ΗΠΑ: Δεν μπορούμε να προστατεύσουμε πλοία στα Στενά του Hormuz ...

 Η Μέση Ανατολή βρίσκεται εν μέσω μίας ενεργειακής και στρατιωτικής κρίσης, καθώς το Ιράν συνεχίζει να μπλοκάρει τα στρατηγικής σημασίας Στενά του Hormuz, αναγκάζοντας τον κόσμο να παρακολουθεί με κομμένη την ανάσα.

Παρά τις απειλές του Donald Trump, η αμερικανική στρατιωτική μηχανή φαίνεται αδύναμη να συνοδεύσει τα δεξαμενόπλοια που διέρχονται από τα Στενά, όπως παραδέχθηκε ο υπουργός Ενέργειας των ΗΠΑ Chris Wright.
Μιλώντας στο κανάλι CNBC, ο Wright τόνισε ότι η αγορά πετρελαίου βιώνει μια «βραχυπρόθεσμη διαταραχή», προβλέποντας ότι ο πόλεμος θα διαρκέσει «εβδομάδες, όχι μήνες».
Αν και ο Trump είχε υποσχεθεί προηγουμένως ότι το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ συνόδευε τα πλοία, ο Wright ξεκαθάρισε ότι κάτι τέτοιο «δεν μπορεί να συμβεί τώρα».
Όλες οι στρατιωτικές δυνάμεις των ΗΠΑ είναι εστιασμένες στην καταστροφή των επιθετικών δυνατοτήτων του Ιράν και της βιομηχανίας που τις υποστηρίζει.
«Δεν θέλουμε αυτή η κατάσταση να διαρκέσει για ένα ή δύο χρόνια.
Θέλουμε να καταστρέψουμε μόνιμα την ικανότητά τους να κατασκευάζουν πυραύλους ή να προχωρήσουν σε πυρηνικό πρόγραμμα», δήλωσε χαρακτηριστικά ο Wright.

Διεθνή συμμαχία ζητά ο Bessent 

Από την πλευρά του θ υπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ, Scott Bessent, σε συνέντευξή του στο Sky News, έθεσε τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες το αμερικανικό ναυτικό θα αρχίσει να συνοδεύει εμπορικά πλοία μέσω των Στενών του Hormuz.
Όπως εξήγησε, αυτό θα είναι δυνατό μόνο όταν οι ΗΠΑ έχουν πλήρη έλεγχο του εναέριου χώρου του Ιράν.
«Θα γίνει πραγματικότητα μόλις αποκτήσουμε πλήρη έλεγχο του ουρανού», τόνισε ο Bessent, προσθέτοντας ότι ενδέχεται να συμμετάσχει και διεθνής συμμαχία, χωρίς όμως να προσδιορίσει ποιες χώρες θα εμπλακούν.

Θα παραμείνουν κλειστά τα Στενά του Hormuz

Την ίδια στιγμή, ο νέος ανώτατος ηγέτης του Ιράν, Mojtaba Khamenei, τόνιζε στην πρώτη δημόσια δήλωσή του ότι τα Στενά του Hormuz πρέπει να παραμείνουν κλειστά, υπογραμμίζοντας ότι η «θέληση του λαού είναι η συνέχιση της αποτελεσματικής και αποτρεπτικής άμυνας».
Η ιρανική στρατιωτική ηγεσία προανήγγειλε ότι είναι έτοιμη να χτυπήσει αμερικανικές δυνάμεις σε περίπτωση που επιχειρήσουν να συνοδεύσουν πλοία στα Στενά.
Την Τετάρτη (11/3), τρία εμπορικά πλοία δέχθηκαν επιθέσεις κοντά στα Στενά του Hormuz, εντείνοντας την αβεβαιότητα και τις διακυμάνσεις στις διεθνείς αγορές ενέργειας.
Οι τιμές του πετρελαίου έχουν εκτοξευθεί, με το βαρέλι να φτάνει περίπου τα 120 δολάρια από 70 πριν από την έναρξη του πολέμου στις 28 Φεβρουαρίου.
Η αβεβαιότητα συνεχίζεται, με τιμές που κυμαίνονται μεταξύ 80 και 100 δολάρια τις τελευταίες ημέρες.
Η κρίση έχει άμεσο αντίκτυπο και στην καθημερινότητα των Αμερικανών, αφού η μέση τιμή ενός γαλονιού (3,78 λίτρα) βενζίνης φτάνει πλέον τα 3,60, από 2,94 δολάρια τον προηγούμενο μήνα.
Η άνοδος των τιμών ενδέχεται να προκαλέσει πληθωρισμό και αύξηση του κόστους βασικών αγαθών.
Παράλληλα, ο Trump εμφανίζεται να εκμεταλλεύεται την κατάσταση για πολιτικό όφελος, γράφοντας σε ανάρτησή του στα κοινωνικά δίκτυα: «Οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι ο μεγαλύτερος παραγωγός πετρελαίου στον κόσμο, οπότε όταν οι τιμές ανεβαίνουν, βγάζουμε πολλά χρήματα. ΑΛΛΑ, πολύ μεγαλύτερο ενδιαφέρον και σημασία για μένα, ως Πρόεδρο, είναι να σταματήσω την Αυτοκρατορία του Κακού, το Ιράν, από το να αποκτήσει πυρηνικά όπλα και να καταστρέψει τη Μέση Ανατολή και τον κόσμο».

Αποκαλύφθηκε η πρωτοφανής αδυναμία των ΗΠΑ 

Το Ιράν αρνείται ότι επιδιώκει πυρηνικό όπλο, ενώ οι ΗΠΑ επανέλαβαν ότι οι προηγούμενες επιθέσεις τους τον Ιούνιο 2025 «κατέστρεψαν» το πυρηνικό πρόγραμμα της χώρας.
Ωστόσο, η αποτυχία της Ουάσιγκτον να ανοίξει τα Στενά του Hormuz και να διασφαλίσει τη ροή του πετρελαίου αποκαλύπτει τις περιορισμένες στρατιωτικές δυνατότητες των ΗΠΑ και την αδυναμία τους να ελέγξουν τη δυναμική ενός σύγχρονου πολέμου στη Μέση Ανατολή.
Η κατάσταση παραμένει εκρηκτική: τα Στενά του Hormuz παραμένουν κλειστά, οι τιμές του πετρελαίου εκτοξεύονται και η ένταση μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν εισέρχεται σε μια νέα φάση, η οποία μπορεί να έχει παγκόσμιες επιπτώσεις τόσο στην ενέργεια όσο και στην ασφάλεια.

Οι τακτικές του Ιράν και η πίεση σε ΗΠΑ και Ισραήλ

Από την έναρξη των επιθέσεων των ΗΠΑ και του Ισραήλ στις 28 Φεβρουαρίου 2026, η Τεχεράνη έχει εξαπολύσει κύμα βαλλιστικών πυραύλων εναντίον ισραηλινών και αμερικανικών βάσεων στην περιοχή του Περσικού Κόλπου, χρησιμοποιώντας drones και πυραύλους μικρού και μεσαίου βεληνεκούς για να εξαντλήσει τα αποθέματα αντιπυραυλικής άμυνας των αντιπάλων της.
Η στρατηγική αυτή, γνωστή ως «τακτική εξάντλησης του εχθρού», έχει ήδη αυξήσει το κόστος των επιχειρήσεων για τις ΗΠΑ και το Ισραήλ.
Ταυτόχρονα, η Τεχεράνη έχει αξιοποιήσει οικονομικά όπλα, κλείνοντας τα Στενά του Hormuz μέσω του οποίου διακινείται περίπου το 20% της παγκόσμιας παραγωγής πετρελαίου και φυσικού αερίου.
Η επίθεση σε δεξαμενόπλοια και υποδομές ζωτικής σημασίας, όπως αεροδρόμια και εργοστάσια αφαλάτωσης, έχει δημιουργήσει έντονη αστάθεια στις αγορές ενέργειας.
Στο οικονομικό πεδίο, το Ιράν απείλησε οικονομικά κέντρα και τράπεζες συνδεδεμένες με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ στην περιοχή του Κόλπου, ενώ μεγάλες πολυεθνικές εταιρείες τεχνολογίας, όπως Google, Microsoft, IBM, Nvidia και Oracle, που διαθέτουν υποδομές σε ισραηλινές πόλεις και σε χώρες του Κόλπου, βρέθηκαν υπό απειλή.
Οι κίνδυνοι για τη σταθερότητα των χρηματοπιστωτικών αγορών είναι πλέον υπαρκτοί, καθώς πολλά υποκαταστήματα διεθνών τραπεζών έκλεισαν στην περιοχή.

Μήνυμα από το Πεκίνο

Την Τρίτη 11 Μαρτίου το Ιράν έστειλε ένα μήνυμα μέσω ενός σημαντικού διπλωμάτη του στο Πεκίνο.
Ο πρέσβης της Τεχεράνης στην Κίνα, Abdolreza Rahmani Fazli, παρουσίασε δημόσια τη θέση της χώρας του.
Δήλωσε ότι το Ιράν θεωρεί τον εαυτό του εγγυητή της ασφάλειας στα Στενά του Hormuz και ότι δίνει μεγάλη σημασία στην ασφαλή διέλευση πλοίων από όλες τις χώρες.
Ωστόσο πρόσθεσε πως αν δεν διασφαλιστεί η ασφάλεια στην περιοχή, τότε ούτε το Ιράν θα μπορεί να εγγυηθεί την ασφαλή ναυσιπλοΐα στα στενά.
Παρά τις εξελίξεις, ο Fazli τόνισε ότι η ναυσιπλοΐα στο στενό θα «ρυθμιστεί», αλλά δεν θα κλείσει.
Στην πράξη όμως το Ιράν έχει ήδη θέσει υπό πίεση τη ροή βασικών αγαθών —όπως πετρέλαιο, λιπάσματα, αλουμίνιο και ήλιο— από τον Περσικό Κόλπο, από τα οποία εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό οι διεθνείς τιμές.
Το βασικό μήνυμα της Τεχεράνης φαίνεται να είναι ότι θα μπορούσε να επιτρέψει μια ελεγχόμενη λειτουργία του στενού αν σταματήσουν οι ισραηλινές και αμερικανικές επιθέσεις.
Το γεγονός ότι αυτό το μήνυμα εκφράστηκε από το Πεκίνο δείχνει επίσης μια προσπάθεια να καθησυχαστεί η Κίνα και ίσως να εμπλακεί ως διαμεσολαβητής για τη μελλοντική ισορροπία στην περιοχή.
Η κίνηση αυτή δείχνει ότι το ιρανικό καθεστώς αισθάνεται πιεσμένο, αλλά πιστεύει επίσης πως και ο Donald Trump έχει όρια στο πόσο μπορεί να αντέξει την αναταραχή στις αγορές και στις τιμές στις ΗΠΑ.
Η απειλή για το Hormuz φαίνεται να στοχεύει ακριβώς σε αυτό το όριο.
Ταυτόχρονα, η Κίνα έχει λόγους να ζητά διαβεβαιώσεις από το Ιράν.
Πέρυσι το 52% του πετρελαίου που εισήγαγε προερχόταν από τον Περσικό Κόλπο, όμως μέσα σε δώδεκα ημέρες πολέμου έχασε πάνω από τις μισές προμήθειές της.
Σήμερα ο μεγαλύτερος προμηθευτής της είναι η Ρωσία, ενώ ακολουθούσαν η Σαουδική Αραβία και το Ιράν (αν και λόγω κυρώσεων το ιρανικό πετρέλαιο εμφανίζεται συχνά ως προερχόμενο από τη Μαλαισία).
Το Πεκίνο φαίνεται ότι είχε προβλέψει πιθανή σύγκρουση, αφού στις αρχές του 2026 αύξησε τις αγορές πετρελαίου κατά 15,8%.
Επιπλέον, τα στρατηγικά αποθέματα της Κίνας είναι σήμερα μεγαλύτερα από τα συνολικά αποθέματα των 32 πιο ανεπτυγμένων χωρών του κόσμου μαζί.

www.bankingnews.gr