Σε τροχιά πρωτοφανούς ανάφλεξης εισέρχεται η σύγκρουση στη Μέση Ανατολή, με τις Ηνωμένες Πολιτείες να αναπτύσσουν στο Hormuz το αποβατικό πλοιό USS Tripoli μαζί με 3.500 βαριά οπλισμένους πεζοναύτες, απειλώντας το Ιράν με χερσαία
Το USS Tripoli, ένα πλοίο αμφίβιας επίθεσης με δύναμη 3.500 ναυτών και Πεζοναυτών, έφτασε στη Μέση Ανατολή, όπως σημειώνει το αμερικανικό δίκτυο.
Η Κεντρική Διοίκηση των ΗΠΑ (CENTCOM) προέβη στη σχετική ανακοίνωση μέσω των μέσων κοινωνικής δικτύωσης.
U.S. Sailors and Marines aboard USS Tripoli (LHA 7) arrived in the U.S. Central Command area of responsibility, March 27. The America-class amphibious assault ship serves as the flagship for the Tripoli Amphibious Ready Group / 31st Marine Expeditionary Unit composed of about… pic.twitter.com/JFWiPBbkd2
— U.S. Central Command (@CENTCOM) March 28, 2026
«Αμερικανοί ναύτες και Πεζοναύτες επιβαίνοντες στο πλοίο αμφίβιας επίθεσης USS Tripoli (LHA 7) έφτασαν στην περιοχή ευθύνης της Κεντρικής Διοίκησης των ΗΠΑ», ανέφερε η δημοσίευση.
Η αμερικανική διοίκηση ανέφερε επίσης ότι, εκτός από τους Πεζοναύτες, το πλοίο θα μεταφέρει στην περιοχή μεταγωγικά και μαχητικά αεροσκάφη κρούσης, καθώς και οχήματα αεροπορικής εφόδου.
Εν
μέσω διαπραγματεύσεων, τις οποίες, σύμφωνα με ορισμένες αναφορές,
διεξάγουν οι ΗΠΑ και το Ιράν μέσω μεσολαβητών, συνεχίζουν να κυκλοφορούν
φήμες ότι οι Αμερικανοί προετοιμάζονται για χερσαία επιχείρηση.
Ταυτόχρονα, ο Λευκός Οίκος μελετά τον πιθανό οικονομικό αντίκτυπο μιας εκτίναξης των τιμών του πετρελαίου από τα τρέχοντα επίπεδα των λίγο πάνω από 100 δολάρια ανά βαρέλι στα 200 δολάρια.
Τι είναι και τι θα κάνει στο Ιράν το USS Tripoli
Το USS Tripoli είναι αποβατικό πλοίο κλάσης America και λειτουργεί ως ναυαρχίδα της Tripoli Amphibious Ready Group και της 31ης Εκστρατευτικής Μονάδας Πεζοναυτών.Πέρα από το ανθρώπινο δυναμικό, μεταφέρει μαχητικά αεροσκάφη, καθώς και αμφίβια μέσα επίθεσης και τακτικά συστήματα, προσφέροντας στις ΗΠΑ ευελιξία για επιχειρήσεις από ανθρωπιστική υποστήριξη έως προβολή ισχύος.
Η παρουσία ενός τέτοιου πλοίου στην περιοχή ευθύνης της CENTCOM αυξάνει σημαντικά την ικανότητα των ΗΠΑ να αναπτύξουν δυνάμεις ταχέως σε πολλαπλά μέτωπα, να υποστηρίξουν συμμάχους και να διαχειριστούν ενδεχόμενες κρίσεις.
Η
αποστολή του συνδέεται με τη στρατηγική της Ουάσινγκτον να διατηρεί
μόνιμη, αξιόπιστη στρατιωτική παρουσία σε μια από τις πιο ασταθείς
γεωπολιτικά ζώνες του πλανήτη.
Αγγελτήριο θανάτου: Οι Έφεδροι Πεζοναύτες των ΗΠΑ έλαβαν επιστολή που ζητάει μέγιστη ετοιμότητα για επέμβαση στο Ιράν
Εν μέσω της συνεχιζόμενης, όλο και πιο σφοδρής σύγκρουσης στη Μέση Ανατολή, έρχεται στο φως μια επιστολή που διακοινώθηκε στις 26 Μαρτίου από τον αντιστράτηγο Leonard Anderson, διοικητή των Marine Forces Reserve και Marine Forces South προς το προσωπικό των Πεζοναυτών των ΗΠΑ.
Το έγγραφο, σύμφωνα με δημοσιογραφικές αναφορές, υπογραμμίζει την «αναγκαιότητα άμεσης ετοιμότητας» των εφεδρικών δυνάμεων σε σχέση με τις «τρέχουσες επιχειρήσεις που συνδέονται με το Ιράν» και προειδοποιεί ότι «μια μαζική επιστράτευση θα μπορούσε να γίνει πραγματικότητα».
Το
μήνυμα —που προκάλεσε ανησυχία και αντιδράσεις μεταξύ των εφέδρων
Πεζοναυτών στο Διαδίκτυο— ζητά από τα στελέχη να ελέγξουν τον εξοπλισμό
και να τακτοποιήσουν προσωπικές και οικογενειακές τους υποθέσεις εν όψει
πιθανής ενεργοποίησης.
Όλα αυτά συμβαίνουν σε ένα φόντο που περιλαμβάνει χιλιάδες στρατιώτες των ΗΠΑ να φτάνουν στη Μέση Ανατολή, ενώ η στρατηγική ένταση κλιμακώνεται με πολυάριθμα ρεπορτάζ στα αμερικανικά ΜΜΕ για επερχόμενες επιχειρήσεις απόβασης σε ιρανικές στρατιωτικές και πυρηνικές εγκαταστάσεις, καθώς και σε νησιά του Περσικού Κόλπου.
Η απερίσκεπτη αμερικανοϊσραηλινή στρατιωτική εκστρατεία —που ξεκίνησε με μεγάλης κλίμακας αεροπορικές επιθέσεις στα τέλη Φεβρουαρίου— έχει ήδη προκαλέσει ευρύτερη περιφερειακή αναταραχή και αυξημένες εντάσεις στον Περσικό Κόλπο, ενώ παράλληλα φουντώνει τη διεθνή ανησυχία για τις τιμές του πετρελαίου που ήδη σκαρφαλώνουν στα 126 δολάρια το βαρέλι.
Λήγει το τελεσίγραφο του Trump
Η άφιξη του USS Tripoli συμπίπτει με την ημερομηνία λήξης της αρχικής προθεσμίας που είχε θέσει ο πρόεδρος των ΗΠΑ Donald Trump για την επίτευξη συμφωνίας με το Ιράν.
Η προθεσμία αυτή επρόκειτο να εκπνεύσει στις 28/3, πριν ο Αμερικανός πρόεδρος αποφασίσει να την παρατείνει έως τις 6 Απριλίου.
Η Ουάσινγκτον έχει ήδη καταστήσει σαφές ότι εξετάζει σενάρια στοχευμένων πληγμάτων κατά ιρανικών ενεργειακών υποδομών, τα οποία ωστόσο έχουν προσωρινά «παγώσει».
Η
μεταφορά πρόσθετων δυνάμεων στην περιοχή στέλνει μήνυμα αποτροπής προς
την Τεχεράνη, ενώ ταυτόχρονα παρέχει στον Λευκό Οίκο στρατιωτικές πολλαπλές στρατιωτικές επιλογές, εφόσον οι διπλωματικές προσπάθειες αποτύχουν.
Οι Αμερικανοί στέλνουν στη Μέση Ανατολή και το αεροπλανοφόρο USS George H.W. Bush
Την ίδια στιγμή, η ομάδα κρούσης του αεροπλανοφόρου USS George H.W. Bush αναχώρησε από το Norfolk της Virginia και κατευθύνεται προς τη Μέση Ανατολή εν μέσω του συνεχιζόμενου αμερικανοϊσραηλινού πολέμου με το Ιράν, μια κίνηση που θα μπορούσε να αυξήσει τον αριθμό των αμερικανικών αεροπλανοφόρων στην περιοχή σε τρία, μετέδωσε το ABC News το Σάββατο 28/3, επικαλούμενο Αμερικανούς αξιωματούχους.
Οι ομάδες κρούσης των αεροπλανοφόρων USS Gerald R. Ford και USS Abraham Lincoln παραμένουν ανεπτυγμένες προς υποστήριξη των αμερικανικών επιχειρήσεων στη Μέση Ανατολή, σύμφωνα με τον τηλεοπτικό σταθμό.
Ωστόσο, στην πραγματικότητα και τα δύο αμερικανικά αεροπλανοφόρα είναι παροπλισμένα, το μεν σε λιμάνι της Αδριατικής και το άλλο στη Σαουδική Αραβία, αμφότερα μακριά από το θέατρο των επιχειρήσεων.
Υπενθυμίζεται, ότι το USS Ford βρίσκεται επί του παρόντος στο Split της Κροατίας, υποβαλλόμενο σε επισκευές μετά από πρόσφατη πυρκαγιά επί του σκάφους.
Ιράν: «Περιμένουμε αυτή τη στιγμή 47 χρόνια»
Από την πλευρά τους, οι Ιρανοί αξιωματούχοι απάντησαν ακαριαία στα αμερικανικά σχέδια για απόβαση στο Hormuz λέγοντας στην κυβέρνηση Trump: «όχι μόνο δεν φοβόμαστε τη χερσαία επέμβαση, αλλά περιμένουμε 47 χρόνια για αυτή τη στιγμή».
Σημειωτέον ότι τις προηγούμενες ημέρες το Ιράν απέρριψε με πάταγο το αμερικανικό προσχέδιο εκεχειρίας χρησιμοποιώντας δύο και μόνον λέξεις: Μονόπλευρο και άδικο.
Και αυτό, διότι η Τεχεράνη αντιπροτείνει στον Trump τους δικούς της όρους, απαιτώντας νέο status για τα Στενά του Hormuz, πολεμικές αποζημιώσεις, κλείσιμο των αμερικανικών βάσεων του Κόλπου, και καθεστώς προστασίας για τους Συμμάχους της στην περιοχή όπως η λιβανέζικη Hezbollah.
Μάλιστα, το σχετικό αίτημα οδήγησε στους Ισραηλινούς να διατυπώσουν την εκτίμηση ότι το... Ιράν παρέδεωσε στον Trump τελεσίγραφο παράδοσης.
Το Ιράν επιστρατεύει 1 εκατομμύριο μαχητές για να αποκρούσει χερσαία επέμβαση των ΗΠΑ
Σύμφωνα, δε, με ενημερωμένη στρατιωτική πηγή κοντά στην Τεχεράνη, περισσότεροι από ένα εκατομμύριο μαχητές έχουν οργανωθεί για μια χερσαία μάχη με τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Στρατιωτική πηγή δήλωσε στο πρακτορείο ειδήσεων Tasnim: «Με το ξέσπασμα της φημολογίας για την πιθανότητα μιας ιστορικής ανοησίας της Αμερικής να εισέλθει στη μάχη στο νότιο μέτωπο του Ιράν από ξηράς, ένα κύμα ενθουσιασμού έχει σχηματιστεί μεταξύ των Ιρανών μαχητών ξηράς για να δημιουργήσουν ένα ιστορικό κολαστήριο για τους Αμερικανούς σε ιρανικό έδαφος».
«Πληθώρα νέων κατακλύζει τα κέντρα των Φρουρών της Επανάστασης»
Ο ίδιος σημείωσε: «Εκτός από την οργάνωση περισσότερων από ένα εκατομμύριο ανθρώπων για τη χερσαία μάχη, τις τελευταίες ημέρες ένας τεράστιος όγκος αιτημάτων από Ιρανούς νέους έχει κατακλύσει τα κέντρα της Basij, των IRGC και του στρατού, ώστε να μπορέσουν και αυτοί να συμμετάσχουν σε αυτή τη μάχη».
Η ενημερωμένη στρατιωτική πηγή συνέχισε: «Οι ΗΠΑ θέλουν να ανοίξουν το στενό με αυτοκτονία και μακελειό· δεν υπάρχει πρόβλημα, είμαστε έτοιμοι να εφαρμόσουν τη στρατηγική αυτοκτονίας τους και το στενό να παραμείνει κλειστό».
Οι 3 + 1 στόχοι των ΗΠΑ στον Περσικό Κόλπο (και γιατί το νησί Κharg δεν ανήκει σε αυτούς)
Αν και η απόβαση χερσαίων στρατευμάτων στο Ιράν, και συγκεκριμένα στον Κόπλο του Hormuz από τον αμερικανικό στρατό, θα πρέπει να θεωρείται ειλημμένη απόφαση, μιά νέα διαρροή των μυστικών υπηρεσιών θέτει τώρα στο επίκεντρο 4 στρατηγικά νησιά στον Περσικό Κόλπο και όχι τη Νήσο Kharg που φερόταν μέχρι πρότινος η επικρατέστερη θέση απόβασης της 82ης Αερομεταφερόμενης Μεραρχίας των ΗΠΑ.
Στο πλαίσιο αυτής της στρατηγικής, η Νήσος Larak εμφανίζεται ως ένας από τις πιο ελκυστικούς στόχους για το Ιράν, καθώς αποτελεί την κύρια «διόδιο» των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης και λειτουργεί ως κόμβος για την επιτήρηση της στενότερης λωρίδας του Στενού του Hormuz.
Εκεί, τα τάνκερ και τα εμπορικά πλοία που διασχίζουν την περιοχή για να παρακάμψουν τον κόλπο, παραδίδουν πληροφορίες σχετικά με τα φορτία και τις ιδιοκτησίες τους για την έγκριση της Τεχεράνης.
Αυτή η περιοχή, επομένως, προσφέρει στο Ιράν στρατηγικό πλεονέκτημα στην παρακολούθηση και την άμεση επιβολή της κυριαρχίας επί των παγκόσμιων ενεργειακών ροών.
H στρατηγική σημασία του νησιού Qeshm και οι βαριές ιρανικές οχυρώσεις
Η Νήσος Qeshm έχει μια ακόμη πιο σημαίνουσα στρατηγική αξία για τις ΗΠΑ.
Παρά ταύτα, αν και το νησί βρίσκεται στην πιο στενή περιοχή του Στενού, διαθέτει αεροδρόμιο, βαριές οχυρώσεις και υπόγειες πόλεις εκτοξευτών πυραύλων, γεγονός που το καθιστά ισχυρή αποτρεπτική δύναμη απέναντι σε οποιαδήποτε αμερικανική στρατιωτική κίνηση.
Η στρατηγική θέση του νησιού το καθιστά αδιαμφισβήτητο σημείο αναφοράς για την Τεχεράνη, η οποία θα μπορούσε να ελέγξει την περιοχή με ικανότητες όπως πλοία ταχείας επιθέσεως και βάσεις που φιλοξενούν υποβρύχια.
Έλεγχος του λιμανιού Chabahar σημαίνει... έλεγχος των Στενών του Hormuz
Από την άλλη πλευρά, το Chabahar είναι λιμάνι ζωτικής σημασίας για το Ιράν, καθώς αποτελεί το μοναδικό ανοιχτό λιμάνι της χώρας με βαθιά νερά εκτός του Στενού του Hormuz, ενώ έχει αναπτύξει σημαντική υποδομή για τη μεταφορά εμπορευμάτων με την υποστήριξη της Ινδίας.
Το λιμάνι αυτό, με ικανότητα διαχείρισης 8,5 εκατομμυρίων τόνων ετησίως και στρατηγικές συμφωνίες για 10ετή λειτουργία του Σταθμού Shahid Beheshti, προσφέρει στον Ιράν αδιαμφισβήτητο στρατηγικό πλεονέκτημα στην περιοχή.
Ωστόσο, παρά την ελκυστικότητα αυτών των θέσεων για την Αμερική, τα προαναφερθέντα σημεία επηρεάζουν περισσότερο το Ιράν.
Scott Ritter (πρώην αναλυτής CIA): Γιατί η απόβαση στο νησί Kharg δεν βγάζει νόημα γεωγραφικά και... στρατηγικά
Οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν θα μπορέσουν να ανοίξουν το Στενό του Hormuz σε περίπτωση κατάληψης της νήσου Kharg, λόγω της έλλειψης γεωγραφικής σύνδεσης μεταξύ τους, τόνισε με τη σειρά του στο Tass ο Scott Ritter, πρώην αναλυτής πληροφοριών του Σώματος Πεζοναυτών των ΗΠΑ και πρώην επιθεωρητής όπλων μαζικής καταστροφής της Ειδικής Επιτροπής του ΟΗΕ για το Ιράκ.
«Ακόμη και αν οι Ηνωμένες Πολιτείες ήταν σε θέση να καταλάβουν τη νήσο Kharg, αυτή βρίσκεται πολύ βόρεια στον Περσικό Κόλπο.
Το Στενό του Hormuz βρίσκεται στα νότια. Δεν υπάρχει γεωγραφική σύνδεση μεταξύ τους.
Η κατάληψη της νήσου Kharg δεν πρόκειται να ανοίξει το Στενό του Hormuz», δήλωσε.
Κατά την άποψή του, προτού προσεγγιστεί η νήσος Kharg, πρέπει πρώτα να ανοίξει το Στενό του Hormuz.
«Οι
δύο στρατιωτικές δυνάμεις που προτείνονται για αυτή την κατάληψη είναι
εκστρατευτικές μονάδες πεζοναυτών επάνω σε πλοία. Αυτό σημαίνει ότι τα πλοία θα πρέπει να διέλθουν από το Στενό του Hormuz για να φτάσουν στη νήσο Kharg. Όμως δεν θα μπορέσουν να περάσουν από το Στενό του Hormuz για να φτάσουν στη νήσο Kharg», εξήγησε.
«Κανένας σοβαρός στρατιωτικός δεν θα διεμβόλιζε το Hormuz με κατάληψη του Kharg»
Ο Scott Ritter τόνισε ότι κανένας στρατιωτικός επαγγελματίας δεν θα υποστήριζε την κατάληψη της νήσου Kharg, «ειδικά αν αυτή συνδέεται με το άνοιγμα του Στενού του Hormuz».
«Δεν υπάρχει κυριολεκτικά καμία σύνδεση μεταξύ των δύο.
Επιπλέον, οι ΗΠΑ ενδέχεται να μην είναι καθόλου σε θέση να καταλάβουν
τη νήσο Kharg. Διότι ακόμη και αν καταλαμβανόταν αρχικά, οι δυνάμεις στο
νησί θα ήταν εκτεθειμένες σε ιρανικούς πυραύλους και drones, και η
διατήρησή τους θα ήταν εφοδιαστικά αδύνατη. Θα έπρεπε να υποχωρήσουν. Και αυτό θα αποτελούσε ήττα.
Επομένως, κατά την άποψή μου, η συζήτηση για το Kharg είναι μια καθαρά πολιτική και ρητορική άσκηση», πρόσθεσε.
Τον Μάρτιο του 2026, στρατιωτικές εγκαταστάσεις στη νήσο Kharg βομβαρδίστηκαν.
Σύμφωνα με τις ΗΠΑ, επλήγησαν περίπου 90 στρατιωτικοί στόχοι, ενώ οι πετρελαϊκές υποδομές του νησιού παρέμειναν άθικτες.
Στις
20 Μαρτίου, ανακοινώθηκε ότι ο Πρόεδρος Donald Trump εξετάζει την
κατάληψη του νησιού για να αναγκάσει το Ιράν να άρει τον αποκλεισμό στο
Στενό του Hormuz και να διαπραγματευτεί.
Ο Αμερικανός ηγέτης ισχυρίστηκε ότι θα μπορούσε να «καταλάβει το νησί ανά πάσα στιγμή, αν το επιθυμούσε».
Η Τεχεράνη δήλωσε ότι αν η Kharg δεχθεί επίθεση, θα απαντήσει με πλήγματα ευρείας κλίμακας και θα «μετατρέψει σε στάχτη όλες τις εγκαταστάσεις πετρελαίου και φυσικού αερίου» οποιασδήποτε χώρας από την οποία οι ΗΠΑ θα εξαπέλυαν επίθεση.
Σχέδιο απάντησης του Ιράν με κατάληψη των ακτογραμμών του Μπαχρέιν και μπλόκο στην Ερυθρά Θάλασσα
Παράλληλα, η δυσκολία μίας αμερικανικής επιχείρησης έγκειται στο γεγονός ότι το Ιράν θα μπορούσε επίσης να περάσει στην αντεπίθεση, ανοίγοντας για μία ακόμη κατά χαοτικό τρόπο το εύρος του μετώπου - κάτι συνεπές με την στρατηγική που έχει ακολουθήσει μέχρι τώρα και στα πυραυλικά του πλήγματα.
Ένας Ιρανός αναλυτής ασφαλείας δήλωσε αυτή την εβδομάδα ότι η Τεχεράνη είναι έτοιμη να καταλάβει τις ακτογραμμές του Μπαχρέιν και των ΗΑΕ.
Ενώ οι Αμερικανοί αναλυτές απέρριψαν αυτή την πιθανότητα μιλώντας στο Middle East Eye, δήλωσαν ότι η κατάσταση μπορεί να κλιμακωθεί σε άλλα θέατρα επιχειρήσεων.
«Οι Houthis δεν έχουν εισέλθει ακόμη σε αυτή τη σύγκρουση. Φαντάζομαι ότι μια πιθανότητα είναι το Ιράν να περιμένει να τους ενεργοποιήσει σε περίπτωση περαιτέρω αμερικανικής κλιμάκωσης, όπως θα ήταν μια εισβολή», δήλωσε στο MEE ο Michael Stephens, ειδικός στο Royal United Service Group.
Το Στενό του Bab al-Mandeb έχει αναδειχθεί σε κρίσιμη αρτηρία για εκατομμύρια βαρέλια σαουδαραβικού πετρελαίου που εξάγονται μέσω αγωγού παρακάμπτοντας το Στενό του Hormuz.
Εάν οι Houthis αποφασίσουν να επιτεθούν σε πλοία στην Ερυθρά Θάλασσα, αυτό θα μπορούσε να εκτινάξει περαιτέρω τις τιμές της ενέργειας.
«Η κατάληψη νησιών του Κόλπου δεν προσφέρει κανένα πραγματικό πλεονέκτημα στις ΗΠΑ»
Από την πλευρά του, ο Seth Krummrich, πρώην επιτελάρχης των αμερικανικών ειδικών επιχειρήσεων στη Μέση Ανατολή, συμφώνησε ότι το Ιράν θα μπορούσε επίσης να κλιμακώσει την κατάσταση σε όλο τον Κόλπο.
«Εάν οι ΗΠΑ κατελάμβαναν το νησί Kharg, για παράδειγμα, το Ιράν θα μπορούσε απολύτως να επιτεθεί σε περισσότερες μονάδες αφαλάτωσης, σταθμούς παραγωγής ενέργειας, τοποθεσίες φυσικού αερίου και πετρελαίου».
Ο ίδιος προσθέτει ότι οι ΗΠΑ έχουν λίγα να κερδίσουν από την κατάληψη των περισσότερων ιρανικών νησιών, αλλά η κατάληψη του νησιού Kharg θα γινόταν «κυρίως για οικονομικούς λόγους».
«Θα δίνατε στο ιρανικό καθεστώς ένα δύσκολο πρόβλημα προς επίλυση. Θα εξαπολύσετε πλήγματα με πυραύλους, drones και πυροβολικό ενάντια στο "κόσμημα του στέμματός"
σας, γνωρίζοντας ότι μπορεί να σκοτώσετε μερικούς πεζοναύτες ή
αλεξιπτωτιστές, αλλά θα παραλύσετε την οικονομική σας αρτηρία;» είπε,
σημειώνοντας τη σημασία του ως κόμβου εξαγωγής πετρελαίου.
Ωστόσο, το Ιράν θα μπορούσε να το πράξει οικειοθελώς αν ήθελε να προκαλέσει μεγαλύτερο παγκόσμιο οικονομικό πλήγμα, λένε οι ειδικοί.
Εν τω μεταξύ, η κατάληψη νησιών όπως το Qeshm ή το Abu Musa θα προσέφερε ελάχιστο στρατηγικό όφελος στις ΗΠΑ στις προσπάθειές τους να ανοίξουν ξανά το Στενό του Hormuz, σύμφωνα με τον Kalev Sepp.
«Δεν προσφέρουν κανένα όφελος που οι ΗΠΑ δεν έχουν ήδη με τις βάσεις στον Κόλπο», κατέληξε.
www.bankingnews.gr
