Σύμφωνα με τον πρώην αξιωματικό των Σουηδικών Ενόπλων Δυνάμεων και της Αεροπορικής Άμυνας, Μίκαελ Βάλτερσον/ Mikael Valtersson, ο σχηματισμός του λεγόμενου αντιβαλλιστικού συνασπισμού που αποτελείται από την Ουκρανία και εννέα
ευρωπαϊκές χώρες δίνει το πλεονέκτημα σταδιακά στο Κίεβο να καταστεί αναπόσπαστο μέρος της ευρωπαϊκής αρχιτεκτονικής ασφαλείας, χωρίς επίσημη ένταξη στο ΝΑΤΟ, γράφει η Nova Makedonija επικαλούμενη ανάλυση του Σουηδού στρατιωτικού.Είναι αλήθεια πως η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει πάψει προ πολλού να είναι απλώς μια οικονομική κοινότητα. Διαφαίνεται ότι ο στρατιωτικός δρόμος γίνεται επιλογή μια νέα Ευρώπη.
Γι’ αυτό το λόγο, η ανακοίνωση του Αντιβαλλιστικού Συνασπισμού, που αποτελείται από την Ουκρανία και εννέα ευρωπαϊκές χώρες, δεν μπορεί να εξεταστεί αποκλειστικά υπό στρατιωτικό πρίσμα.
Αν και το έργο παρουσιάζεται επίσημα ως μια «αμυντική πρωτοβουλία με μοναδικό σκοπό την προστασία από βαλλιστικούς πυραύλους», σύμφωνα με ορισμένους Ευρωπαίους αναλυτές, οι πολιτικές επιπτώσεις είναι πολύ βαθύτερες.
Σύμφωνα, λοιπόν, με τον πρώην
αξιωματικό των Σουηδικών Ενόπλων Δυνάμεων και Αεροπορικής Άμυνας, Μίκαελ
Βάλτερσον, πρόκειται για μια προσπάθεια να καταστεί σταδιακά η Ουκρανία
αναπόσπαστο μέρος της ευρωπαϊκής αρχιτεκτονικής ασφαλείας, και μάλιστα
χωρίς επίσημη ένταξη στο ΝΑΤΟ.
Εάν αυτή η εκτίμηση αποδειχθεί σωστή, τότε η Ευρώπη δεν κατασκευάζει πλέον απλώς μια αντιπυραυλική ασπίδα.
Δημιουργεί ένα νέο μοντέλο συνδεσιμότητας ασφαλείας που θα μπορούσε να αλλάξει ριζικά την ευρωπαϊκή αρχιτεκτονική στρατιωτικής ασφάλειας.
Νέοι θεσμικοί δεσμοί
Το μεγαλύτερο πολιτικό βάρος της πρωτοβουλίας «αντιβαλλιστικού συνασπισμού» δεν έγκειται στους πυραύλους, τα ραντάρ ή τα συστήματα αναχαίτισης, αλλά στους θεσμικούς δεσμούς που δημιουργούν.
Συγκεκριμένα, η κοινή αντιπυραυλική
άμυνα συνεπάγεται κοινό σχεδιασμό, ανταλλαγή εμπιστευτικών πληροφοριών,
ολοκληρωμένες δομές διοίκησης και συντονισμένες στρατιωτικές
δυνατότητες.
Παρακάμπτονται οι τυπικές διαδικασίες για την ένταξη στο ΝΑΤΟ
Αυτό πρακτικά δημιουργεί έναν λειτουργικό χώρο ασφαλείας στον οποίο η Ουκρανία θα γίνει αναπόσπαστο μέρος των ευρωπαϊκών αμυντικών μηχανισμών, χωρίς να περάσει από τη μακρά και αβέβαιη διαδικασία ένταξης στο ΝΑΤΟ.
Σύμφωνα με τις αναλύσεις του Σουηδού στρατιωτικού, αυτή ακριβώς είναι η ουσία του έργου – η δημιουργία ενός μηχανισμού που θα παρακάμπτει τα πολιτικά μπλοκαρίσματα και τα πιθανά βέτο που ακολουθούν το ζήτημα της ένταξης της Ουκρανίας στη Συμμαχία εδώ και χρόνια.
Οι εθνικές ευθύνες παραχωρούνται στις Βρυξέλλες
Τα τελευταία χρόνια, τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα διαδραματίζουν ολοένα και πιο σημαντικό ρόλο σε θέματα που παραδοσιακά αποτελούσαν αποκλειστική ευθύνη των εθνικών κρατών.
Από την κοινή προμήθεια όπλων, μέχρι τα ευρωπαϊκά κεφάλαια της αμυντικής βιομηχανίας και τον συντονισμένο σχεδιασμό των στρατιωτικών δυνατοτήτων, δημιουργείται σταδιακά ένα νέο σύστημα ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης ασφάλειας.
Σε αυτή την ευρύτερη εικόνα τοποθετεί ο Βάλτερσον αυτόν τον λεγόμενο αντιβαλλιστικό συνασπισμό.
Στην
εκτίμησή του, πρόκειται για ένα ακόμη βήμα στο έργο που, όπως
ισχυρίζεται, οι φιλελεύθερες ελίτ των Βρυξελλών βλέπουν ως μια πορεία
προς μια σημαντικά πιο ολοκληρωμένη Ευρωπαϊκή Ένωση, με συνεχώς
αυξανόμενες εξουσίες σε ευρωπαϊκό επίπεδο.
Οι υποστηρικτές αυτής της προσέγγισης υποστηρίζουν ότι μια τέτοια ολοκλήρωση είναι απαραίτητη λόγω των νέων προκλήσεων ασφαλείας και ότι η Ευρώπη πρέπει να είναι πιο ικανή να αντιδρά ανεξάρτητα.
Οι επικριτές, από την άλλη πλευρά, προειδοποιούν ότι κάθε νέα μεταφορά εξουσιών μειώνει τον ρόλο των εθνικών κρατών και ενισχύει την πολιτική δύναμη των Βρυξελλών.
Η Ευρώπη είναι υποδεέστερη της αμερικανο- ισραηλινής στρατιωτικής τεχνολογίας
Είναι παράδοξο ότι τη στιγμή ακριβώς που η Ευρώπη μιλάει για στρατηγική αυτονομία, η αντιπυραυλική της άμυνα εξακολουθεί να εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ.
Ο Βάλτερσον επισημαίνει ότι η ευρωπαϊκή βιομηχανία δεν διαθέτει δική της παραγωγική ικανότητα για τους πιο σύγχρονους πυραύλους αναχαίτισης. Η Γερμανία έχει άδεια για τους παλαιότερους πυραύλους Patriot PAK-2, αλλά η ανάπτυξη και η παραγωγή των νεότερων γενιών παραμένει πέρα από τις ευρωπαϊκές δυνατότητες.
Αυτό σημαίνει ότι το έργο έχει ισχυρό πολιτικό συμβολισμό, αλλά η πρακτική στρατιωτική του εφαρμογή θα εξαρτηθεί από την αμερικανική τεχνολογία για αρκετά χρόνια ακόμη.
Η ασφάλεια, κινητήριος δύναμη της πολιτικής ενοποίησης
Η ευρωπαϊκή ολοκλήρωση προχωρούσε πάντα με τους ταχύτερους ρυθμούς σε περιόδους κρίσης.
Η χρηματοπιστωτική κρίση οδήγησε σε νέους οικονομικούς μηχανισμούς, η πανδημία σε κοινό δανεισμό και ο πόλεμος στην Ουκρανία ανοίγει σαφώς τον δρόμο για ένα νέο στάδιο ολοκλήρωσης στον τομέα της ασφάλειας.
Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ο αντιβαλλιστικός πυραυλικός συνασπισμός δύσκολα μπορεί να περιοριστεί σε ένα τεχνικό έργο.
Είναι μέρος μιας ευρύτερης διαδικασίας στην οποία η ασφάλεια γίνεται η κινητήρια δύναμη της πολιτικής ενοποίησης. Σε αυτό το πλαίσιο, η Ουκρανία δεν είναι μόνο εταίρος στο στρατιωτικό σύστημα, αλλά οι Βρυξέλλες θεωρούν την Ουκρανία ως «πιθανό καταλύτη για μια νέα ευρωπαϊκή πολιτική αρχιτεκτονική».
Η αντιπυραυλική ασπίδα ως πολιτικό κίνητρο
Το αν ο αντιβαλλιστικός συνασπισμός θα εξελιχθεί πραγματικά στο θεμέλιο ενός νέου ευρωπαϊκού συστήματος στρατιωτικής ασφάλειας αυτό θα διαπιστωθεί στο μέλλον.
Ωστόσο, είναι σίγουρο ότι η σημασία του έχει ξεπεράσει προ πολλού το πλαίσιο της κλασικής αντιπυραυλικής άμυνας.
Σύμφωνα
με την ανάλυση του Μίκαελ Βάλτερσον, το project αποτελεί μια προσπάθεια
σταδιακής ενσωμάτωσης της Ουκρανίας στην ευρωπαϊκή αμυντική
αρχιτεκτονική πέρα από την επίσημη ένταξη στο ΝΑΤΟ, ενώ παράλληλα
εμβαθύνει την ευρωπαϊκή ασφάλεια και την πολιτική ολοκλήρωση.
Οι φιλελεύθερες ελίτ των Βρυξελλών πιστεύουν ότι αυτό είναι ένα απαραίτητο βήμα προς μια πιο αποτελεσματική και ανεξάρτητη Ευρώπη και προς μια πιο συγκεντρωτική ένωση με συνεχώς αυξανόμενες εξουσίες για τις Βρυξέλλες.
Ένα βήμα που θα προκαλέσει αντιδράσεις με τη βάση των πολιτικών οραμάτων που διέπουν το ευρωπαϊκό εγχείρημα.
(Nova Makedonija – Skopje)
—
