επιχείρηση στην Ουκρανία.
Πολλοί θεωρούν ότι τα προηγούμενα πλήγματα του ρωσικού στρατού ήταν περιορισμένης αποτελεσματικότητας και δεν απέφεραν τα αναμενόμενα αποτελέσματα.
Παράλληλα, οι Ουκρανοί έχουν εντείνει τις επιθέσεις τους εναντίον ρωσικών διυλιστηρίων πετρελαίου, αρκετά από τα οποία έχουν ήδη υποστεί σοβαρές ζημιές.
Η κοινή γνώμη στη Ρωσία λέει πλέον: "Αυτό είναι απαράδεκτο. Πρέπει να σταματήσει το συντομότερο δυνατό."
Πιστεύω ότι ο Putin αντιλαμβάνεται πως δεν μπορεί πλέον να αναβάλλει επ' αόριστον μια αποφασιστική επίθεση.
Εκτιμώ επίσης ότι για μεγάλο χρονικό διάστημα ήλπιζε πως θα υπήρχε περιθώριο διαπραγματεύσεων ή κάποιας συμφωνίας με τις δυτικές χώρες.
Μου δόθηκε η εντύπωση ότι επέστρεψε από την Αλάσκα πιστεύοντας πως η συνάντησή του με τον Trump είχε ουσιαστικό πολιτικό περιεχόμενο.
Σήμερα, όμως, φαίνεται ξεκάθαρα ότι η συνάντηση στην Αλάσκα δεν οδήγησε σε κανένα ουσιαστικό αποτέλεσμα.
Ήταν περισσότερο ένα επικοινωνιακό γεγονός, οργανωμένο προσωπικά από τον Πρόεδρο Trump.
Οι Ρώσοι, ωστόσο, την αντιμετώπισαν με σοβαρότητα και τώρα αισθάνονται βαθιά απογοητευμένοι — όχι μόνο ο Πρόεδρος Putin, αλλά και μεγάλο μέρος της ρωσικής κοινωνίας.
Θεωρώ επίσης ότι ο Putin περίμενε επί μακρόν πολιτικές αλλαγές στις σημαντικότερες ευρωπαϊκές χώρες. Στη Βρετανία αυτό συνέβη ήδη με την ανάληψη της εξουσίας από τον Starmer.
Όσον αφορά τον Macron, πιστεύω ότι πολλοί αναμένουν την πολιτική του αποχώρηση.
Για τον Merz, θεωρώ ότι είναι ο χειρότερος καγκελάριος της Γερμανίας εδώ και δεκαετίες, ακόμη χειρότερος και από τη Merkel.
Ωστόσο, οι πολιτικές αυτές αλλαγές —με εξαίρεση τη Βρετανία— δεν πραγματοποιήθηκαν στον βαθμό ή με την ταχύτητα που ανέμενε η Μόσχα.
Κατά την εκτίμησή μου, η υπομονή του Putin έχει πλέον εξαντληθεί. Έτσι, φαίνεται πως έδωσε εντολή στο Γενικό Επιτελείο να προχωρήσει στην επιχείρηση που σχεδίαζε εδώ και καιρό.
Είτε η κύρια κατεύθυνση είναι πρώτα η Οδησσός και στη συνέχεια το Κίεβο είτε το αντίστροφο, θεωρώ ότι οι ουκρανικές δυνάμεις δύσκολα θα μπορέσουν να ανακόψουν τη ρωσική προέλαση.
Πιστεύω ότι ο πρώτος στόχος θα είναι η Οδησσός.
Για να επιτευχθεί αυτό, οι ρωσικές δυνάμεις ενδέχεται να επιχειρήσουν διάβαση του Δνείπερου βόρεια της Zaporizhia και από εκεί να κινηθούν ταχύτατα προς την Οδησσό.
Την ίδια στιγμή, είναι πιθανό να ασκηθεί πίεση και από τον βορρά, μέσω της Λευκορωσίας.
Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις μου, στην περιοχή έχουν συγκεντρωθεί σημαντικές δυνάμεις, μεταξύ των οποίων 20.000 έως 30.000 Βορειοκορεάτες στρατιώτες.
Μαζί με Ρώσους και Λευκορώσους στρατιώτες, θα μπορούσαν να κινηθούν προς το Κίεβο και το Sumy, παρακάμπτοντας τις ισχυρά οχυρωμένες ουκρανικές πόλεις του Donbass —το Kramatorsk, το Slavyansk και την Konstantinovka— οι οποίες αργά ή γρήγορα θα πέσουν.
Κατά τον ίδιο, το ενδεχόμενο αυτό φαίνεται να έχει ληφθεί σοβαρά υπόψη και στο Κίεβο, γεγονός που εξηγεί την απομάκρυνση βιομηχανικών εγκαταστάσεων και την εκκένωση αμάχων από τις συγκεκριμένες περιοχές.
Με βάση αυτή την ανάλυση, εκτιμάται ότι και το ίδιο το Κίεβο βρίσκεται σήμερα σε ιδιαίτερα δύσκολη θέση.
Συνεπώς, ο Putin, σύμφωνα με την εκτίμηση αυτή, διαθέτει πλέον όλες τις προϋποθέσεις για να τερματίσει σχετικά γρήγορα τον πόλεμο.
Καταλήγει λέγοντας ότι, κατά την άποψή του, χάθηκε πολύτιμος χρόνος σε διαπραγματεύσεις με τη Δύση και στην προσπάθεια άμεσης συνεννόησης με τον Πρόεδρο Trump, στο πλαίσιο μιας πολιτικής που χαρακτηρίζει ως «καλή θέληση».

www.bankingnews.gr