Η
απόσταση μεταξύ κυβερνητικής ρητορικής και κοινωνικής αντίληψης
φαίνεται να διευρύνεται, δημιουργώντας ένα περιβάλλον πολιτικής πίεσης
και στρατηγικής αβεβαιότητας.
Μια νέα δημοσκόπηση που δημοσιεύτηκε από τα ισραηλινά μέσα
Walla και Maariv φέρνει στο φως μια ιδιαίτερα ανησυχητική εικόνα για την κυβέρνηση του Benjamin Netanyahu σχετικά με την αντίληψη της κοινής γνώμης στο Ισραήλ σχετικά με τη σύγκρουση με το Ιράν.Σύμφωνα με τα ευρήματα, το 46% των Ισραηλινών θεωρεί ότι ούτε το Ισραήλ ούτε οι Ηνωμένες Πολιτείες πέτυχαν νίκη στον πόλεμο με το Ιράν.
Αντίθετα, μόλις το 22% πιστεύει ότι επετεύχθη σαφής στρατηγική επιτυχία.
Τα ποσοστά αυτά αποτυπώνουν μια βαθιά κρίση εμπιστοσύνης και έντονο προβληματισμό στο εσωτερικό της ισραηλινής κοινωνίας.
Η «νίκη» που δεν πείθει
Η εφημερίδα The Jerusalem Post, πογράμμισε ότι το αφήγημα περί νίκης δεν γίνεται αποδεκτή από μεγάλο μέρος της κοινωνίας.
Παρά
τις επίσημες δηλώσεις της κυβέρνησης, πολλοί πολίτες θεωρούν ότι οι
βασικοί στόχοι της στρατιωτικής επιχείρησης δεν επιτεύχθηκαν.
Μεταξύ
αυτών συγκαταλέγονται η ουσιαστική αποδυνάμωση του πυρηνικού
προγράμματος του Ιράν, η εξουδετέρωση των πυραυλικών δυνατοτήτων της
χώρας , η αποκατάσταση της αποτρεπτικής ισχύος και η αίσθηση ότι
οι στόχοι αυτοί παρέμειναν ανεκπλήρωτοι ενισχύει το αίσθημα
απογοήτευσης.
Διχασμός μετά την εκεχειρία
Η δύο εβδομάδων κατάπαυση του πυρός, αντί να λειτουργήσει ως σημείο εκτόνωσης, φαίνεται πως όξυνε τις αντιθέσεις.
Ένα
σημαντικό τμήμα της κοινωνίας εκφράζει δυσαρέσκεια για τον τρόπο με τον
οποίο ολοκληρώθηκε η σύγκρουση, θεωρώντας ότι το αποτέλεσμα δεν
δικαιολογεί το κόστος.
Η δημοσκόπηση καταγράφει ένα σαφές
ρήγμα στην κοινή γνώμη από τη μία, όσοι αποδέχονται την κυβερνητική
αφήγηση, από την άλλη, όσοι θεωρούν ότι πρόκειται για μια αποτυχία που
παρουσιάζεται ως επιτυχία
Έντονες πολιτικές πιέσεις στον Benjamin Netanyahu
Τα ευρήματα της δημοσκόπησης έρχονται σε μια περίοδο έντονης πολιτικής αντιπαράθεσης στο εσωτερικό του Ισραήλ.
Η
κυβέρνηση του Benjamin Netanyahu βρίσκεται στο επίκεντρο σκληρής
κριτικής, με την αντιπολίτευση να αξιοποιεί τα δεδομένα για να ενισχύσει
την πίεση.
Οι επικριτές υποστηρίζουν ότι η στρατηγική της
κυβέρνησης απέτυχε να πετύχει σαφείς στόχους, η επικοινωνιακή διαχείριση
δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα ενώ η χώρα οδηγήθηκε σε μια σύγκρουση χωρίς ξεκάθαρο αποτέλεσμα.
Γεωπολιτικές προεκτάσεις
Η εικόνα που προκύπτει δεν περιορίζεται μόνο στο εσωτερικό του Ισραήλ.
Η αμφισβήτηση της «νίκης» έχει ευρύτερες γεωπολιτικές συνέπειες:
• επηρεάζει την αξιοπιστία της αποτροπής στην περιοχή
• ενισχύει το αφήγημα των αντιπάλων δυνάμεων
• δημιουργεί αβεβαιότητα για τις επόμενες κινήσεις
Προάγγελος πολιτικών εξελίξεων
Η
δημοσκόπηση αυτή δεν αποτελεί απλώς μια καταγραφή κοινής γνώμης, αλλά
έναν καθρέφτη της βαθύτερης ανησυχίας που διαπερνά την ισραηλινή
κοινωνία.
Η απόσταση μεταξύ κυβερνητικής ρητορικής και κοινωνικής
αντίληψης φαίνεται να διευρύνεται, δημιουργώντας ένα περιβάλλον
πολιτικής πίεσης και στρατηγικής αβεβαιότητας.
Σε μια περιοχή ήδη επιβαρυμένη από συνεχείς εντάσεις, το ερώτημα που ανακύπτει είναι σαφές: μπορεί μια «αμφισβητούμενη νίκη» να λειτουργήσει ως σταθεροποιητικός παράγοντας ή αποτελεί προάγγελο νέων εξελίξεων;
Το Ισραήλ ελέγχει τη σκανδάλη αλλά όχι την έξοδο
Ο ρόλος του Ισραήλ στον πόλεμο είναι καθοριστικός, όχι μόνο στρατιωτικά αλλά και πολιτικά.
Η στρατηγική του πρωθυπουργού Benjamin Netanyahu, όπως έχει αποτυπωθεί, δεν περιορίζεται στην αποδυνάμωση του ιρανικού πυρηνικού προγράμματος, αλλά εκτείνεται στη συνολική στρατηγική υποβάθμιση του Ιράν ως περιφερειακής δύναμης.
Αυτό δημιουργεί ένα θεμελιώδες αδιέξοδο.
Από τη μία πλευρά, το Ισραήλ μπορεί να επηρεάσει την έναρξη και τη συνέχιση της σύγκρουσης.
Από την άλλη, δεν μπορεί εύκολα να επιβάλει το τέλος της με όρους που να είναι διπλωματικά αποδεκτοί από όλους τους εμπλεκόμενους.
Το αποτέλεσμα είναι μια στρατηγική «δύναμης εισόδου χωρίς δύναμη εξόδου».
Η ανάλυση του Robert Putnam για το «διπλό παιχνίδι» των ηγετών εξηγεί αυτή την παγίδα: οι ηγέτες πρέπει να ικανοποιούν τόσο το διεθνές όσο και το εσωτερικό ακροατήριο.
Στην περίπτωση του Netanyahu, η εσωτερική πολιτική πίεση καθιστά σχεδόν αδύνατη οποιαδήποτε συμβιβαστική λύση που δεν εμφανίζεται ως πλήρης νίκη.
Προσωπικό πολιτικό σχέδιο Netanyahu ο πόλεμοςΓια πολλούς Ισραηλινούς πολίτες, το τέλος του πολέμου θα μπορούσε να είναι η αρχή μιας περιόδου ηρεμίας.
Για τον Benjamin Netanyahu , όμως, αυτό το τέλος μπορεί επίσης να σημαίνει το τέλος της πολιτικής του καριέρας.
Έτσι, ο πόλεμος μετατράπηκε από ζήτημα ασφάλειας σε προσωπικό πολιτικό σχέδιο.
Ένα σχέδιο που ακόμη και μέσα στους πιο κοντινούς του κύκλους—στρατό και υπηρεσίες πληροφοριών—προκαλεί σοβαρές ενστάσεις.
Την Κυριακή (12/4) αρχίζει η δίκη του Ισραηλινού πρωθυπουργού για διαφθορά.
Ένα τέλος στις στρατιωτικές συγκρούσεις θα σημάνει αυτόματα και το πολιτικό τέλος του εγκληματία - πρωθυπουργού.
