Όσο οι ΗΠΑ παραβιάζουν το Μνημόνιο, νομιμοποιούν το Ιράν στο Hormuz...

 Οι Ιρανοί έχουν παγιδεύσει τους Αμερικανούς και όσο οι Αμερικανοί κάνουν λάθη και χτυπούν παραβιάζοντας το Μνημόνιο τόσο ισχυροποιείται η κυριαρχία του Ιράν στο Hormuz..

Οι Αμερικανοί συνεχίζουν τα απανωτά λάθη στο Hormuz… καθώς

η επίθεση που εξαπέλυσαν εναντίον του νησιού Sirik με αεροπλάνα και πυραύλους… τελικά ενεργοποίησε το Ιράν και το IRGC το Σώμα των Φρουρών της Ιρανικής Επανάστασης και χτύπησαν με απίστευτη σφοδρότητα αμερικανικές βάσεις και τον 5ο Αμερικανικό Στόλο που εδρεύει στο Μπαχρέιν…
Όμως και ενώ η δράση γεννά αντίποινα… συνέβη κάτι που δεν ήθελαν οι Αμερικανοί την πλήρη κυριαρχία των Ιρανών στο Στενό του Hormuz.
Οι Ιρανοί έχουν παγιδεύσει τους Αμερικανούς και όσο οι Αμερικανοί κάνουν λάθη και χτυπούν παραβιάζοντας το Μνημόνιο τόσο ισχυροποιείται η κυριαρχία του Ιράν στο Hormuz... είναι σατανική παγίδα όπως την περιγράφουν οι Ισραηλινοί.
Το Ιράν απαιτεί από τα πετρελαιοφόρα να ακολουθούν συγκεκριμένες οδούς κατά την διέλευση τους στο Hormuz και αυτό που πέτυχε είναι να περάσει ένα ξεκάθαρο μήνυμα… το Hormuz το ελέγχουν οι Ιρανοί όχι οι Αμερικανοί…

Η γραμμή επικοινωνίας Ιράν-ΗΠΑ στο Hormuz είναι πολιτική, όχι στρατιωτική, οι κανόνες διέλευσης παραμένουν αμετάβλητοι

Μια πηγή ασφαλείας επιβεβαίωσε τη δημιουργία γραμμής επικοινωνίας μεταξύ του Ιράν και των Ηνωμένων Πολιτειών στο Στενό του Hormuz, λέγοντας ότι το κανάλι έχει καθαρά πολιτικό χαρακτήρα και δεν περιλαμβάνει άμεση στρατιωτική γραμμή επικοινωνίας από τις ένοπλες δυνάμεις του Ιράν.
Η γραμμή επικοινωνίας, δεν είναι γραμμή στρατιωτικού συντονισμού.
«Πρόκειται για ένα πολιτικό κανάλι επικοινωνίας και δεν περιλαμβάνει άμεση γραμμή από τις ένοπλες δυνάμεις προς την Αμερικανική πλευρά».


Απανωτά λάθη – Οι ΗΠΑ παραβιάζοντας το Μνημόνιο ισχυροποιούν το Ιράν στο Hormuz

Μόλις λίγες εβδομάδες αφότου υπέγραψε ένα μνημόνιο συμφωνίας (MoU) με το Ιράν για τον τερματισμό του πολέμου, οι ΗΠΑ πραγματοποίησαν μια ακόμη πράξη απρόκλητης στρατιωτικής επιθετικότητας σε ιρανικό έδαφος παραβιάζοντας το Μνημόνιο που περιλαμβάνει 14 σημεία.
Η επίθεση, η οποία είχε ως στόχο το νησί Sirk στη νότια επαρχία Hormozgan, είναι η τελευταία σε μια σειρά προκλητικών στρατιωτικών ενεργειών που προκάλεσαν γρήγορα και αποφασιστικά ιρανικά αντίποινα.
Το πρόσχημα για την τελευταία επιθετικότητα ήταν η αμφισβήτηση της νόμιμης επιβολής της κυριαρχίας του Ιράν επί του Hormuz, ιδίως καθώς οι ναυτικές δυνάμεις των ΗΠΑ συνεχίζουν το επικίνδυνο μοτίβο θαλάσσιας ληστείας στα περιφερειακά ύδατα.
Στον πυρήνα της, αυτή η τελευταία πράξη στρατιωτικής επιθετικότητας προδίδει μια βαθύτερη στρατηγική δυσφορία: την αδυναμία της Ουάσιγκτον να συμφιλιωθεί με την αδιαμφισβήτητη διοίκηση του Ιράν στο πιο ζωτικό σημείο του κόσμου το Hormuz, αναγκάζοντάς την να αποκηρύξει τις δικές της διπλωματικές δεσμεύσεις σε μια απεγνωσμένη προσπάθεια να αντιστρέψει μια μη αναστρέψιμη γεωπολιτική μετατόπιση.

Στενό του Hormuz: Το στρατηγικό πλεονέκτημα του Ιράν

Για δεκαετίες, το Στενό του Hormuz θεωρούνταν ευάλωτο σημείο για το Ιράν.
Παρά τα γεωγραφικά του πλεονεκτήματα, η έλλειψη πλήρους ελέγχου από το Ιράν επί της στρατηγικής πλωτής οδού του Hormuz επέτρεπε σε εχθρικές ξένες δυνάμεις να εγκαταστήσουν στρατιωτικές βάσεις στον Περσικό Κόλπο, απειλώντας έτσι την ασφάλεια και την εδαφική ακεραιότητα του Ιράν.
Κατά τον τελευταίο πόλεμο των 40 ημερών, κατά τον οποίο οι εχθρικές βάσεις στην περιοχή του Περσικού Κόλπου χρησίμευσαν ως ορμητήρια για απρόκλητη επιθετικότητα κατά του Ιράν, άλλαξε εντελώς τη δυναμική καθώς οι ιρανικές ένοπλες δυνάμεις κινήθηκαν για να υπαγορεύσουν νέους κανόνες εμπλοκής.
Ο αποτελεσματικός έλεγχος του Ιράν επί του Hormuz έγινε ένα από τα μεγαλύτερα επιτεύγματα του πολέμου, ένα στρατηγικό πλεονέκτημα που μετέτρεψε το Ιράν σε περιφερειακή δύναμη.
Το μνημόνιο τερματισμού του πολέμου που υπέγραψαν οι πρόεδροι του Ιράν και των ΗΠΑ κωδικοποίησε αυτήν την πραγματικότητα.
Η παράγραφος 5 απαιτεί ρητά από το Ιράν, μέσω των δικών του ρυθμίσεων, να αποκαταστήσει τη θαλάσσια κυκλοφορία στα προπολεμικά επίπεδα εντός 30 ημερών, δημιουργώντας παράλληλα έναν κοινό μηχανισμό με το Ομάν για τη μελλοντική διοίκηση του στενού, τερματίζοντας ουσιαστικά την αμερικανική ναυτική ληστεία.
Χωρίς αποτελεσματικό έλεγχο επί του Στενού του Hormuz, η επιρροή του Ιράν σε οποιεσδήποτε μελλοντικές διαπραγματεύσεις θα μειωνόταν σημαντικά.
Λειτουργεί επίσης ως εγγύηση για τη μακροπρόθεσμη ασφάλεια του Ιράν.
Το Στενό του Hormuz παρέχει στο Ιράν ένα βιώσιμο μέσο για να διασφαλίσει την ασφάλειά του, να λάβει αποζημιώσεις και επανορθώσεις για πρόσφατες πολεμικές ζημιές και να εξασφαλίσει τους απαραίτητους πόρους της χώρας.
Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο το Ιράν δεν θα παραιτηθεί, υπό οποιεσδήποτε συνθήκες, από την άσκηση της κυριαρχίας του επί του Hormuz, ακόμη και με το κόστος μιας νέα στρατιωτικής αντιπαράθεσης.

Η αλυσίδα των γεγονότων είναι σαφής:

Μονομερής ενέργεια του Ομάν: Υπό την πίεση των ΗΠΑ, το Ομάν επιδίωξε να ανοίξει μια διαδρομή κατά μήκος της ακτογραμμής του, επιτρέποντας στα πλοία να διέρχονται χωρίς διόδια, κατά άμεση παραβίαση της ρήτρας 5 του μνημονίου Ιράν-ΗΠΑ, η οποία απαιτεί έναν κοινό μηχανισμό με το Ιράν.

Νόμιμη διαμαρτυρία του Ιράν: Το Ιράν διαμαρτυρήθηκε για τη μονομερή ενέργεια του Ομάν και έλαβε στρατιωτικά μέτρα για να εμποδίσει τη διέλευση πλοίων που θεωρήθηκαν ότι παραβιάζουν τις νέες ρυθμίσεις.

Η απάντηση των ΗΠΑ: Ισχυριζόμενοι ότι η ενέργεια του Ιράν συνιστούσε παραβίαση της συμφωνίας, οι Ηνωμένες Πολιτείες εξαπέλυσαν παράνομες επιθέσεις σε ιρανικό έδαφος.

Σε κάθε στάδιο, οι προκλήσεις προέρχονται από τις Ηνωμένες Πολιτείες και τους συμμάχους τους.

Η ερμηνεία της Ρήτρας 5 του Μνημονίου Συνεργασίας από το Ιράν έχει πλέον καταστεί εμφανής στην πράξη.
Μέσω της αποφασιστικής στρατιωτικής του αντίδρασης στην νέα στρατιωτική επιθετικότητα των ΗΠΑ και νωρίτερα μέσω της απαραίτητης κράτησης πλοίων που κρίθηκαν ότι παραβίαζαν, το Ιράν απέδειξε ότι κατανοεί τη Ρήτρα 5 μόνο ως απαίτηση για το άνοιγμα του Στενού βάσει των ιρανικών ρυθμίσεων.
Οποιαδήποτε άλλη ρύθμιση, όπως η μονομερής διαδρομή του Ομάν, είναι παράνομη και θα αντιμετωπίζεται ως τέτοια από τις ιρανικές ένοπλες δυνάμεις, οι οποίες παραμένουν σε ύψιστη ετοιμότητα.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν μπορούν να ισχυριστούν ότι το Ιράν παραβίασε το μνημόνιο όταν οι ΗΠΑ ήταν αυτές που το παραβίασαν πρώτες, ασκώντας πίεση στο Ομάν να ανακοινώσει μονομερή δράση και στη συνέχεια εξαπολύοντας στρατιωτική επίθεση εναντίον του Ιράν.
Σύμφωνα με την παράγραφο 1 του μνημονίου, απαγορεύεται και στα δύο μέρη να χρησιμοποιούν απειλές ή βία το ένα εναντίον του άλλου. Η κατάσχεση σκαφών που παραβίαζαν το νόμο από το Ιράν δεν συνιστούσε ούτε απειλή ούτε χρήση βίας κατά των ΗΠΑ. Η επίθεση, επομένως, δεν έχει καμία νομική ή στρατηγική δικαιολογία.

Το Ενιαίο Μέτωπο Αντίστασης: Μια στρατηγική αναγκαιότητα

Η εξίσωση του ενιαίου Μετώπου Αντίστασης είναι ένα από τα πιο πολύτιμα στρατηγικά πλεονεκτήματα του Ιράν.
Διασφαλίζει ότι η επιθετικότητα εναντίον ενός μέλους του Άξονα αντιμετωπίζεται με αντίσταση από όλους, καθιστώντας το κόστος του πολέμου αφόρητο για τον εχθρό.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ το κατανοούν αυτό, γι' αυτό και επιδιώκουν να σπάσουν το μέτωπο με άλλα μέσα.
Το Ιράν πρέπει να επιμείνει σθεναρά στην παράγραφο 1 και στην προφανή και φυσική ερμηνεία της.
Η παράγραφος 13 είναι σαφής: οι διαπραγματεύσεις για τα πυρηνικά ξεκινήσουν μόνο εάν οι πέντε παράγραφοι, ιδίως η παράγραφος 1, εφαρμοστούν ή βρίσκονται στη διαδικασία εφαρμογής.
Το Ιράν πρέπει να χρησιμοποιήσει αυτό το πλεονέκτημα για να εξασφαλίσει από τις ΗΠΑ ένα χρονοδιάγραμμα για την αποχώρηση του Ισραήλ από τον νότιο Λίβανο και να προσαρμόσει ανάλογα τα διάφορα στάδια των διαπραγματεύσεων.
Ο πόλεμος κατά του Λιβάνου δεν μπορεί να τελειώσει απλώς και μόνο επειδή η λιβανέζικη κυβέρνηση υπέγραψε μια ψεύτικη συμφωνία με το ισραηλινό καθεστώς.
Πρέπει να τελειώσει μόνο όταν το Ισραήλ αποσυρθεί από τα κατεχόμενα εδάφη και διασφαλιστεί η ακεραιότητα του Μετώπου Αντίστασης.
Αυτό δεν είναι απλώς μια διπλωματική απαίτηση αλλά μια στρατηγική αναγκαιότητα.
Οποιαδήποτε συμφωνία που νομιμοποιεί την κατοχή ή αφοπλίζει την Αντίσταση είναι μια ήττα που μεταμφιέζεται σε συμβιβασμό.

Υψηλά διακυβεύματα

Τα τελευταία γεγονότα ανέδειξαν τα υψηλά διακυβεύματα.
Οι ΗΠΑ επιδιώκουν να υπονομεύσουν τη νέα τάξη πραγμάτων στο Στενό του Hormuz και να διασπάσουν το Μέτωπο Αντίστασης μέσω παράλληλων διπλωματικών οδών.
To Hormuz είναι κυριαρχικό δικαίωμα του Ιράν και η καλύτερη εγγύηση για μελλοντική ασφάλεια και οικονομική ευημερία.
Όσον αφορά τον Λίβανο, το Ιράν πρέπει να επιμείνει στην πλήρη εφαρμογή της ρήτρας 1 του μνημονίου και να απορρίψει οποιαδήποτε ερμηνεία που νομιμοποιεί την παράνομη κατοχή ή τον αφοπλισμό.
Η ενότητα του Μετώπου Αντίστασης δεν είναι διαπραγματεύσιμη με κανένα κόστος.

www.bankingnews.gr